Ντιάνα Αντωνακάτου

Πηγή:https://argolikivivliothiki.gr/2008/11/17/ντιάνα-αντωνακάτου-–-ζωγράφος-–-συγγ/

Η Ντιάνα Αντωνακάτου γεννήθηκε στην Κεφαλονιά. Σπούδασε στην Αθήνα, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών ζωγραφική και χαρακτική. Είχε δασκάλους τον Παρθένη,* τον Κεφαλληνό,** τον Πρεβελάκη.*** Πήρε δίπλωμα ζωγραφικής και θεωρητικών μαθημάτων το 1949. Είναι μέλος του «Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος».

Έλαβε μέρος σε πολλές Πανελλήνιες και πραγματοποίησε πάνω από 30 ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα και την Επαρχία. Μέλος γνωστών καλλιτεχνικών σωματείων συμμετείχε σε πολλές ομαδικές που οργανώθηκαν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δίδαξε για μια 12ετία ως καθηγήτρια καλλιτεχνικών μαθημάτων σε Γυμνάσια της Αθήνας. Σε παράλληλη δράση εικονογράφησε ημερολόγια, εξώφυλλα βιβλίων, περιοδικά, εφημερίδες. Σκηνογράφησε το έργο «Ανταρσία» στο νέο θέατρο του Διαμαντοπούλου. Εκεί ανέβασε και το θεατρικό της έργο «Χρύσα» αποδομένο από τους μαθητές του Γυμνασίου Αθηναϊκή Σχολή. Μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο το βραβευμένο από το υπουργείο Πολιτισμού Θεατρικό της «Μεγίστη Ώρα» με ερμηνεία ηθοποιών του Εθνικού Θεάτρου αρκετές φορές.

Συγχρόνως ανέπτυξε πολύπλευρη πολιτιστική δραστηριότητα στο χώρο Αργολίδας, Κεφαλονιάς και Επτανήσου γενικά. Συνεργάστηκε από το 1958 με ημερήσιες αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά (Ηώς, Αρχιτεκτονική, Ελληνικά θέματα, Ζυγός, Πολιτικά θέματα) με στήλη κριτικής, με χρονογραφήματα, ταξιδιωτικά και λαογραφικά κείμενα. Ανήκε στην «Ένωση Ελλήνων Κριτικών» και Ιστορικών Τέχνης».

Έδωσε πολλές διαλέξεις στην Αθήνα και στην Επαρχία. Συμμετείχε σε Συνέδρια ιστορικού περιεχομένου. Είναι μέλος της «Εταιρείας Κεφαλληνιακών Ιστορικών Ερευνών» και ιδρυτικό μέλος του «Κέντρου Μελετών Ιονίου». Το 1982 έγινε ανακοίνωση από τον ακαδημαϊκό κ. Δ. Ζακυνθινό στην Ακαδημία Αθηνών για πορίσματα ερευνών της Αντωνακάτου «περί την ιστορίαν της Μεσαιωνικής Κεφαλονιάς». Εργασία της σχετική έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό «Βυζαντινά» το 1983. Στα πρακτικά του Ε’ Διεθνούς Πανιόνιου Συνεδρίου, Τ.1, 1989. Στο Δελτίο της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, Τ.32, 1989, στα «Κεφαλληνιακά Χρονικά». Τ.8, 1999.

Εκδόσεις

Έχει η ίδια εκδώσει τα μεγάλα εικονογραφημένα βιβλία: Κεφαλονιά, Επτάνησα, Αργολίδα,  με κείμενα και ζωγραφική δική της. Έχει εκδώσει επίσης και τα «Ελληνικά Μοναστήρια Πελοπόννησος» σε δυο ανεξάρτητους τόμους: Μονές Αργολίδα, Μονές Αρκαδίας, με κείμενα Ντ. Αντωνακάτου-Τ. Μαύρου, εικονογράφηση δική της. Το 1985 παρουσιάζεται το βιβλίο της –λεύκωμα «Μεσσηνία» με κείμενα ζωγραφική της- έκδοση Ροταριανού Συλλόγου Καλαμάτας. Τον Δεκέμβριο του 1988 εκδίδει το βιβλίο της «Ναύπλιο 88». Το 1995 το αφιέρωμά της στο Ναύπλιο «FOLIO” . Έχει επίσης εκδώσει τα διηγήματά της «Ανά τριάκοντα δευτερόλεπτα» και την ποιητική της συλλογή «Έριξε του ήλιου πετριές». Έγραψε και επιμελήθηκε στον οδηγό της Αργολίδας «Αργολίδος Περιήγησις», έκδοση Νομαρχίας. Είναι η πρώτη που έγραψε, εικονογράφησε και εξέδωσε βιβλία λευκώματα αφιερώματα στον ελληνικό χώρο, με λαογραφικό και ιστορικό περιεχόμενο. Υπό έκδοση είναι το βιβλίο της: Αργοστόλι-Ληξούρι 1901-2001.

Διακρίσεις

Τιμητική διάκριση του «Σαλόν ντε λ’ αρ Λίμπο» το 1965 για τη ζωγραφική της. Μετάλλιο της Σοσιετέ «ARTS SCIENCES LETTRES» για τα βιβλία της. Έπαινος του Λυκείου Ελληνίδων για την διάλεξη της «Η Επτανήσια». Έπαινος των «Δώδεκα» για τα διηγήματα της το 1964 με τον τίτλο «Ανά 30’». Έπαινος της Ακαδημίας Αθηνών για τα «Επτάνησα» το 1966. Έπαινος του Υπ. Πολιτισμού για το θεατρικό της έργο «Μεγίστη Ώρα». Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για τα βιβλία της «Αργολίδα, Ναύπλιον», το 1971. Αργυρούν μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών το 1979, για όλη την προσφορά της με αφορμή τις εκδόσεις της για τα «Ελληνικά Μοναστήρια».

Πρωτοστάτησε στην πατρίδα της για την δημιουργία τακτικών θερινών εκθέσεων και τη συνένωση των εικαστικών δυνάμεων της Κεφαλονιάς σε ομάδα η οποία λειτούργησε με αισθητικές παρεμβάσεις και ως κοινωνική συμπαραστατική δύναμη σε ορόσημα καλλιτεχνικών αποφάσεων. Όπως για παράδειγμα στη μορφή της αποπεράτωσης του Δημοτικού Θεάτρου «Ο Κέφαλος» στο Αργοστόλι 1993-1994.

Η ίδια με την ομάδα αυτή οργάνωσε και την Α’ έκθεση στην αίθουσα του «Αντίοχος Ευαγγελάτος» με θέμα «Κεφαλλήνες ζωγράφοι και γλύπτες του 18ου και 19ου αιώνα» από 14-1 ως 28-2-1994 και με 135 έργα μουσείων και πινακοθηκών, με παράλληλες ομιλίες και προβολές περί τέχνης. Επίσης και βοήθησε στην οργάνωση της έκθεσης – αφιέρωμα στον Νικόλαο Ξυδιά- Τυπάλδο στα πλαίσια εκθέσεως «Επτανήσιοι Καλλιτέχνες 18ου και 19ου αιώνα» με έργα Εθνικής Πινακοθήκης στον ίδιο χώρο το 1996. Καθώς και στην οργάνωση της αφιερωματικής στον εξαίρετο Κεφαλονίτη ζωγράφο Γιάννη Πεταλούδη έκθεσης ένα χρόνο από το θάνατό του, Σεπτέμβριο 1994, στην ίδια αίθουσα του Θεάτρου. Από το 1990 πραγματοποιεί κάθε Αύγουστο ατομική έκθεση ζωγραφικής στο χωριό Βιλλατώρια περιοχής Ληξουρίου, με θέμα πάντα «τοπίο και άνθρωποι της Κεφαλονιάς», με παράλληλες άλλες πνευματικές εκδηλώσεις στον ίδιο χώρο.

Έχει στενή συνεργασία με το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας ως μέλους του Δ.Σ. και πολλών Επιτροπών του, καθώς και ως συνδιοργανωτής συνεδρίων του. Συγχρόνως συνεχίζει τη δημιουργική της παρουσία τόσο στη ζωγραφική όσο και στο λόγο. Μέλος επίσης της Ιστορικής Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδας και του Δ.Σ. της, συμβάλλει στο έργο της.

  

Εκθέσεις ατομικές

Από την πρώτη ατομική της έκθεση στην αίθουσα Τέχνης διακρίθηκε για το προσωπικό ύφος της ζωγραφικής της έκφρασης, την αγάπη της στο τοπίο του ελληνικού χώρου και στην αρχιτεκτονική του φυσιογνωμία που άλλαξε σε μια εξέλιξη γοργή χάνοντας τα τοπικά του γνωρίσματα. Το νόημα της ζωγραφικής της πορείας ήταν θαυμασμού και αποχαιρετισμού. Το ίδιο περιεχόμενο αποδόθηκε και στα βιβλία – λευκώματα της. Οι εκθέσεις της που ακολούθησαν είχαν αυτό τον στόχο και ήταν τις περισσότερες φορές πρόδρομοι των βιβλίων της, όπως οι παρουσιάσεις έργων της στις αίθουσες Αθηνών που θα αναφέρουμε: Αίθουσα των εφημερίδων, Βήμα – Νέα, το 1954, αίθουσα Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών 1957, Μεγάλη αίθουσα Παρνασσού 1956, Αίθουσα Ξενοδοχείου Χίλτον, αίθουσα Αρχιτεκτονικής.

Ντιάνα Αντωνακάτου - Ναύπλιο

Γκαλερί: Αστόρ, Αργώ, Συλλογή, ΑΔΥΤΟΝ, Χρυσοθέμις, Ροτόντα, Θόλος κ.ά. Στις αίθουσες επαρχιών, Ρυθμός (Λάρισα), Γαλλικού Ινστιτούτου (Λάρισα), Βιβλιοθήκης Ναυπλίου «Ο Παλαμήδης», στη Δημοτική Πινακοθήκη, στη Δημοτική Πινακοθήκη, στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ναυπλιέων (Ναύπλιο), στην αίθουσα Τέχνης (Ναύπλιο), σε κεντρικές αίθουσες του Άργους, στην αίθουσα του «Δασκάλου», «Της Φιλαρμονικής» του Δημοτικού Θεάτρου «Ο Κέφαλος» (στο Αργοστόλι), στο Δημαρχείο Ληξουρίου, στην Καλαμάτα, στο Άργος.

Εκθέσεις ομαδικές

Εκθέσεις ομαδικές: Μέλος της ομάδας «ΣΤΑΘΜΗ», στο Ζάππειο Μέγαρο, στην Αίθουσα Τέχνης (Θεσσαλονίκη) και αλλού. Μέλος του Σωματείου Ελλήνων Καλλιτεχνών στο Αμερικανικό Ινστιτούτο Αθηνών και αλλού. Μέλος πολλών άλλων πολιτιστικών σωματείων στην Αθήνα και στην Επαρχία.

Οι εκδόσεις

Οι εκδόσεις της: Για τα βιβλία – λευκώματά της, οι εκδόσεις Κεφαλονιά, Επτάνησα, Αργολίδα, Ελληνικά Μοναστήρια: Μονές (Αργολίδας, Αρκαδίας), Μεσσηνία, Ναύπλιο ’88, Αφιέρωμα στο Ναύπλιο – FOLIO, πραγματοποιήθηκαν από την ίδια, χωρίς βοήθεια χορηγιών. Η έρευνα, η μελέτη και η συγγραφή κειμένων, ήταν πολύχρονη εργασία δική της, καθώς και η επιμέλεια, η συνθετική μορφή των βιβλίων. Σε ένα μακροχρόνιο οδοιπορικό πραγματοποιήθηκε επί τόπου και η εικονογράφησή τους.

Άλλες εικονογραφήσεις- ημερολόγια: Της Αγροτικής Τράπεζας: 1) Περιοχές Ελληνικές με ειδική γεωργική απασχόληση. 2) Αφιέρωμα στην Ελληνίδα Αγρότισσα του Δήμου Ναυπλίου «Η πόλη του Ναυπλίου» 1999. Επίσης, «Τοπία της περιοχής» του Δήμου Ασίνης το 2000. Της χαρτοποιίας Αιγίου, «Κεφαλονιά», του Συλλόγου Αποδήμων Ληξουριωτών: Το Ληξούρι. Πολλά είναι τα εξώφυλλα βιβλίων και καταλόγων με εικονογράφηση της ίδιας.

Δημοσιευμένες ανακοινώσεις της Αντωνακάτου πάνω σε ειδικές ιστορικές έρευνές της για την Αργολίδα και τη Μεσαιωνική Κεφαλονιά, σε πρακτικά συνεδρίων, σε ειδικούς τόμους και σε μεμονωμένες εκδόσεις. Άλλες δημοσιεύσεις: Πολλά άρθρα εικαστικού, ιστορικού, λαογραφικού και κοινωνικού περιεχομένου δημοσιεύθηκαν στον Τύπο και σε γνωστά περιοδικά, Αθηνών και Επαρχίας.

 Διαλέξεις

Σε διάφορες αίθουσες των Αθηνών, με θέματα πάντα αντιστοίχου περιεχομένου. Για τον Γεράσιμο Στέρη, το 1990 στην Κοργιαλένειο Βιβλιοθήκη Αργοστολίου, με νέα στοιχεία. Για τον «Ευάγγελο Ποταμιάνο» αγωνιστή του 1821 συνεργάτη του Καποδίστρια με έρευνα ειδική, στο Ιστορικό Εθνολογικό Μουσείο: Στο Ναύπλιο το 1998 (Βιβλιοθήκη). Για την «Αρκαδία» στην αίθουσα της Αρχαιολογικής Εταιρείας κ.ά.

Συνέδρια

Έλαβε μέρος σε διάφορα διεθνή συνέδρια με ανακοινώσεις της. Οργανωτικό μέλος επίσης στα συνέδρια του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας και ιδιαιτέρως των δυο Συνεδρίων του «Για την εκκλησιαστική Τέχνη στην Ελλάδα σήμερα. Παράδοση – εξέλιξη ως πρόεδρος (Μονή Ελατάδων Θεσσαλονίκη 1993 και Πάτμου 2000). Και το 2001 στο διεθνές συνέδριο για τον Ανδρέα Λασκαράτο, στην Κεφαλονιά.

 Για το ζωγραφικό έργο, τις εκδόσεις και τις ιστορικές της έρευνες, έχουν γράψει και ομιλήσει ακαδημαϊκοί, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, πνευματικοί άνθρωποι, ιστορικοί και κριτικοί της Τέχνης όπως: Ιωάν. Θεοδωρακόπουλος, Δ. Ζακυθυνός, Ροζέ Μιλλιέξ, Π. Χάρης, Καραντώνης, Π. Τέτσης, Σ. Μυριβίλης, Παπανούτσος, Αγγ. Τερζάκης, Αλ. Σολωμός, Σπ. Μπελάς, Π. Παλαιολόγος, Ελ. Κούκκου, Αθ. Καλογεροπούλου, Τατιάνα Σταύρου, Νίκος Αλεξίου, Θαν. Τσουπαρόπουλος, Νίκος Μοσχονάς, Πέλλη Κεφαλά Καρακατσάνη, Δώρα Μαρκάτου, Δημ. Σταμέλος, Παν. Λαλιάτση και πολλοί άλλοι.

Δημοσιογραφική και κριτική δράση

Έγραψε χρονογραφήματα καθημερινά στον ανεξάρτητο Τύπο, ρεπορτάζ καλλιτεχνικό και κριτικά σημειώματα, καθώς και στις εφημερίδες «Νίκη» και αλλού. Όπως επίσης επί σειρά ετών στα περιοδικά «Ηώς», «Ελληνικά Θέματα», «Αρχιτεκτονική», «Πολιτικά Θέματα», παρακολουθώντας από κοντά το εικαστικό γίγνεσθαι, μέσα στο φαινόμενο των κοινωνικών εξελίξεων.

Η Ντιάνα Αντωνακάτου απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών, την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011.   

Υποσημειώσεις

---

 * Ο Κωνσταντίνος Παρθένης (Αλεξάνδρεια Αιγύπτου, 10 Μαΐου 1878 – Αθήνα, 25 Ιουλίου 1967) ήταν διακεκριμένος  έλληνας ζωγράφος, που με το έργο του έφερε σημαντική αλλαγή στα εικαστικά δρώμενα της Ελλάδας στις αρχές του 20ού αι.

** Ο Γιάννης Κεφαλληνός (Αλεξάνδρεια Αιγύπτου, 12 Ιουλίου 1894 – Αθήνα, 27 Φεβρουαρίου 1957), γνωστός και ως Jean Kefalinos, ήταν διακεκριμένος έλληνας χαράκτης, σχεδιαστής βιβλίων και καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας.

** Ο Παντελής Πρεβελάκης (1909-1986) ήταν κρητικός λογοτέχνης και μελετητής της Τέχνης. Έγραψε ποίηση, θεατρικά έργα, δοκίμια, μελέτες, αλλά είναι κυρίως γνωστός ως ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της πεζογραφικής γενιάς του 1930.

Πηγές

---

• Πάνου Λιαλιάτση, «Η Αργολική Λογοτεχνία 1830 – 1993 », Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ναυπλίου  « Ο ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ », 1994.
• Δικτυακή Πύλη Κεφαλονιάς.

http://www.lixouri.gr/ntiana-antonakatou-apo-ta-villatoria-lixouriou-kefalonias/

Λουκία Ρικάκη

Η Λουκία Ρικάκη (14 Ιουλίου 1961 - 28 Δεκεμβρίου 2011) ήταν Ελληνίδα σκηνοθέτιδα, συγγραφέας, παραγωγός και διευθύντρια φεστιβάλ κινηματογράφου. Ήταν ιδιαίτερα γνωστή για τα ντοκιμαντέρ της που αφορούν ευαίσθητα κοινωνικά θέματα όπως η μετανάστευση, η εκπαίδευση και η ζωή των ανθρώπων με αναπηρίες στην Ελλάδα.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου 1961 στον Πειραιά. Σπούδασε Ιστορία Τέχνης, Κινηματογράφο, Γραφικές Τέχνες και Φωτογραφία στο Dartington College of Arts στην Αγγλία. Στην πορεία εργάστηκε στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος της Δανίας ως υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Το 1982 επέστρεψε στην Ελλάδα και ίδρυσε την εταιρεία ORAMA FILMS μια από τις καθιερωμένες εταιρείες παραγωγής θεατρικών παραστάσεων και ποιοτικών ταινιών για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και το 2000 ίδρυσε την εταιρεία TRICKY TRICK FILMS. Το 1996 ίδρυσε τις 2 θεατρικές σκηνές του Θεάτρου "104 – Κέντρο Λόγου και Τέχνης" και το Ελληνικό Κόμεντυ Κλαμπ στην Αιόλου 48-50. Ίδρυσε επίσης τα φεστιβάλ κινηματογράφου Ecofilms στη Ρόδο με ταινίες οικολογικού χαρακτήρα και το Διεθνές Φεστιβάλ για θέματα Υγείας "Ιπποκράτης" στην Κω.

Έφυγε από τη ζωή στις 28 Δεκεμβρίου 2011 μετά από γενναία μάχη με τον καρκίνο.

Kινηματογράφος

Ταινίες μεγάλου μήκους

• 2010 ΕΙΣΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΜΟΥ σε στάδιο παραγωγή
• 2007 ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΛΗΓΩΣΕΣ σπονδυλωτή ταινία, 4 σκηνοθέτες
• 2006 ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΕ www.holdme.gr
• 2000 ΝΥΧΤΕΣ ΚΟΜΩΔΙΑΣ - Η ΤΑΙΝΙΑ www.standupcomedy.gr
• 1998 ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΩΝ Worldfest Houston Bronze Award
• 1994 ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΣΕ 4 ΚΙΝΗΣΕΙΣ - 2 κρατικά βραβεία
• 1990 ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

Nτοκιμαντέρ μεγάλου μήκους

• 2011 ΣΧΕΔΙΟ ΣΩΤΗΡΙΑ - Βραβείο Κριτικής Επιτροπής Φεστιβάλ Χαλκίδας
• 2010 ΟΝΕΙΡΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ

Βραβείο καλύτερης ταινίας Φεστιβάλ Χαλκίδας 2011

Βραβείο καλύτερου Μοντάζ

• 2009 Η ΑΠΟΔΟΧΗ ..ΠΟΙΟΣ ΑΕΡΑΣ ΜΑΣ ΕΦΕΡΕ ΕΔΩ;
• 2009 ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ
• 2007 ΗΤΑΝ ΝΑ ΦΥΓΩ
• 2006 Tα ΚΟΙΝΑ Τι κοινό έχουμε
• 2004 Ο ΑΛΛΟΣ
• 2003 TO AIΓAIO MEΣA AΠO TA ΛOΓIA TΩN ΠOIHTΩN Bραβείο AΓΩN- YΠΠO
• 2003 NYXTEΣ KΩMΩΔIAΣ Nο2 - Nο 3 -Nο 4
• 2002 TA ΛOΓIA THΣ ΣIΩΠHΣ

Βραβείο καλύτερου Περιγραφικού ντοκιμαντέρ Φεστιβάλ Καλαμάτας
Βραβείο φεστιβάλ Eπιστημονικού Kινηματογράφου Hungary www.wordsofsilence.gr
Βραβείο Φεστιβάλ Eπιστημονικού Kινηματογράφου Hungary 2003 www.wordsofsilence.gr

• 1990 ΣTA IXNH TΩN APΓONAYTΩN 60'

Ταινίες μικρού μήκους

• 2007 ΚΑΤΑ ΜΟΝΑΣ ΗΔΟΝΕΣ
• 2006 ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΥΟΜΕΝΟΙ
• 2002 ΠAPAΘYPO XPONOY
• 2000 TΩPA ΠIA TAΞIΔEYOYME - B' Βραβείο Mικροσινεμά
• 1998 AΓKAΛIAZΩ TO ΔENTPO - Lille festival first Prize
• 1999 ANOIΞE MIA ΠOPTA
• 1983 ΘEΣΣAΛONIKEΣ
• 1981 O ΠEPIΠATOΣ THΣ ΣOYZY

Nτοκιμαντέρ μικρού μήκους

• 2008 ΜΙΚΡΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΟΥΝ
• 2000 ΠΛAΣTOΓPAΦHMENEΣ ΠPOΣΔOKIEΣ 30’
• 1989 MAPIA ΦAPANTOYPH ΛEO MΠPOOYEP 30'
• 1993 O ΘHΣAYPOΣ TOY ΠPIAMOY 30’
• 1992 O XOPOΣ TON 20ο AIΩNA 55'
• 1992 ΠPEΛΛOYΔIO ΣTHN AΦPIKH
• 1993 APXAIO ΔPAMA ΣYΓXPONEΣ OΠTIKEΣ 55'
• 1986 TO TAΞIΔI TOY ΔIONYΣOY 60'
• 1987 TO MONOΠATI ΣTHN INΔIA 14’
• 1988 BAKXEΣ 80'
• 1992 KAΛΛITEXNEΣ KAI ΠOΛITIKOI APXITEKTONEΣ THΣ NEAΣ EYPΩΠHΣ 60'
• 1991 HΛEKTPONIKH EIKONA - Ντοκιμαντέρ για το Φεστιβάλ Φερράρα 30'
• 1985 TO ΦEΣTIBAΛ TOY ΛOKAPNO 55'

Θέατρο

• 1995 OPΓIA του Παζολίνι - Διασκευή-σκηνοθεσία στο Θέατρο Eλυζέ
• 1996 ΣOYPEAΛEPΩΣ - Πρωτότυπο έργο, συγγραφή-σκηνοθεσία, στο Θέατρο Φούρνος
• 1997 MOYΣIKH ΔYO - Της M.Nτύρας, μετάφραση-σκηνοθεσία, στο Θέατρο 104
• 1998 TO ANΘIΣMA THΣ ΘAΛAΣΣAΣ - Πρωτότυπο έργο, συγγραφή-σκηνοθεσία, Θέατρο 104
• 1998 OΔYΣΣEΩΣ ΔIAΛOΓOI - Πρωτότυπο έργο, διασκευή-σκηνοθεσία, στο Μέγαρο Μουσικής
• 1995-2003 NYXTEΣ KΩMΩΔIAΣ , στο Θέατρο 104 και στο Comedy Club - http://www.standupcomedy.gr/ ,

Τηλεόραση

Παραγωγή για την τηλεόραση των εξής σειρών πάνω στην τέχνη και σκηνοθεσία σε επιμέρους ενότητες των σειρών.

• 2011 Σειρά ντοκυμανταίρ της ΝΕΤ - Φυλές της Αθήνας, Επεισόδιο ΑΛΒΑΝΙΑ
• 2003-2005 100% KΩMΩΔIA εκπομπή κωμωδίας Star Channel
• 1996 ZAΠ 13 επεισοδια X30’ ET1
• 1995 AΛHΘINEΣ IΣTOPIEΣ 13 επεισόδια X90’ ET2
• 1993 NTOKYMANTAIP ΣOK 26 επεισόδια X 90’ ΣKAI
• 1993 ΣTH ΦAPMA TΩN ANΘPΩΠΩN 26 επεισοδια X 90’ ΣKAI
• 1992 ΨHΦIΔΩTO Τηλεπεριοδικό πολιτισμού 43 επεισοδια X 30’ ET2
• 1992 DANCE PLUS Σύγχρονοι Έλληνες χορευτές και χορογράφοι 45’ ET2
• 1991 TRAVEL ART Ταξίδια τέχνης ,η τέχνη του ταξιδιού 60 X 5’ ET2
• 1993 92,9 Ευρωπαϊκό τηλεπεριοδικό για νέους ET1
• 1992 ΣTHN TPEΛΛA THΣ ΔIAΦHMIΣHΣ με τον Γιώργο Βέλτσο 26 X 30’ ET1
• 1993 MAΓEIPIKH TEXNH 26 X 30’ ET1
• 1994 52 Τηλεπεριοδικό πολιτισμού 12 X 52’ ΣKAI
• 1992 Έλληνες καλλιτέχνες στη Σουηδία E.T.1 60’
• 1994 Πως είναι τα παιδιά 6 X 30’ ET1
• 1993 Τα Βασιλικά Μπαλέτα της Φλάνδρας 120’ E.T.1
• 1990 Σάκης Σουντουλίδης 30’ ET1
• 1991 Εικόνες Βίας και πολέμου στο μεσογειακό θέατρο 6 X 30’
• 1995 Κινηματογραφικό περιοδικό για το Γερμανικό κανάλι 30’ WDR
• 1995 ΣTA MONOΠATIA TΩN TPAΓOYΔIΩN για τους Aμποριτζινις 30’ RTP
• 1995 ENA ΦEΣTIBAΛ ΣTO ΠEPIΘΩPIO 30’ στην Aυστραλια
• 1985-1987 Εβδομαδιαία εκπομπή XPΩMATA E.T.1 72 επεισόδια X 60’
• 1995 EΛΛHNEΣ ΣTHN AYΣTPAΛIA τηλεοπτικη σειρα 4 επεισοδίων
• 1989 ΓIΩPΓOΣ KΩΣTAKHΣ ντοκιμαντέρ 30’ ET1
• 1990 ΣEPKΓEI ΠAPATZANΩΦ Κανάλι Τέχνης Oλλανδια,30’ SVT Σουηδία
• 1983 HXOXPΩMA Eβδομαδιαία εκπομπη για τη μουσική ροκ 13 X30’ E.T.2
• 1982 EΔΩ KAI ΣHMEPA ANOIXTA XAPTIA E.T. βοηθός παραγωγής
• Παραγωγή -Συμπαραγωγές με εξωτερικό
• 1992 ΠEΘAMENO ΛIKEP για την European Coproduction Association
• LES ROUTES DE LA SOIE σειρά ντοκυμαντέρ για την UNESCO και τη RAI
• VIVA MIKIS ντοκυμαντέρ για τη WDR
• TO PEMΠETIKO ΣTH ΣYΓXPONH EΛΛAΔA ντοκυμαντέρ για το CHANNEL 4
• THE LAND OF EUROPE σειρα με 10 χώρες συντονιστής το CHANNEL 4
• TIME CODE σειρά με 15 χώρες συντονιστής το ZDF
• MOYΣIKEΣ THΣ MEΣOΓEIOY με τα Γαλλικό κανάλι LA SEPT
• LES EUROPEENES με τα κανάλια ZDF,ANTENNE 2,CHANNEL 4,ORF,SSR κά
• EXTRA με τα κανάλια BBC,RAI,SVT,WDR,ANTENNE 2
• CONTACT με τη Bελγική εταιρεία C9I COMMUNICATION
• H άνοδος των γυναικών στην εξουσία με την FR3
• VILLAGE VOICES με την Transatlantic

• LES MIGRATEURS με την FR3
• MARIA CALLAS COMMEMORATION CONCERT Κονσέρτο σε ζωντανή μετάδοση με την RAI
• JUNIOR με 7 Ευρωπαϊκά κανάλια
• THE DREAM OF THE BUTTERFLY by Marco Bellochio RAI, Pierre Grise France, Waka Switzeland
• UN BRUIT QUI REND FOU Nomad Films

Διαφημιστικές ταινίες

• 2006 Ανθρώπινη πόλη - Πολιτική Καμπάνια
• 1996 Διεθνής συνάντηση μουσικής Ευρωπαϊκό Κέντρο Δελφών
• 1997 Διεθνής συνάντηση Αρχαίου Δράματος Ευρωπαϊκό Κέντρο Δελφών
• 1995 Διεθνής συνάντηση χορού Ευρωπαϊκό Κέντρο Δελφών
• 1999 Παγκόσμια Συνδιάσκεψη για το παιδί και τα μέσα επικοινωνίας Ευρωπαϊκό Κέντρο Παιδικής Τηλεόρασης

Σενάρια

• 1984 NYXTΩNEI ΣTA ΓIANNENA ντοκιμαντέρ δραματοποιημένο E.T.1
• 1984 MOTOΣYKΛETTIΣTEΣ ντοκιμαντέρ 1984 E.T.1
• 1998 ΣYMΦΩNIA XAPAKTHPΩN
• 1994 KOYAPTETO ΣE 4 KINHΣEIΣ
• 1989 TAΞIΔI ΣTHN AYΣTPAΛIA
• 1999 ANOIΞE MIA ΠOPTA
• 1981 O ΠEPIΠATOΣ THΣ ΣOYZY

Βιβλία

Μεταφραστική εργασία

• 1987 A.A.MILN "Το σπίτι στη γωνιά του Πουφ" Εκδόσεις Καστανιώτη
• 1988 ORTON "THE ORTON DIARIES" Εκδόσεις Καστανιώτη
• 1997 Mάργκεριτ NTYPAΣ “Μουσική Δύο άνθρωποι αγαπήθηκαν και..” θεατρικό Εκδόσεις Καστανιώτη
• 1999 Tρέβορ ΓKPIΦIΘΣ “Οι Κωμικοί “ θεατρικό, Mπλε Εκδόσεις

Συγγραφή

• 1994 “KOYAPTETO ΣE 4 KINHΣEIΣ" σενάριο, Εκδόσεις Καστανιώτη
• 1995 “ΣOYPEAΛEPΩΣ “ θεατρικό, Εκδόσεις Καστανιώτη
• 1996 “Σ’ αγαπώ γιατί...” λεύκωμα, Εκδόσεις Καστανιώτη
• 1996 ‘Σ’ αγαπώ ακόμα πιο πολύ...” λεύκωμα, Εκδόσεις Καστανιώτη
• 1997 “Σου γράφω γιατί σ’ αγαπώ” λεύκωμα, Εκδόσεις Καστανιώτη
• 1999 “ΣYMΦΩNIA XAPAKTHPΩN” σενάριο, Mπλε Εκδόσεις
• 1999 “Ένα μήνυμα για σένα” λεύκωμα, Εκδόσεις Λιβάνη
• 2006 "Κράτησέ με", Εκδόσεις Πολύτροπον
• 2009 "Παραμύθια της Αγάπης και της ελπίδας" , Εκδόσεις Λιβάνη

Φεστιβάλ

• Ιδρύτρια και Καλλιτεχνική διεύθυνση Διεθνούς Φεστιβάλ ΡΟΔΟΥ ECOFILMS από το 2001 www.ecofilms.gr
• Ιδρύτρια και Καλλιτεχνική διεύθυνση Διεθνούς Φεστιβάλ ΚΩ από το 2009 www.healthfilmfestival.gr

Γραφικές Τέχνες

• 1996-1998 Γραφική και καλλιτεχνική επιμέλεια λογότυπων σειρών -εξώφυλλων και διαφημιστικών καταχωρήσεων και φυλλαδίων για τις Εκδόσεις Καστανιώτη
• 1999 Επιμέλεια εκδόσεων και γραφικών εφαρμογών για το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παιδικής Τηλεόρασης
• 1999 Συνεργασία στην επιμέλεια εκδόσεων και γραφικών εφαρμογών για την Εταιρεία Αρχιπέλαγος

Εκπαιδευτική δραστηριότητα

• Δίδαξε ηθοποιούς στο “Εργαστήρι” του Βασίλη Διαμαντόπουλου
• Δίδαξε στα σεμινάρια του οίκου Christies στην Ελλάδα
• Υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων της IYF International Youth Federation
• Tutor στα εκπαιδευτικά προγράμματα στελεχών στο European Youth Center του Συμβουλίου της Ευρώπης
• Συντονιστής του προγράμματος έρευνας για τα οπτικοακουστικά στην παιδεία Συμβούλιο της Ευρώπης 1990
• Μέλος της επιτροπής εκπαίδευσης European Youth Forum
• Συντονιστής επιτροπής και μέλος επιτροπής για την σύνθεση του αναλυτικού προγράμματος νέων μαθημάτων για τον OEEK 1999
• Δίδαξε στα Σεμινάρια του EOMMEX 2000 για νέους παραγωγούς
• Υπεύθυνη κινηματογράφου σε σεμινάρια εκπαιδευτικών του προγράμματος MEΛINA 2000

Άλλες δραστηριότητες

• Ίδρυσε και διηύθυνε την έκδοση του μηνιαίου περιοδικού για τις τέχνες METPO -1985
• Δημοσιογράφος - καλλιτεχνικό ρεπορτάζ σε εφημερίδες KAΘHMEPINH, ΠPΩTH και περιοδικά ANTI, ΣYΓXPONOΣ KINHMATOΓPAΦOΣ,TAXYΔPOMOΣ,MIA, TETAPTO, ENA
• Ανταπόκριση από την Ελλάδα για τα περιοδικά TV WORLD, TBI
• Μέλος της Ένωσης Ξένων ανταποκριτών.
• Υπεύθυνη των προγραμμάτων κινηματογράφου στο YΠOYPΓEIO NEAΣ ΓENIAΣ 1983-4
• Υπεύθυνη διεθνών σχέσεων του ΦEΣTIBAΛ KINHMATOΓPAΦOY 1986-1991
• Ιδρυτικό Μέλος, Μέλος του ΔΣ του Σωματείου Ελλήνων Σκηνοθετών και Παραγωγών Κινηματογράφου
• Ιδρυτικό Μέλος ,Μέλος ΔΣ Αστικής μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας KENTPO ΛOΓOY KAI TEXNHΣ 104
• Ιδρυτικό Μέλος της Αστικής μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας APXIΠEΛAΓOΣ
• Μέλος της Ειδικής Επιτροπής Νομοθετικής Προσαρμογής Κινηματογραφίας YΠΠO 94
• Μέλος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του YΠΠO για τον Κινηματογράφο 1997-2001
• Συντονισμός του Τμήματος EΛΛHNIKΩN TAINIΩN Φεστιβάλ Κινηματογράφου 2000-4
• Μέλος κριτικής επιτροπής σε διεθνή φεστιβάλ PRIX EUROPA,POZNAN, MONTREUX, ΤΕΡΓΕΣΤΗ, BANJA LUKA, EFC ABU DHABI, BEIRUT,ZLIN ΤΣΕΧΙΑ,ΤΟΡΙΝΟ,ΤΕΡΓΕΣΤΗ,ΓΚΟΑ, ΙΣΦΑΧΑΝ
• Υπεύθυνη Οπτικοακουστικών και Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων INTERNATIONAL YOUTH FEDERATION for environmental studies Δανία

• Πρόεδρος του EUROPEAN PRODUCERS NETWORK

• Μέλος ΔΣ του EURO AIM Πρόγραμμα Διανομής Κινηματογράφου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Πρόγραμμα MEDIA
• Μέλος ΔΣ του MAP ΤV Πρόγραμμα Αρχείων Κινηματογράφου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Πρόγραμμα MEDIA
• Μέλος ΔΣ του DOCUMENTARY Πρόγραμμα Ντοκιμαντέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης Πρόγραμμα MEDIA
• Συντονίστρια του Βαλκανικού Ταμείου Σεναρίων the Balkan Fund του φεστιβάλ Kινημ. Θεσσαλονίκης
• Υπεύθυνη επιλογής ταινιών ντοκιμαντέρ στο Διεθνές φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ντουμπάι

Σπουδές

• Ιστορία Τέχνης Dartington College of Arts Totnes Devon UK
• Γραφικές Τέχνες , Φωτογραφία Dartington College of Arts Totnes Devon UK
• Σκηνοθεσία Κινηματογράφου Σχολή Σταυράκου,Exeter University
• Οπτικοακουστική Παραγωγή European Entrepreneurs de l Audiovisuel
• Media Business School European Film College
• Γλώσσες: Αγγλικά Advanced Level Cambridge University Exams
• Γαλλικά Sorbonne 1 Institut Francais
• Γερμανικά MIttelstuffe Goethe Institut

Πηγές

• http://www.luciarikaki.gr/
• http://www.luciarikaki.gr/index.php?p=content&id=42

Κάρι Φίσερ, 27 Δεκεμβρίου 2017

Η Κάρι Φίσερ (Carrie Frances Fisher, 21 Οκτωβρίου 1956 – 27 Δεκεμβρίου 2016) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, συγγραφέας και παραγωγός. Έγινε κυρίως γνωστή από τον ρόλο της ως πριγκίπισσα Λέια Οργκάνα στις ταινίες Star Wars.

Βιογραφία

Η Φίσερ γεννήθηκε στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια,κόρη του ηθοποιού Έντι Φίσερ και της τραγουδίστριας Ντέμπι Ρέινολντς. Οι παππούδες της από την πλευρά του πατέρα της, ήταν Ρώσσοι μετανάστες εβραϊκής καταγωγής, ενώ από την πλευρά της μητέρας της σκωτσεζικής και αγγλικής καταγωγής. Οι γονείς της χώρισαν όταν η ίδια ήταν 17 ετών.

Καριέρα

Ως Λέια Οργκάνα έχει παίξει στις ταινίες Star Wars: Μία Νέα Ελπίδα (A New Hope), Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται ( The Empire Strikes Back) και Η Επιστροφή των Τζεντάι (Return of The Jedi).

Λίλιαν Μπόουρντ

Η Λίλιαν Μπόουρντ (Lillian Barbara Board, 13 Δεκεμβρίου 1948 - 26 Δεκεμβρίου 1970) ήταν Βρετανή αθλήτρια. Κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στα 400 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στην Πόλη του Μεξικού και δύο χρυσά μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 1969 στην Αθήνα. Η καριέρα της διακόπηκε σύντομα, το 1970, όταν ανέπτυξε καρκίνο του εντέρου εξαιτίας του οποίου πέθανε μέσα σε λίγους μήνες.

Η ζωή της

Η Λίλιαν Μπόουρντ γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου του 1948 στο Ντέρμπαν της Νοτίου Αφρικής. Ήταν αργυρή ολυμπιονίκης το 1968 (2η στα 400 μ. με χρόνο 52.1). Στους ίδιους αγώνες ήταν 7η στη σκυταλοδρομία 4x100 μ. (43.7) ενώ αποκλείστηκε από τον τελικό των 200 μ. (23.4). Την επόμενη χρονιά, το 1969, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης στα 800 μέτρα (2.01.4) και στη σκυταλοδρομία 4x400, νικώντας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου που διεξήχθη στην Αθήνα. Συγκεκριμένα, στις 20 Σεπτεμβρίου εκείνης της χρονιάς, στη διοργάνωση που διεξήχθη στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης στο Νέο Φάληρο, η Μπόουρντ αποτέλεσε μέλος της γυναικείας ομάδας της Μεγάλης Βρετανίας που κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 4x400 μέτρα με χρόνο 3.30.82. Πάνω στον τερματισμό, η Λίλιαν Μπόουρντ ξεπέρασε τη Γαλλίδα Κολέτ Μπεσόν.

Δυστυχώς, η Λίλιαν Μπόουρντ πέθανε στο Μόναχο στις 25 Δεκεμβρίου του 1970 από καρκίνο, στα 22 της χρόνια.

Βέρα Ρούμπιν

Η Βέρα Κούπερ Ρούμπιν (Vera Cooper Rubin, 23 Ιουλίου 1928 – 25 Δεκεμβρίου 2016) ήταν Αμερικανίδα αστρονόμος με πρωτοπόρο έργο στη μελέτη των ταχυτήτων περιστροφής των γαλαξιών. Ανακάλυψε την ασυμφωνία μεταξύ της προβλεπόμενης γωνιακής ταχύτητας των γαλαξιών και της παρατηρούμενης, κάτι που έγινε γνωστό ως «πρόβλημα της περιστροφής των γαλαξιών». Αν και αρχικώς έγιναν δεκτά με σκεπτικισμό, τα αποτελέσματα της Ρούμπιν επιβεβαιώθηκαν κατά τις επόμενες δεκαετίες.

Καθώς γράφτηκε στους New York Times, η Ρούμπιν «μεταμόρφωσε τη σύγχρονη αστρονομία και φυσική με τις παρατηρήσεις της που έδειχναν ότι οι γαλαξίες και τα άστρα είναι βυθισμένα στη βαρυτική επίδραση αχανών νεφών σκοτεινής ύλης. Η έρευνά της βοήθησε να εισέλθουμε σε μία κοπερνίκειας κλίμακας αλλαγή στην κοσμική μας συνείδηση: στη συνειδητοποίηση ότι αυτό που οι αστρονόμοι έβλεπαν ανέκαθεν και πίστευαν ότι ήταν ολόκληρο το Σύμπαν αποτελούσε απλώς την ορατή κορυφή ενός παγόβουνου μυστηρίου.» 

Οικογένεια και σπουδές

Η Ρούμπιν γεννήθηκε με το όνομα Βέρα Φλόρενς Κούπερ (Vera Florence Cooper) στη Φιλαδέλφεια (Πενσυλβάνια) και ήταν η μικρότερη από δύο αδελφές. Οι γονείς της ήσαν Εβραίοι μετανάστες: ο Φίλιπ Κούπερ από τη Λιθουανία (γεννημένος ως Πεσάχ Κομπτσέφσκι), ηλεκτρολόγος μηχανικός που εργαζόταν στην εταιρεία τηλεφώνων Bell, και η Ρόουζ Άπλμπεϊμ (Rose Applebaum-Cooper) από τη Βεσσαραβία, η οποία εργαζόταν επίσης στην Bell μέχρι τον γάμο της.

Η οικογένεια μετακόμισε στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ Ουάσινγκτον όταν η Βέρα ήταν 10 ετών. Εκεί η Βέρα ανέπτυξε ενδιαφέρον για την αστρονομία, ενώ η αδελφή της η Ρουθ σπούδασε νομική και τελικά έγινε δικαστίνα σε διοικητικό δικαστήριο.

Η Βέρα επεδίωξε και φοίτησε στο γυναικείο Κολέγιο Βάσαρ, «επειδή η Μαρία Μίτσελ (η πρώτη γνωστή γυναίκα αστρονόμος στην ιστορία των ΗΠΑ) είχε εργασθεί εκεί». Πηρε πτυχίο αστρονομίας το 1948 και ήταν η μοναδική απόφοιτος στο αντικείμενο από το έτος της.

Η Ρούμπιν επεχείρησε να εγγραφεί για μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, αλλά γυναίκες επιτράπηκαν στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα αστρονομίας εκεί μόλις το 1975. Αντί για αυτό, εγγράφηκε στο Κορνέλ, όπου σπούδασε φυσική με καθηγητή τον Φίλιπ Μόρισον και κβαντομηχανική με τους Φάινμαν και Μπέτε. Ολοκλήρωσε το «μάστερ» της το 1951, με μία διατριβή που αναφέρεται ως «αμφιλεγόμενη», καθώς εξέταζε «τη δυνατότητα παρατηρήσεως μιας συνολικής περιστροφής του Σύμπαντος αναζητώντας κινήσεις εκτός του Νόμου του Χαμπλ.» Σε αυτή, η Ρούμπιν ισχυρίσθηκε ότι οι γαλαξίες ίσως να περιφέρονται γύρω από άγνωστα κέντρα, αντί να κινούνται απλώς απομακρυνόμενοι, όπως αναμένεται σύμφωνα με τη θεωρία της Μεγάλης Εκρήξεως.

Η Ρούμπιν συνέχισε για το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν, καθώς η πρώτη θέση εργασίας του συζύγου της Ρόμπερτ ήταν στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, όπου ο συνεργάτης του, ο Ραλφ Άλφερ, τους γνώρισε στον κοσμολόγο Τζορτζ Γκάμοφ. Παρά το ότι εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον, ο Γκάμοφ επέβλεψε το διδακτορικό της Ρούμπιν. Η διδακτορική διατριβή της, που ολοκληρώθηκε το 1954, συμπέρανε ότι οι γαλαξίες βρίσκονταν σε συγκεντρώσεις αντί να είναι τυχαία κατανεμημένοι στο Σύμπαν.

Σταδιοδρομία

Η Ρούμπιν είχε διάφορες θέσεις τα επόμενα 11 χρόνια: Για ένα έτος δίδαξε μαθηματικά και φυσική στο Κολέγιο της Κομητείας Μοντγκόμερυ, μετά (από το 1955 ως το 1965) στο Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν ως ερευνήτρια αστρονόμος, λέκτορας και τελικώς επίκουρη καθηγήτρια αστρονομίας (1962-1965), καθώς και στο Ίδρυμα Κάρνετζι (1965, Τμήμα Γεωμαγνητισμού).

Το 1970, μαζί με τον Κεντ Φορντ, η Ρούμπιν άρχισε να εξετάζει την περιστροφή γειτονικών γαλαξιών, ειδικότερα του Γαλαξία της Ανδρομέδας, του οποίου η σκοτεινή άλως είχε ήδη ανακαλυφθεί. Το 1963-64 η Ρούμπιν προσκλήθηκε από τον Άλαν Σάντατζ να κάνει αίτηση για χρόνο παρατηρήσεως στα αστεροσκοπεία των ορέων Ουίλσον και Πάλομαρ. Μετά την αποδοχή της αιτήσεώς της, έγινε η πρώτη επίσημη γυναίκα χρήστρια τηλεσκοπίου στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ., παρατηρώντας με το όργανο των 48 ιντσών.

Η Ρούμπιν ήταν μέλος της αμερικανικής Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών, της Ποντιφήκειας Ακαδημίας Επιστημών και της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας.

Το πρόβλημα της περιστροφής των γαλαξιών

Στο Κάρνετζι η Ρούμπιν άρχισε να ερευνά κάτι σχετικό με το θέμα του διδακτορικού της από κοινού με τον Φορντ, έχοντας συγκεντρώσει εκατοντάδες παρατηρήσεις. Το «φαινόμενο Rubin-Ford», μία «ανισοτροπία στη διαστολή του σύμπαντος» σε κλίμακα της τάξεως των 100 εκατομμυρίων ετών φωτός που προέκυψε από τη μελέτη τους ενός δείγματος κινήσεων σπειροειδών γαλαξιών, αποδείχθηκε τελικώς τοπικό. Ωστόσο, αυτή η εργασία (πρωτοδημοσιευμένη το 1976) θεωρείται «πρωτοποριακή» και απετέλεσε το αντικείμενο «έντονων συζητήσεων».

Η Ρούμπιν αποφάσισε να μετατοπίσει τις έρευνές της στο θέμα των καμπυλών περιστροφής των γαλαξιών, αρχίζοντας με τον Γαλαξία της Ανδρομέδας (Μ31). Μετά την αναφορά του Μπάμπκοκ το 1939 για απροσδόκητα ταχεία περιστροφή στην περιφέρεια του Μ31 που φανέρωνε λόγο μάζας προς φως ίσο με 50, ο Γιαν Όορτ είχε ανακαλύψει και δημοσιεύσει σχετικά με την εκτεταμένη αόρατη άλω του γαλαξία NGC 3115. Η Ρούμπιν προχώρησε στην ανακάλυψη γενικότερης ασυμφωνίας ανάμεσα στις προβλεπόμενες και στις παρατηρούμενες γωνιακές ταχύτητες γαλαξιών, μελετώντας τις καμπύλες περιστροφής τους.Αν η βαρύτητα των αστέρων τους ήταν το μόνο που τους συγκρατούσε, οι γαλαξίες θα έπρεπε να διαλυθούν με τόσο γρήγορη περισροφή. Αφού αυτό δεν συνέβαινε, θα έπρεπε να υπάρχουν τεράστιες ποσότητες αόρατης ύλης, η έλξη της οποίας τους διατηρούσε. Αυτό έγινε γνωστό ως το «πρόβλημα της περιστροφής των γαλαξιών». Οι υπολογισμοί της Ρούμπιν έδειξαν ότι οι γαλαξίες πρέπει να περιέχουν τουλάχιστον δεκαπλάσια ποσότητα σκοτεινής ύλης από αυτή που αποτελούσε τους αστέρες τους. Αυτά ήταν τα πρώτα ισχυρά αποτελέσματα που υπεδείκνυαν ότι είτε η νευτώνεια βαρύτητα δεν ίσχυε σε όλο το Σύμπαν, είτε ότι η βαρύτητα δεν ήταν η μοναδική δύναμη υπεύθυνη για τη διατήρηση των συγκεντρώσεων ύλης που ονομάζουμε γαλαξίες, είτε ότι υπήρχε μία τεράστια άλως αόρατης ύλης γύρω από τους περισσότερους γαλαξίες. Τα ερευνητικά αποτελέσματα της Ρούμπιν επιβεβαιώθηκαν τις επόμενες δεκαετίες, και οι προσπάθειες να επιλυθεί το πρόβλημα της περιστροφής των γαλαξιών έχτισαν τη θεωρία της σκοτεινής ύλης. Σύμφωνα με τον θεωρητικό του Πρίνστον Οστράικερ, «το έργο της Βέρα, κυρίως κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1980, κατοχύρωσε την υπόθεση της σκοτεινής ύλης για τους περισσότερους αστρονόμους».

Η Ρούμπιν έγραψε σχετικά με την ιστορία του θέματος στο άρθρο με τίτλο "One Hundred Years of Rotating Galaxies" (= «Εκατό χρόνια περιστρεφόμενων γαλαξιών»), που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Publications of the Astronomical Society of the Pacific το 2000. Η ίδια συνέχισε να εργάζεται στην ανάλυση των κινήσεων των αστέρων στις περιφέρειες των γαλαξιών μέχρι τον θάνατό της.

Η Ρούμπιν χρησιμοποίησε έναν νέο ηλεκτρονικό οπτικό ανιχνευτή, τον Carnegie Image Tube, που αύξησε την αποτελεσματικότητα της ανιχνεύσεως κατά 20 φορές σε σχέση με τις φωτογραφικές πλάκες. Με αυτό τον τρόπο έγινε δυνατός ο προσδιορισμός των οπτικών καμπυλών περιστροφής για τις εξωτερικές περιοχές των γαλαξιών. Η ύπαρξη σκοτεινής ύλης εξηγεί όχι μόνο τις περιστροφές των γαλαξιών, αλλά και την κίνησή τους μέσα στα σμήνη γαλαξιών, τα δεδομένα βαρυτικών φακών και την κατανομή μάζας σε συστήματα όπως το «Σμήνος-σφαίρα» (1E 0657-558) Τα εναλλακτικά μοντέλα Τροποποιημένης Νευτώνειας Δυναμικής (MOND) για τις καμπύλες γαλαξιακής περιστροφής έχουν πλέον αποκλειστεί. Η Ρούμπιν εξέφρασε την απογοήτευσή της για την εξέλιξη αυτή, δηλώνοντας: «Αν μπορούσα να εκφράσω προσωπικές προτιμήσεις, θα ήθελα να μάθω ότι η νευτώνεια βαρύτητα θα έπρεπε να τροποποιηθεί προκειμένου να περιγραφούν οι βαρυτικές αλληλεπιδράσεις σε μεγάλες αποστάσεις. Αυτό είναι πιο συναρπαστικό από ένα Σύμπαν γεμάτο με ένα νέο είδος υποπυρηνικού σωματιδίου.»

Η φύση της σκοτεινής ύλης δεν είναι ακόμα γνωστή, αλλά η παρουσία της θεωρείται κρίσιμη για την κατανόηση του Σύμπαντος.

Τιμητικές διακρίσεις

Οι ανακαλύψεις της Βέρα Ρούμπιν στην αστρονομία τής εξασφάλισαν πολλές βραβεύσεις, από τις οποίες οι σημαντικότερες ήταν οι εξής:

• Χρυσό μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας (1996), για τη «διάκριση στην επιστήμη» και την «αποφασιστικότητα και τον δυναμισμό στην προαγωγή του ρόλου των γυναικών στην αστρονομία».Αυτή ήταν η δέύτερη φορά που το χρυσό μετάλλιο της Εταιρείας απονεμόταν σε γυναίκα, μετά την Καρολίνα Χέρσελ το 1828.
• Βραβείο Βάιτσμαν «Γυναικών και Επιστήμης» (1996)
• Διεθνές Βραβείο Κοσμολογίας Γκρούμπερ (2002)
• Μετάλλιο Bruce της Αστρονομικής Εταιρείας του Ειρηνικού (2003)
• Μετάλλιο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον της αμερικανικής Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (2004), «για τις παρατηρήσεις της σκοτεινής ύλης στους γαλαξίες, των σχετικών κινήσεων μεγάλης κλίμακας των γαλαξιών και για τη γενναιόδωρη συμβουλευτική στηρίξη νέων αστρονόμων, ανδρών και γυναικών»
• Βραβείο Richtmyer της Αμερικανικής Ενώσεως Διδασκόντων Φυσικής
• Βραβείο Dickson για την Επιστήμη
• Εθνικό Μετάλλιο Επιστήμης (1993), για «πρωτοπόρα ερευνητικά προγράμματα στην παρατηρησιακή κοσμολογία, που έδειξαν ότι μεγάλο μέρος της ύλης στο Σύμπαν είναι σκοτεινό, και για σημαντικές συνεισφορές στη συνειδητοποίηση του ότι το Σύμπαν είναι πολυπλοκότερο και πιο μυστηριώδες από ό,τι είχαμε φαντασθεί».

Επιπλέον, η Ρούμπιν είχε ανακηρυχθεί επίτιμη διδάκτορας του Αμερικανικού Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, και των πανεπιστημίων Κράιτον, Γουεσλέιαν, Πρίνστον, Χάρβαρντ και Γέιλ.

Ονομάσθηκαν προς τιμή της

• Ο αστεροειδής 5726 Ρούμπιν, που ανακαλύφθηκε το 1988.

Προσωπική ζωή

Από το 1948 η Βέρα Ρούμπιν ήταν παντρεμένη με τον Ρόμπερτ Ρούμπιν, μέχρι τον θάνατό του το 2008. Είχαν γνωριστεί όταν ήταν συμφοιτητές στα μεταπτυχιακά τους στο Κορνέλ. Απέκτησαν 4 τέκνα, τα οποία απέκτησαν όλα διδακτορικό: ο Ντέιβιντ (γενν. 1950) στη γεωλογία, η αστρονόμος Τζούντιθ (1952–2014) στη φυσική κοσμικών ακτίνων, ο Καρλ(γενν. 1956) στα μαθηματικά και ο Άλλαν (γενν. 1960) επίσης στη γεωλογία.

Παρακινημένη από τη δική της μάχη για να κερδίσει αξιοπιστία ως γυναίκα σε έναν χώρο κυριαρχούμενο από άνδρες, η Ρούμπιν ενθάρρυνε τις μαθήτριες να επιδιώκουν το όνειρό τους να ερευνήσουν το Σύμπαν. Το ξεπέρασμα των αποθαρρυντικών σχολίων για την επιλογή της να σπουδάσει αστρονομία ήταν για κείνη μια ισόβια πρόκληση, αλλά επέμεινε, με τη στήριξη του πατέρα της και αργότερα του συζύγου και της οικογένειάς της Εκτός από την αστρονομία, η Ρούμπιν ήταν μία φωνή για τη μεγαλύτερη αναγνώριση των γυναικών στις φυσικές επιστήμες.

Σχετικά με την υστεροφημία της, είχε σχολιάσει: «Η φήμη είναι περαστική, οι αριθμοί των ερευνών μου σημαίνουν περισσότερα για μένα από το όνομά μου: Εάν οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν ακόμα τα δεδομένα μου για χρόνια στο μέλλον, αυτό είναι η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση προς το πρόσωπό μου.»

Η Ρούμπιν δεν είδε ποτέ σύγκρουση ανάμεσα στην επιστήμη και στη θρησκεία. Σε μία συνέντευξή της είχε δηλώσει: «Στη δική μου ζωή, η επιστήμη μου και η θρησκεία μου είναι διαχωρισμένες. Είμαι Εβραία, και έτσι η θρησκεία για μένα είναι ένα είδος ηθικού κώδικα και μια μορφή ιστορίας. Προσπαθώ να δρω στην επιστήμη μου με ηθικό τρόπο και πιστεύω ότι ιδανικώς η επιστήμη θα έπρεπε να θεωρείται ως κάτι που μάς βοηθά να κατανοήσουμε τον ρόλο μας στο Σύμπαν.»

Μετά τον θάνατό της το 2016, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Κάρνετζι, όπου η Ρούμπιν είχε διεξαγάγει τον κύριο όγκο των ερευνών της, την απεκάλεσε «εθνικό θησαυρό».

Δημοσιεύσεις

Βιβλίο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

• Rubin, Vera (1997). Bright Galaxies, Dark Matters. Masters of Modern Physics. Woodbury, NY: Springer Verlag/AIP Press. ISBN 1563962314.. Συλλογή άρθρων και λιγότερο τεχνικών εργασιών για το ευρύ κοινό.

Ερευνητικές εργασίες

Ακολουθεί μικρή επιλογή εργασιών, επιλεγμένων από τους επιστήμονες και ιστορικούς του προγράμματος CWP ως αντιπροσωπευτικές και σημαντικές:

• Rubin, Vera; Ford, Jr., W. Kent (1970). «Rotation of the Andromeda Nebula from a Spectroscopic Survey of Emission Regions». The Astrophysical Journal 159: 379ff. doi:10.1086/150317. Bibcode: 1970ApJ...159..379R.
• Rubin, Vera; Roberts, M.S.; Graham, J.A.; Ford Jr., W.K.; Thonnard, N. (1976). «Motion of the Galaxy and the Local Group Determined from the Velocity Anisotropy of Distant Sc I Galaxies. I. The Data». The Astronomical Journal 81: 687. doi:10.1086/111942. Bibcode: 1976AJ.....81..687R.
• Rubin, Vera; Roberts, M.S.; Graham, J.A.; Ford Jr., W.K.; Thonnard, N. (1976). «Motion of the Galaxy and the Local Group Determined from the Velocity Anisotropy of Distant Sc I Galaxies. II. The Analysis for the Motion». The Astronomical Journal 81: 719ff.
• Rubin, Vera; Thonnard, N.; Ford, Jr., W.K. (1980). «Rotational Properties of 21 SC Galaxies With a Large Range of Luminosities and Radii, From NGC 4605 (R=4kpc) to UGC 2885 (R=122kpc)». The Astrophysical Journal 238: 471ff. doi:10.1086/158003. Bibcode: 1980ApJ...238..471R.
• Rubin, Vera; Burstein, D.; Ford, Jr., W.K.; Thonnard, N. (1985). «Rotation Velocities of 16 SA Galaxies and a Comparison of Sa, Sb, and SC Rotation Properties». The Astrophysical Journal 289: 81ff. doi:10.1086/162866. Bibcode: 1985ApJ...289...81R.
• Rubin, Vera; Graham, J.A.; Kenney, J.D.P. (1992). «Cospatial Counterrotating Stellar Disks in the Virgo E7/S0 Galaxy NGC 4550». The Astrophysical Journal 394: L9-L12. doi:10.1086/186460. Bibcode: 1992ApJ...394L...9R.
• Rubin, Vera (1995). «A Century of Galaxy Spectroscopy». The Astrophysical Journal 451: 419ff. doi:10.1086/176230. Bibcode: 1995ApJ...451..419R