Κική Σακκά

 Η πορεία της Κικής Σακκά στα ηνία του Δήμου ξεκίνησε μέσα από τις πιο δύσκολες συνθήκες. Στις 5 Δεκεμβρίου 1981, η τοπική κοινωνία της Άρτας συγκλονίστηκε από τον αδόκητο χαμό του τότε δημάρχου, Νίκου Σιμετζή, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή σε τροχαίο δυστύχημα μαζί με τη σύζυγό του.

Μέσα σε εκείνο το βαρύ κλίμα, η Κική Σακκά κλήθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο να αναλάβει το τιμόνι της πόλης, ολοκληρώνοντας τη θητεία. Με την κίνησή της αυτή, «έσπασε» το κατεστημένο της εποχής, γράφοντας ιστορία ως η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε το ανώτατο αξίωμα της πόλης.

Μια πορεία σεμνότητας και ήθους

 Όσοι συνεργάστηκαν μαζί της, αλλά και όσοι την έζησαν ως δημότες, έχουν να θυμούνται μια προσωπικότητα που υπηρέτησε τον Δήμο Άρτας με αθόρυβο, σεμνό και υποδειγματικό τρόπο.

Η θητεία της χαρακτηρίστηκε από υπευθυνότητα, εντιμότητα και απόλυτη διαφάνεια – στοιχεία που της επέτρεψαν να ολοκληρώσει το έργο της χωρίς ποτέ να δώσει λαβή για αρνητικά σχόλια.

Η Κική Σακκά έφυγε από τη ζωή στις 3 Μαίου 2026 και αφήνει πίσω της μια παρακαταθήκη ήθους.

Cissé Mariam Kaïdama Sidibé

 Η Σισέ Μαριάμ Καϊνταμά Σιντιμπέ (Cissé Mariam Kaïdama Sidibé, 4 Ιανουαρίου 1948-6 Νοεμβρίου 2021) ήταν Μαλινέζα πολιτικός, πρωθυπουργός της χώρας της από το 2011 ως το 2012 και η πρώτη γυναίκα που διορίστηκε στο αξίωμα αυτό στην ιστορία της χώρας. Διορίστηκε με διάταγμα στις 3 Απριλίου 2011, στη θέση του Μοντιμπό Σιντιμπέ. Στις 22 Μαρτίου 2012, έπειτα από την αναστολή ισχύος του Συντάγματος μετά το πραξικόπημα των στρατιωτικών, απομακρύνθηκε από την πρωθυπουργία και ανακοινώθηκε ότι τέθηκε υπό κράτηση από τις δυνάμεις της χούντας.

Πρώιμη καριέρα

Γεννήθηκε στο Τιμπουκτού. Το οικογενειακό της όνομα είναιSidibé άλλαξε αργότερα σε Cissé από την οικογένεια του συζύγου της. Τέλειωσε το δημοτικό σχολείο της Γκουντάμ και αργότερα πήρε τον τίτλο baccalauréat το 1970. Εν συνεχεία πήρε πτυχίο πολιτικών επιστημών από την Εθνική Σχολή Διοίκησης του Μάλι.

Από το 1974 ως το 1989 εργάστηκε ως δημόσια υπάλληλος στο υπουργείο επί ζητημάτων κρατικών εταιρειών και κοινωνιών(Ministère de Tutelle des Sociétés et Entreprises d’Etat du Mali), και το 1987 έγινε βοηθός υπουργός. Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου έκανε σπουδές στη Δυτική Αφρική, στη Γαλλία, στον Καναδά, στο Βέλγιο και στην Ιταλία.

Το 1991 έπειτα από τη βραχύβια επιστροφή στη δημοκρατία, η Σιντιμπέ Σισέ διορίστηκε ειδική σύμβουλος του προσωρινού προέδρου Αμαντού Τουμανί Τουρέ) και ανέλαβε υπουργός Συντονισμού και Διεθνούς Συνεργασίας στην προσωρινή κυβέρνηση (Αύγουστος 1991-Ιούνιος 1992). Από το Μάρτιο του 1992 ως τον Ιούνιο του 1992 ήταν και υπουργός Γεωργίας.) Τον Αύγουστο του 1993 και ως το 2000 υπηρέτησε στην ειδική επιτροπή εναντίον της ερημοποίησης ( Cilss -- Comité Inter-Etats de lutte contre la sécheresse au Sahel) με έδρα την Ουαγκαντουγκού. Επέστρεψε στο αξίωμα της προεδρικής συμβούλου το 2001 έπειτα από την εκλογή του Τουμανί Τουρέ στην προεδρία. Από το Μάρτιο ως τον Ιούνιο του 2002 η Σιντιμπέ Σισέ διορίστηκε ως υπουργός Ανάπτυξης της Υπαίθρου και το 2003 τέθηκε επικεφαλής της επιτροπής για τον καπνό SONTAM (Société nationale des tabacs et allumettes du Mali).

Πρωθυπουργός

Στις 30 Μαρτίου 2011 ανακοινώθηκε η παραίτηση του Μοντιμπό Σιντιμπέ από την πρωθυπουργία και η διάλυση της κυβέρνησης από τον πρόεδρο Αμαντού Τουμανί Τουρέ. Στις 3 Απριλίου ανακοινώθηκε και μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση ο διορισμός της Σιντιμπέ Σισέ στο αξίωμα του πρωθυπουργού. Έγινε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός του Μάλι.

Η Σιντιμπέ Σισέ και ο πρόεδρος Τουρέ φέρονταν από το γραφείο Τύπου του προέδρου να υπήρξαν "παλιοί φίλοι", αν και η θητεία της Σιντιμπέ σε διοικητικά αξιώματα ήταν μικρή.

Διεθνής και διπλωματικός ρόλος

Στις 26 Μαΐου 2011 η Σιντιμπέ ήταν η κύρια ομιλήτρια κατά την πρώτη ημέρα της Παγκόσμιας Συντροφιάς της UNESCO για την Εκπαίδευση των Γυναικών και Κοριτσιών. Ως πρωθυπουργό, την επισκέφτηκαν επίσημα αρκετοί ηγέτες, όπως ο Αλβέρτος Β' του Μονακό τον Φεβρουάριο του 2012.

Απομάκρυνση από την εξουσία

Στις 22 Μαρτίου 2012 στασιαστές στρατιώτες που ήταν δυσαρεστημένοι με τη διοίκηση του Τουρέ κατά την επανάσταση των Τουαρέγκ κατέλαβαν την εξουσία με πραξικόπημα. Όπως ανακοίνωσε η Διεθνής Αμνηστία, η Σιντιμπέ Σισέ συνελήφθη από τη χούντα και τέθηκε υπό κράτηση σε στρατόπεδο στο Κατί.

Προσωπική ζωή

Ήταν παντρεμένη με 4 παιδιά.

Ευτυχία Μουρίκη

 Πηγή:https://www.rizospastis.gr/story.do?id=4554664

Η Ευτυχία Μορίκη ήταν μόλις 17 χρόνων στα χρόνια της χιτλεροφασιστικής κατοχής. Ξεκίνησε την αντιστασιακή της δράση μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ, δραπετεύοντας από την επιτήρηση του πατέρα της ο οποίος φοβόταν για την τύχη της και, μέχρι το Δεκέμβρη του '44, είχε υπό τις διαταγές της λόχο ανδρών του ΕΛΑΣ. Στο ΚΚΕ εντάσσεται μετά την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή, γεγονός που περιγράφει συγκλονιστικά στο βιβλίο. Η γενναιότητα, το ήθος της, η βαθιά ανθρωπιά της - όπως η ίδια περιγράφει, πρώτα μοίραζε το φαγητό στους αιχμαλώτους και έπειτα στους συναγωνιστές της - έδωσαν σε αυτό το ανήλικο κορίτσι την προσωνυμία της «μάνας».

Η Ευτυχία Μορίκη τραυματίζεται σοβαρά κατά το Δεκέμβρη. Συλλαμβάνεται και υφίσταται απίστευτα βασανιστήρια και εξευτελισμούς, που θα υποσκάψουν σοβαρά την υγεία της. Καταδικάζεται από έκτακτο στρατοδικείο σε θάνατο, αλλά η ποινή της μετατρέπεται σε ισόβια (καθώς, την περίοδο της Κατοχής, ήταν ανήλικη) και παραμένει για 12 χρόνια στις φυλακές, για να βγει με κατεστραμμένη υγεία και να ξεκινήσει την κοινή της ζωή με το σύντροφό της, χωρίς ποτέ να αποστασιοποιηθεί από το λαϊκό κίνημα.

Λίζη Καλλιγά

Η Λίζη Καλλιγά (1943 – 2026) ήταν διακεκριμένη Ελληνίδα εικαστικός, γνωστή για το πολυδιάστατο έργο της στη ζωγραφική, τη φωτογραφία και τη χαρακτική. Έφυγε από τη ζωή πρόσφατα, στις αρχές Μαΐου 2026, σε ηλικία 82 ετών. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) της Αθήνας (1975–1980) με δασκάλους τον Δ. Κοκκινίδη και τον Κ. Γραμματόπουλο. Συνέχισε τις σπουδές της στη Νέα Υόρκη, στο New York Studio School. Το έργο της χαρακτηρίζεται από τη συνεχή έρευνα πάνω στην εικόνα και το σώμα, χρησιμοποιώντας συχνά τη φωτογραφία ως μέσο καταγραφής εφήμερων στιγμών που στη συνέχεια μεταμόρφωνε εικαστικά.

Παρουσίασε το έργο της σε πολυάριθμες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως στο Μουσείο Μπενάκη και στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών.

Έργα της βρίσκονται σε σημαντικές συλλογές, όπως στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ).
Σημαντικές ενότητες δουλειάς της περιλαμβάνουν τα «Φανελάκια» (1983) και τη σειρά «Μετοίκησις». Προερχόταν από την ιστορική οικογένεια Καλλιγά, όντας κόρη του Πέτρου Καλλιγά.