Γεννήθηκε στην Κατάνια και διαδέχθηκε το 1377 τον πατέρα της 15ετής. Στην διαδοχή υπήρχε το πρόβλημα ότι ο Φρειδερίκος ο Β΄, που είχε πεθάνει 14 χρόνια νωρίτερα, είχε αποκλείσει ρητά τη διαδοχή σε γυναίκες. Επιπλέον ο πατέρας της, πριν την γέννησή της, στις 15 Ιουλίου του 1357, είχε ορίσει σαν διαδόχους του την αδελφή του Ελεονόρα και τον σύζυγό της Πέτρος Δ´.
Ο πατέρας της, προκειμένου να αντιμετωπίσει τα προβλήματα διαδοχής του από την ανήλικη κόρη του, είχε ορίσει να κυβερνούν τέσσερις βαρώνοι, δύο από τη μερίδα των Σικελών και δύο από τη μερίδα των Αραγωνέζων. Οι αντιπρόσωποι (vicars) αυτοί ήταν ο Αρτάλε Αλαγκόνα, ο Φραγκίσκος Α' της Βεντιμίλια, ο Μαφρέδος Κιαραμόντε και ο Γουλιέλμος Περάλτα.
Ο Πέτρος ο Δ΄ όμως διεκδίκησε τη διαδοχή, βασιζόμενος στα κληρονομικά δικαιώματα που είχαν οριστεί πριν την γέννησή της και στον Σαλικός νόμος που είχε ορισθεί από τον Φρειδερίκο τον Β΄.Επειδή ήταν πολύ νεαρή σε ηλικία αυτή η διαδοχή δεν άρεσε στους Καταλανούς της Αθήνας κυρίως λόγω της τουρκικής απειλής.[Γιαυτό όσο αφορά την Ελλάδα, με το μέρος του Πέτρου Δ΄ τάχθηκαν οι αρχιεπίσκοποι Βαλλεστέρ των Αθηνών, Σίμων των Θηβών, Ματθαίος των Νέων Πατρών και οι κυριότεροι βαρόνοι και ιππότες. Μεταξύ αυτών ήταν ο κόμης των Σαλώνων και ηγέτης της Λαμίας Λουδοβίκος Φαδρίγος, ο ξάδελφός του δον Ζουάν του Αραγωνικού (Don John of Aragon), ο κόμης της Δημητριάδος (Mitre) στον κόλπο του Βόλου, οι διοικητές των πόλεων της Αθήνας, Λιβαδίας, Σαλώνων και Νέων Πατρών και πολλοί άλλοι, όπως και οι πολίτες για λόγους ασφάλειας. Υπήρχε και μειοψηφία υποστηρικτών της Μαρίας. Αρχηγός αυτών ήταν ο Φραγκίσκος Γεώργιος, μαρκήσιος της Βοδονίτσας, ο οποίος επειδή ήταν Βενετός δεν συμπαθούσε τους Καταλανούς και την υποτέλεια του σε αυτούς. Μαζί με αυτόν είχαν συνταχθεί και ο φεουδάρχης της Αίγινας, Πέτρος Φαδρίγος (Don Pedro Fadrique), ξάδελφος του Λουδοβίκου Φαδρίγου των Σαλώνων και ο Θωμάς ντε Πο (Thomas de Pou) γαμπρός του Ρογήρου ντε Λούρια (Roger de Lluria).. Κάτω από αυτές τις πιέσεις η Μαρία γίνεται υποχείριο του Πέτρου του Δ΄, ο οποίος το 1379, διόρισε στο δουκάτο των Αθηνών και Νέων Πατρών ως γενικό επίτροπο, τον Φίλιππο Ντελμάου υποκόμη Ροκαβέρτη.
Τελικά η Μαρία παντρεύτηκε, τον Νοέμβριο του 1391, τον Μαρτίνο Α΄ τον επονομαζόμενο και «Νέο». Έτσι ο Πέτρος ο Δ΄ αποσύρθηκε από τις διεκδικήσεις του γιατί ο Μαρτίνος ο Α΄ ήταν εγγονός του και γιος του Μαρτίνου Α´ του Πρεσβύτερου της Αραγωνίας.[1] Όλες αυτές οι διαμάχες είχαν σαν αποτέλεσμα να αποδυναμωθούν οι Καταλανοί και να καταληφθεί το δουκάτο των Αθηνών από τον Νέριο τον Α΄ το 1388.[8]
Οικογένεια
Το Νοέμβριο του 1391, παντρεύτηκε τον Μαρτίνο το Νέο, υιό του Μαρτίνου του Πρεσβύτερου βασιλιά της Αραγωνίας. Υιός τους ήταν ο:
- Πέτρος 1394 - 1400, απεβίωσε 6ετής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου