Η Τζάνετ Τέιλορ (γεννημένη ως Τζέιν Αν Ιον , 13 Μαΐου 1804 – 25 Ιανουαρίου 1870) ήταν Αγγλίδα αστρονόμος , ειδικός στην πλοήγηση, μαθηματικός , μετεωρολόγος και ιδρύτρια της Ναυτικής Ακαδημίας Τζορτζ Τέιλορ. Ήταν συγγραφέας διαφόρων έργων αστρονομίας και πλοήγησης και ιδιοκτήτρια μιας αποθήκης παραγωγής και επισκευής οργάνων πλοήγησης.
Η «Ναυτική Ακαδημία Τζορτζ Τέιλορ» της έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από την Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών , το Trinity House και το Ναυαρχείο . Έλαβε μετάλλια τόσο από τον Βασιλιά της Πρωσίας όσο και από τον Βασιλιά της Ολλανδίας , και ο κανόνας της για τον υπολογισμό του γεωγραφικού πλάτους από το υψόμετρο χαρακτηρίστηκε ως «ευφυής». Η Τέιλορ ήταν από τις λίγες γυναίκες που εργάζονταν ως σχεδιάστρια επιστημονικών οργάνων στο Λονδίνο του 19ου αιώνα . Η κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας «Υπολογιστής Ναυτικού» του 1834 απορρίφθηκε από το Ναυαρχείο και αργότερα επανεκτιμήθηκε ως «ιδιοφυής αλλά μη πρακτική στα «αδέξια» χέρια των πιθανών χρηστών της».
Η Τέιλορ γεννήθηκε ως Τζέιν Αν Ιον στο Γούλσινγκχαμ της Αγγλίας στις 13 Μαΐου 1804. Οι γονείς της ήταν ο Αιδεσιμότατος Πίτερ Ιον και η Τζέιν Ντέιτον και ήταν το έκτο παιδί τους από οκτώ παιδιά. Ο πατέρας της ήταν διευθυντής ενός σχολείου στο Γούλσινγκχαμ , στο οποίο φοιτούσε, και το οποίο ήταν ένα από τα λίγα σχολεία της Βόρειας Αγγλίας που δίδασκε ναυσιπλοΐα.
Σε ηλικία εννέα ετών, έλαβε υποτροφία για να φοιτήσει στο Βασιλικό Σχολείο Κεντητριών της Φοίβης Ράιτ στο Άμπθιλ του Μπέντφορντσαϊρ , το οποίο είχε ηλικία εισαγωγής τα δεκατέσσερα. Η Βασίλισσα Σάρλοτ ήταν η προστάτιδα του σχολείου και στην περίπτωσή της παραιτήθηκε από την απαίτηση ηλικίας.
Όταν πέθανε ο πατέρας της, η Τέιλορ επένδυσε την κληρονομιά της σε μια καριέρα στον ανδροκρατούμενο τομέα της ναυτικής εκπαίδευσης. Το 1821, άρχισε να διαχειρίζεται τα οικονομικά της επιχείρησης του μεγαλύτερου αδελφού της. Στις 30 Ιανουαρίου 1830, παντρεύτηκε τον Τζορτζ Τέιλορ Τζέιν στην Ολλανδία και έγινε μητριά τριών παιδιών. Ο γάμος έλαβε χώρα στο σπίτι του Βρετανού πρέσβη στη Χάγη και και οι δύο άλλαξαν το επώνυμό τους σε Τέιλορ. Μαζί απέκτησαν οκτώ ακόμη παιδιά και έξι επέζησαν από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους.
Επιτεύγματα
Η Taylor άνοιξε τη Ναυτική Ακαδημία George Taylor το 1833 με τον σύζυγό της. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δημοσίευσε το " Luni-Solar and Horary Tables: with their application in nautical astronomy; containing a easy and source method for earning their longitude, by sell assessments and chronometers· the latitude, by double highlights and their time, the azimuth, plate, and true time ", το οποίο ανέλυε υπολογισμούς που θα μπορούσαν να "μειώσουν την σεληνιακή απόσταση" χρησιμοποιώντας έναν τύπο που η ίδια ανέπτυξε.
Το 1834, έλαβε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την «Υπολογιστική του Ναυτικού» της. Η εφεύρεση δεν υιοθετήθηκε από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό, καθώς κρίθηκε «ανάξια για την Αιγίδα των Λόρδων» από το Ναυαρχείο . Αργότερα, δημοσίευσε μια δεύτερη έκδοση του «Απλοποιημένου Αρχές Ναυσιπλοΐας», ωστόσο αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες μετά την κυκλοφορία του και την αποτυχία της εφεύρεσής της.
Γύρω στα μέσα του 1835, απέκτησε ένα παιδί. Αφού βελτίωσε τον τύπο της για την σεληνιακή απόσταση, δημοσίευσε τη δεύτερη έκδοση του Luni-Solar and Horary Tables . Χρωστούσε μεγάλο μέρος αυτής της επιτυχίας στον Φράνσις Μπωφόρ , ο οποίος βοήθησε στην προώθηση της αποδοχής του έργου της από το Ναυτικό κατεστημένο.
Πίνακες Σελήνης-Ηλιακού και Ωριαίου
Αυτό ήταν το πρώτο δημοσιευμένο βιβλίο του Taylor, το 1833. Σκοπός του ήταν συγκεκριμένα να απλοποιήσει τους υπολογισμούς της αστρονομικής πλοήγησης χρησιμοποιώντας τη σελήνη αντί για τον ήλιο ως σημείο αναφοράς. Υπήρξε πολλή συζήτηση σχετικά με την εύρεση του καλύτερου τρόπου υπολογισμού του γεωγραφικού μήκους εν πλω .
Οι Πίνακες Σελήνης-Ηλιακού και Ωριαίου σημείωσαν μεγάλη επιτυχία, χάρη στην ανακάλυψη της Taylor που απέδειξε ότι η Γη είναι σφαιροειδής και όχι σφαιρική. Χρησιμοποιεί τη λέξη «αυτός» αντί για «αυτήν» για να αναφερθεί στον εαυτό της σε όλο το βιβλίο, λόγω του πόσο ανδροκρατούμενος ήταν ο τομέας της.
Η Τέιλορ αφιέρωσε αυτό το βιβλίο στον Βασιλιά Γουλιέλμο Δ΄ , ο οποίος της πρόσφερε μια θέση ως εκπαιδευτικός για την αριστοκρατία.
Το 1833, η πρώτη έκδοση των Luni-Solar and Horary Tables αξιολογήθηκε στο The United Service Journal , στο The Atlas και στο The Morning Advertiser. Αυτές οι θετικές κριτικές παρότρυναν τους νέους ναυτικούς να το χρησιμοποιήσουν ως βάση για τη μελέτη τους. Το 1834, ο Taylor δημοσίευσε μια συντομότερη έκδοση των Luni-Solar and Horary Tables με τίτλο The Principles of Navigation Simplified: with Luni-Solar and horary tables, and their application in Nautical Astronomy.
Το 1835, αφού έλαβε επιχορήγηση από το Ναυαρχείο, το Trinity House και την Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών, ο Taylor δημοσίευσε τη δεύτερη έκδοση του Luni-solar and Horary Tables . Μέχρι το 1854, το βιβλίο αυτό βρισκόταν στην έβδομη και τελευταία του έκδοση. Ο Taylor δημοσίευσε ένα δεύτερο βιβλίο, An Epitome of Navigation, and Nautical Astronomy, με τους Improved Lunar Tables, το 1842. Το βιβλίο έφτασε τις δώδεκα εκδόσεις μέχρι το 1859.
Ναυτική Ακαδημία και Αποθήκη Πλοήγησης της κας Janet Taylor
Μετά τη δεύτερη έκδοση του βιβλίου της, Luni-Solar and Horary Tables, το 1835, και με σταθερό εισόδημα από την πρώτη της ναυτική ακαδημία, η Taylor μπόρεσε να ανοίξει μια δεύτερη ακαδημία στα τέλη του 1835. Μέχρι τότε, η Taylor είχε αναγνωριστεί ως αξιόπιστη μαθηματικός και επιχειρηματίας. Η Ναυτική Ακαδημία και η Αποθήκη Πλοήγησης της κας Janet Taylor προσέφεραν εκπαίδευση σε όλα τα θέματα που θα χρειαζόταν ένας ναυτικός: «ένα πλήρες μάθημα για τη Ναυσιπλοΐα, συμπεριλαμβανομένης της Τριγωνομετρίας, και της εφαρμογής της στη Ναυσιπλοΐα. Ένα άλλο μάθημα ήταν η Άλγεβρα, η Γεωμετρία, η Φυσική Γεωγραφία σε σχέση με την ταχύτητα των παλίρροιων, των κυμάτων κ.λπ. Μηχανική, συμπεριλαμβανομένης της Σύνθεσης Δυνάμεων, των Μηχανικών Δυνάμεων, των Νόμων της Κίνησης, της ισχύος της παραμόρφωσης των υλικών, του ανέμου, της βροχής, της δύναμης του ατμού, των Ατμοσφαιρικών και Ωκεάνιων Φαινόμενων... και έτσι συνεχίστηκε....».
Στα τέλη της δεκαετίας του 1830 και του 1840, οι ακαδημίες της διαφημίζονταν στην εφημερίδα Shipping and Mercantile Gazette και στην εφημερίδα London Shipping Gazette.
Η δεύτερη ακαδημία της Taylor είχε θετικό αντίκτυπο στους νεαρούς Άγγλους ναυτικούς και η επέκταση της δεύτερης ναυτικής ακαδημίας της υποστηρίχθηκε από οργανισμούς όπως το Ναυαρχείο, το Trinity House και η Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών. Αυτή η επέκταση της επέτρεψε να στεγάσει μαθητές που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να φοιτήσουν.
Εφευρέσεις
Η Τέιλορ ήταν κατασκευαστής οργάνων και καθιερώθηκε ως τέτοια. Οι πρώτες διαφημίσεις για τα δικά της χρονομέτρα εμφανίστηκαν το 1838. Μετά την ανακάλυψή της ότι η Γη ήταν σφαιροειδής, η Τέιλορ θα δημιουργούσε και θα ρύθμιζε πυξίδες, εξάντα, μπινάκλ και άλλα ναυτικά εργαλεία για να συμβαδίζει με αυτή τη νέα ανακάλυψη και τις αρχές που τη συνόδευαν.
Η πυξίδα του Ναυάρχου, αν και δεν έχει την έγκριση του Ναυαρχείου, θα μπορούσε να θεωρηθεί η «πιο αξιοσημείωτη» εφεύρεση του Taylor. [ 6 ]
Το 1850, η Taylor ανέπτυξε και σχεδίασε ένα πεντάγωνο για τον Πρίγκιπα της Ουαλίας, ο οποίος αργότερα θα γινόταν Βασιλιάς Εδουάρδος Ζ΄ . Αυτό κατασκευάστηκε ειδικά για τη βασιλική οικογένεια με χώρο στο κάτω μέρος για το τρίπτερο οικογενειακό έμβλημα του Πρίγκιπα Εδουάρδου. Ένα χρόνο αργότερα, ο Πρίγκιπας Αλβέρτος φιλοξένησε τη Μεγάλη Έκθεση του 1851, κατά την οποία η Taylor παρουσίασε το «χάλκινο κιγκλίδωμά της, με διαβήτη, σχεδιασμένο από το νούφαρο».
Για τρία χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκθεση του 1851, η Taylor συνέχισε να αναπτύσσει περισσότερα πομποδέκτες, εκτελώντας πειράματα που συνίσταντο στην ταλάντωση πλοίων πέρα δώθε στον Τάμεση και στην καταγραφή των κινήσεων της πυξίδας. Εξήγησε αυτά τα αποτελέσματα σε μια επιστολή προς τον αστρονόμο George Biddell Airy το 1854.
Το 1856, η Taylor εφηύρε ένα άλλο ναυτικό όργανο που αποτελούνταν από ένα εξάρτημα για εξάντες και τεταρτημόρια, το οποίο ονομαζόταν τεχνητός ορίζοντας στη θάλασσα.
Το 1862, η Taylor παρουσίασε έναν νέο εξάντα και μια ναυτική πυξίδα στη Διεθνή Έκθεση Βιομηχανίας και Τέχνης του Λονδίνου το 1862.
Αργότερη ζωή
Ο σύζυγος της Τέιλορ πέθανε το 1853. Από το 1860, η Τέιλορ άρχισε να λαμβάνει ετήσια σύνταξη Civil List ύψους 50 λιρών. Η ακαδημία αργότερα μετονομάστηκε σε Mrs Janet Taylor and Co. Το 1863, δημοσίευσε την έκτη έκδοση του Directions To The Planisphere Of The Stars, αλλά κήρυξε πτώχευση τον επόμενο χρόνο. Έφυγε από το Λονδίνο το 1866. Προσβλήθηκε από βρογχίτιδα και πέθανε στις 26 Ιανουαρίου 1870 σε ηλικία 65 ετών. Το πιστοποιητικό θανάτου της αναφέρει το επάγγελμά της ως «Δασκάλα Ναυσιπλοΐας».
΄Εργα
- Σεληνιακοί Πίνακες για τον Υπολογισμό Αποστάσεων
- Σεληνοηλιακοί και ωριακοί πίνακες
- Απλοποιημένες Αρχές Πλοήγησης
- Επιτομή της Ναυσιπλοΐας
- Οδηγίες προς την επιπεδόσφαιρα των αστεριών, με εισαγωγικές παρατηρήσεις για τα αστρικά και πλανητικά συστήματα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου