Λουντμίλα Ρουντένκο

Η Λουντμίλα Βλαντιμίροβνα Ρουντένκο (Διεθνώς: Lyudmila Vladimirovna Rudenko, ρωσικά: Людми́ла Влади́мировна Руде́нко, ουκρανικά: Людмила Володимирівна Руденко, 27 Ιουλίου 1904, Λούμπνι – 4 Μαρτίου 1986, Λένινγκραντ) ήταν Σοβιετική οικονομολόγος, κολυμβήτρια και σκακίστρια, η 2η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια στο σκάκι από το 1950 έως το 1953.

Γεννήθηκε στο Λούμπνι στην επαρχία Πολτάβα της Ουκρανίας, στην τότε Ρωσική Αυτοκρατορία. Αν και στην αρχή ασχολήθηκε σοβαρά με το κολύμπι, όταν ήταν 10 ετών έμαθε να παίζει και σκάκι με δάσκαλο τον πατέρα της. Μετά το γυμνάσιο, μετακόμισε στην Οδησσό και πήρε πτυχίο στα οικονομικά. Η Ρουντένκο έγινε Πρωταθλήτρια Κολύμβησης Οδησσού στα 400 μ. πρόσθιο. Το 1925, ήταν η κάτοχος του τίτλου της Αντιπροέδρου-Πρωταθλήτριας Κολύμβησης της Ουκρανίας (στο πρόσθιο). Το σκάκι θα παραμείνει στη ζωή της ως χόμπι, καθώς η επαγγελματική της σταδιοδρομία ήταν πάνω στον οικονομικό σχεδιασμό για την Σοβιετική Ένωση.

Η Ρουντένκο άρχισε να παίζει σε τουρνουά σκακιού το 1925 όταν μετακόμισε στη Μόσχα και το 1928, κέρδισε το πρωτάθλημα γυναικών της Μόσχας. Στη συνέχεια μετακόμισε στο Λένινγκραντ, όπου γνώρισε και παντρεύτηκε τον επιστήμονα Λεβ Νταβίντοβιτς Γκολνστέιν και το 1931 έκαναν μαζί έναν γιο. Στο Λένινγκραντ το 1929 ξεκίνησε την προπόνηση στο σκάκι με τον μαιτρ Πιότρ Ρομανόφσκι και κέρδισε το πρωτάθλημα γυναικών του Λένινγκραντ τρεις φορές. Η Ρουντένκο έφτασε περίπου 40 ετών για να κατακτήσει την κορυφή του διεθνούς σκακιού των γυναικών.

Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ρουντένκο οργάνωσε με τρένο την εκκένωση του Λένινγκραντ από τα παιδιά κατά την πολιορκία της πόλης. Το γεγονός αυτό θα περιγράψει η ίδια ως το πιο σημαντικό επίτευγμα που πέτυχε στη ζωή της. Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Γυναικών Βέρα Μέντσικ πέθανε το 1944 κατά τη διάρκεια μιας αεροπορικής επιδρομής, έτσι μετά τον πόλεμο, τον χειμώνα του 1949–1950 η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία πραγματοποίησε στη Μόσχα το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού Γυναικών 1949–1950 για τον προσδιορισμό της νέας πρωταθλήτριας γυναικών. Διαγωνίστηκαν δεκαέξι γυναίκες από δώδεκα χώρες και τις τέσσερις πρώτες θέσεις κατέλαβαν τέσσερις σκακίστριες της Σοβιετικής Ένωσης. Η Ρουντένκο (σκοράροντας εννέα νίκες, μία ήττα και πέντε ισοπαλίες) κατέκτησε τον τίτλο της Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας Γυναικών, τον οποίο έχασε το 1953 στον επόμενο κύκλο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος από την Ελισαβέτα Μπίκοβα με σκορ 6-8 (πέντε νίκες, επτά ήττες και δύο ισοπαλίες για την Ρουντένκο). Έγινε πρωταθλήτρια γυναικών της ΕΣΣΔ το 1952.

Το 1950 τιμήθηκε από την Διεθνή Σκακιστική Ομοσπονδία με τους τίτλους διεθνής μαιτρ γυναικών και διεθνής μαιτρ, ενώ το 1976 έγινε διεθνής γκρανμαίτρ γυναικών. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα που πήρε τον τίτλο διεθνής μαιτρ.