Paraska Plytka-Horytsvit, 21 Απριλίου 2026

Vivian Dorothy Maier

 Η Βίβιαν Ντόροθι Μάιερ (1 Φεβρουαρίου 1926 – 21 Απριλίου 2009) ήταν Αμερικανίδα φωτογράφος δρόμου, το έργο της οποίας ανακαλύφθηκε και αναγνωρίστηκε μετά τον θάνατό της. Τράβηξε περισσότερες από 150.000 φωτογραφίες κατά τη διάρκεια της ζωής της, κυρίως των ανθρώπων και της αρχιτεκτονικής του Σικάγο , της Νέας Υόρκης και του Λος Άντζελες , αν και ταξίδεψε και φωτογράφισε επίσης σε όλο τον κόσμο.

Κατά τη διάρκεια της ζωής της, οι φωτογραφίες της Maier ήταν άγνωστες και αδημοσίευτες. Πολλά από τα αρνητικά της δεν εμφανίστηκαν ποτέ. Ένας συλλέκτης από το Σικάγο, ο John Maloof , απέκτησε μερικές από τις φωτογραφίες της Maier το 2007, ενώ δύο άλλοι συλλέκτες με έδρα το Σικάγο, ο Ron Slattery και ο Randy Prow, βρήκαν επίσης μερικές από τις εκτυπώσεις και τα αρνητικά της Maier στα κουτιά και τις βαλίτσες της περίπου την ίδια εποχή. Οι φωτογραφίες της Maier δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά στο Διαδίκτυο τον Ιούλιο του 2008 από την Slattery, αλλά το έργο έλαβε μικρή ανταπόκριση.Τον Οκτώβριο του 2009, ο Maloof συνέδεσε το ιστολόγιό του με μια επιλογή φωτογραφιών της Maier στον ιστότοπο κοινής χρήσης εικόνων Flickr , και τα αποτελέσματα έγιναν viral, με χιλιάδες ανθρώπους να εκφράζουν ενδιαφέρον. Το έργο της Maier στη συνέχεια προσέλκυσε κριτικά σχόλια,  και έκτοτε, οι φωτογραφίες της Maier έχουν εκτεθεί σε όλο τον κόσμο. 

Η ζωή και το έργο της έχουν αποτελέσει θέμα βιβλίων, μουσικής και ντοκιμαντέρ, συμπεριλαμβανομένης της ταινίας Finding Vivian Maier (2013), η οποία έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο ,  και ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ στην 87η Τελετή Απονομής των Βραβείων Όσκαρ .

Πρώιμη ζωή

κδίδω

Πολλές λεπτομέρειες της ζωής της Μάγιερ παραμένουν άγνωστες. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1926, κόρη Γαλλίδας μητέρας, της Μαρίας Ζοζό Ζιστόν, και Αυστριακού πατέρα, του Τσαρλς Μάγιερ (γνωστού και ως Βίλχελμ). Αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της παιδικής της ηλικίας μετακόμισε μεταξύ ΗΠΑ και Γαλλίας, ζώντας με τη μητέρα της στο αλπικό χωριό Σεν-Μπονέ-αν-Σαμπσόρ κοντά στους συγγενείς της μητέρας της. Ο πατέρας της φαίνεται να είχε εγκαταλείψει προσωρινά την οικογένεια για άγνωστους λόγους μέχρι το 1930. Στην απογραφή του 1930 , η αρχηγός του νοικοκυριού αναφέρθηκε ως Ζαν Μπερτράν, μια επιτυχημένη φωτογράφος που γνώριζε την Γερτρούδη Βάντερμπιλτ Γουίτνεϊ , ιδρύτρια του Μουσείου Αμερικανικής Τέχνης Γουίτνεϊ .  Όταν η Μάγιερ ήταν 4 ετών, αυτή και η μητέρα της μετακόμισαν στο Μπρονξ με τον Μπερτράν.

Το 1935, η Βίβιαν και η μητέρα της ζούσαν στο Σεντ-Ζυλιέν-αν-Σαμπσόρ . Τρία χρόνια αργότερα, επέστρεψαν στη Νέα Υόρκη. Στην απογραφή του 1940 , ο Τσαρλς, η Μαρία, η Βίβιαν και ο Τσαρλς Τζούνιορ αναφέρονταν ως κάτοικοι της Νέας Υόρκης, όπου ο πατέρας εργαζόταν ως μηχανικός ατμού. 

Καριέρα

εκδίδω

Το 1951, σε ηλικία 25 ετών, η Μάιερ μετακόμισε από τη Γαλλία στη Νέα Υόρκη, όπου εργάστηκε σε ένα εργαστήριο κατεργασίας σκλάβων . Μετακόμισε στην περιοχή North Shore του Σικάγο το 1956, όπου εργάστηκε κυρίως ως νταντά και φροντίστρια για τα επόμενα 40 χρόνια. Στα πρώτα 17 χρόνια της στο Σικάγο, η Μάιερ εργάστηκε ως νταντά για δύο οικογένειες: τους Γκένσμπουργκ από το 1956 έως το 1972 και τους Ρέιμοντ από το 1967 έως το 1973. Η Λέιν Γκένσμπουργκ είπε αργότερα για τη Μάιερ: «Ήταν σαν μια αληθινή, ζωντανή Μαίρη Πόπινς » και είπε ότι ποτέ δεν μιλούσε υποτιμητικά στα παιδιά και ήταν αποφασισμένη να τους δείξει τον κόσμο έξω από το εύπορο προάστιο τους. 

Οι οικογένειες που την απασχολούσαν την περιέγραφαν ως πολύ κλειστή και ανέφεραν ότι περνούσε τις μέρες της τις ελεύθερες περπατώντας στους δρόμους του Σικάγο και βγάζοντας φωτογραφίες, συνήθως με μια φωτογραφική μηχανή Rolleiflex . Συχνά έπαιρνε μαζί της τα μικρά παιδιά που είχε υπό τη φροντίδα της στο κέντρο του Σικάγο όταν τραβούσε τις φωτογραφίες της. Περιστασιακά τη συνόδευαν στις πιο τραχιές, υποβαθμισμένες περιοχές του Σικάγο και, σε μια περίπτωση, στις μάντρες , όπου υπήρχαν πτώματα νεκρών προβάτων. 

Στις ταινίες ντοκιμαντέρ Finding Vivian Maier (2013) και Vivian Maier: Who Took Nanny's Pictures / The Vivian Maier Mystery (2013), συνεντεύξεις με τους εργοδότες της Maier και τα παιδιά τους υποδηλώνουν ότι η Maier παρουσίαζε τον εαυτό της στους άλλους με πολλούς τρόπους, με διάφορες προφορές, ονόματα, λεπτομέρειες της ζωής της, και ότι με ορισμένα παιδιά ήταν εμπνευσμένη και θετική, ενώ με άλλα μπορούσε να είναι τρομακτική και κακοποιητική. 

Ο Τζον Μαλούφ, επιμελητής ορισμένων φωτογραφιών της Μάιερ, συνόψισε τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά που φρόντιζε αργότερα την περιέγραψαν:

Ήταν Σοσιαλίστρια, Φεμινίστρια, κριτικός κινηματογράφου και άνθρωπος που έλεγε τα πάντα όπως είναι. Έμαθε αγγλικά πηγαίνοντας σε κινηματογράφους, κάτι που αγαπούσε πολύ... Τραβούσε συνεχώς φωτογραφίες, τις οποίες δεν έδειχνε σε κανέναν. 

Το 1959 και το 1960, η Μάιερ ξεκίνησε ένα σόλο ταξίδι σε όλο τον κόσμο, τραβώντας φωτογραφίες στο Λος Άντζελες, τις Φιλιππίνες, την Ταϊλάνδη, το Χονγκ Κονγκ, το Βιετνάμ, τη Μαλαισία, τη Σιγκαπούρη, την Ινδία, την Υεμένη, την Αίγυπτο, την Ελλάδα, τον Λίβανο, τη Συρία, την Τουρκία, την Ιταλία, τη Γαλλία και την Ελβετία. Το ταξίδι πιθανότατα χρηματοδοτήθηκε από την πώληση ενός οικογενειακού αγροκτήματος στο Saint-Julien-en-Champsaur. Για ένα σύντομο χρονικό διάστημα τη δεκαετία του 1970, η Μάιερ εργάστηκε ως οικονόμος για τον παρουσιαστή talk show Phil Donahue .  Φύλαγε τα υπάρχοντά της στους εργοδότες της. Σε μια κατοικία, είχε 200 κουτιά με υλικά. Τα περισσότερα περιείχαν φωτογραφίες ή αρνητικά, αλλά η Μάιερ συνέλεγε επίσης εφημερίδες. Σε τουλάχιστον μία περίπτωση, περιλάμβανε «σωρούς που έφταναν μέχρι τους ώμους». Ηχογράφησε επίσης κασέτες από συνομιλίες που είχε με άτομα που φωτογράφιζε. 

Αργότερα χρόνια

εκδίδω

Οι αδελφοί Gensburg, τους οποίους η Maier είχε φροντίσει ως παιδί, προσπάθησαν να τη βοηθήσουν καθώς έμεινε άπορη στα γηρατειά. Όταν επρόκειτο να την εκδιώξουν από ένα υποβαθμισμένο διαμέρισμα στο προάστιο Cicero , οι αδελφοί Gensburg κανόνισαν να ζήσει σε ένα καλύτερο διαμέρισμα στην οδό Sheridan στην περιοχή Rogers Park του Σικάγο. Τον Νοέμβριο του 2008, η Maier έπεσε στον πάγο και χτύπησε το κεφάλι της. Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, αλλά δεν κατάφερε να αναρρώσει. Τον Ιανουάριο του 2009, μεταφέρθηκε σε γηροκομείο στα προάστια του Σικάγο, όπου πέθανε τον Απρίλιο του 2009.  Θάφτηκε σε ένα χωράφι με άγριες φράουλες σε ένα φαράγγι κοντά στο σπίτι μιας οικογένειας τα παιδιά της οποίας είχε φροντίσει στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Όπως είπε ένα από αυτά τα παιδιά στο βιβλίο " Finding Vivian Maier" , "Νομίζω ότι της άρεσε τόσο πολύ, γι' αυτό την έθαψαν εκεί".

Ανακάλυψη και αναγνώριση

εκδίδω

Εμφάνιση της Vivian Maier στο Dunker Culture House στο Helsingborg 2016.

Το 2007, δύο χρόνια πριν πεθάνει, η Maier δεν κατάφερε να τηρήσει τις πληρωμές για τον αποθηκευτικό χώρο που είχε νοικιάσει στη βόρεια πλευρά του Σικάγο. Ως αποτέλεσμα, τα αρνητικά, οι εκτυπώσεις, οι ηχογραφήσεις και το φιλμ 8 χιλιοστών της δημοπρατήθηκαν. Τρεις συλλέκτες φωτογραφιών αγόρασαν μέρος του έργου της: ο John Maloof, ο Ron Slattery και ο Randy Prow. Οι φωτογραφίες της Maier δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά στο διαδίκτυο τον Ιούλιο του 2008 από την Slattery, αλλά το έργο έτυχε μικρής ανταπόκρισης. 

Ο Μαλούφ είχε αγοράσει το μεγαλύτερο μέρος του έργου της Μάιερ, περίπου 30.000 αρνητικά, επειδή εργαζόταν πάνω σε ένα βιβλίο για την ιστορία της γειτονιάς Πόρτατζ Παρκ του Σικάγο .  Αργότερα, ο Μαλούφ αγόρασε περισσότερες φωτογραφίες της Μάιερ από έναν άλλο αγοραστή στην ίδια δημοπρασία.  Ο Μαλούφ ανακάλυψε το όνομα της Μάιερ στα κουτιά του, αλλά δεν μπόρεσε να ανακαλύψει τίποτα γι' αυτήν μέχρι που μια αναζήτηση στην Google τον οδήγησε στην ειδοποίηση θανάτου της Μάιερ στην εφημερίδα Chicago Tribune τον Απρίλιο του 2009.  Τον Οκτώβριο του 2009, ο Μαλούφ συνέδεσε το ιστολόγιό του με μια επιλογή φωτογραφιών της Μάιερ στο Flickr . Έγιναν ένα viral φαινόμενο , με χιλιάδες ανθρώπους να εκφράζουν ενδιαφέρον. 

Στις αρχές του 2010, ο συλλέκτης έργων τέχνης από το Σικάγο, Τζέφρι Γκόλντσταϊν, απέκτησε ένα μέρος της συλλογής Maier από την Prow, έναν από τους αρχικούς αγοραστές. Από την αρχική αγορά του Γκόλντσταϊν, η συλλογή του έχει αυξηθεί και περιλαμβάνει 17.500 αρνητικά, 2.000 εκτυπώσεις, 30 οικιακά βίντεο και πολυάριθμες διαφάνειες. Τον Δεκέμβριο του 2014, ο Γκόλντσταϊν πούλησε τη συλλογή του από ασπρόμαυρα αρνητικά στην Stephen Bulger Gallery στο Τορόντο. Ο Μαλούφ, ο οποίος διαχειρίζεται τη Συλλογή Μαλούφ, κατέχει πλέον περίπου το 90% της συνολικής παραγωγής της Μάιερ, συμπεριλαμβανομένων 100.000 έως 150.000 αρνητικών, περισσότερων από 3.000 vintage εκτυπώσεων, εκατοντάδων ρολά φιλμ, οικιακών βίντεο, συνεντεύξεων από κασέτες ήχου και εφήμερων εγγράφων, συμπεριλαμβανομένων φωτογραφικών μηχανών και εγγράφων, τα οποία ισχυρίζεται ότι αντιπροσωπεύουν περίπου το 90% του γνωστού έργου της.

Από την μεταθανάτια ανακάλυψή της, οι φωτογραφίες της Μάιερ, και η ανακάλυψή τους, έχουν λάβει διεθνή προσοχή στα μέσα ενημέρωσης, και το έργο της έχει εμφανιστεί σε εκθέσεις γκαλερί, σε πολλά βιβλία και σε ντοκιμαντέρ.

Τον Ιούνιο του 2014, ο δικηγόρος και πρώην φωτογράφος David C. Deal υπέβαλε αγωγή αμφισβητώντας τα δικαιώματα των νυν κατόχων των αρνητικών του Maier να τα εμπορευματοποιήσουν.  Η υπόθεση είχε ως στόχο να διαπιστωθεί εάν υπάρχει νόμιμος κληρονόμος της περιουσίας του Maier - ένας ξάδερφος στη Γαλλία - ο οποίος θα έπρεπε να αναγνωριστεί βάσει του αμερικανικού δικαίου. Σύμφωνα με το δίκαιο περί πνευματικών δικαιωμάτων στις ΗΠΑ , η κατοχή μιας φωτογραφίας διαφέρει από την κατοχή πνευματικών δικαιωμάτων και η υπόθεση μπορεί να διαρκέσει αρκετά χρόνια για να επιλυθεί, ιδίως επειδή οι πιθανοί κληρονόμοι της περιουσίας ζουν εκτός ΗΠΑ.  Ο Maloof, ο οποίος κατέχει την πλειονότητα των γνωστών φωτογραφιών του Maier, είχε προηγουμένως εντοπίσει έναν πρώτο ξάδερφο που είχε μετακομίσει στη Γαλλία και τον είχε πληρώσει για τα δικαιώματα. Ωστόσο, ο Deal πιστεύει ότι έχει βρει έναν στενότερο συγγενή στη Γαλλία, ο οποίος μπορεί να είναι ο δικαιούχος της περιουσίας. 

Λόγω της διαμάχης, η κομητεία Κουκ του Ιλινόις δημιούργησε μια περιουσία για τον Μάιερ. Το 2016, η περιουσία που διοικείται από την κομητεία κατέληξε σε συμβιβασμό που επέτρεψε στον Μαλούφ να συνεχίσει να προωθεί το έργο του Μάιερ και να κρατήσει ένα άγνωστο ποσό της διαδικασίας. Ο Γκόλντσταϊν αρνήθηκε να συμβιβαστεί με την περιουσία και μηνύθηκε από την κομητεία για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων το 2017. Μέχρι το 2018 , η περιουσία δεν είχε ακόμη προσδιορίσει τους νόμιμους κληρονόμους της Μάιερ.κδίδω

Ο καλλιτέχνης και κριτικός φωτογραφίας Άλαν Σέκουλα έχει υποστηρίξει ότι το γεγονός ότι η Μάιερ πέρασε μεγάλο μέρος της πρώιμης ζωής της στη Γαλλία όξυνε την οπτική της εκτίμηση για τις αμερικανικές πόλεις και την κοινωνία. Ο Σέκουλα συνέκρινε το έργο της με τη φωτογραφία του Ελβετού Ρόμπερτ Φρανκ . 

Η Maloof έχει πει για το έργο της: «Οι ηλικιωμένοι που συγκεντρώνονταν στο παλιό πολωνικό κέντρο του Σικάγο , οι φανταχτερές χήρες και η αστική αφροαμερικανική εμπειρία ήταν όλα θετικά για τον φακό της Maier».  Η φωτογράφος Mary Ellen Mark έχει συγκρίνει το έργο της με αυτό των Helen Levitt , Robert Frank, Lisette Model και Diane Arbus . Ο Joel Meyerowitz , επίσης φωτογράφος δρόμου, έχει πει ότι το έργο της Maier ήταν «διαποτισμένο με το είδος της ανθρώπινης κατανόησης, ζεστασιάς και παιχνιδιάρικης διάθεσης που αποδεικνύει ότι ήταν 'πραγματική σκοπεύτρια'». ^[ 34 ]

Οι πιο γνωστές φωτογραφίες του Maier απεικονίζουν σκηνές από δρόμους στο Σικάγο και τη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και του 1960.  Ένας κριτικός στην εφημερίδα The Independent έγραψε ότι «οι εύποροι αγοραστές του Σικάγο περπατούν και κουτσομπολεύουν με όλα τα στολίδια των πολυκαταστημάτων τους πριν από τον Maier, αλλά τα πιο εντυπωσιακά θέματα είναι εκείνοι οι άνθρωποι στο περιθώριο της επιτυχημένης, πλούσιας Αμερικής της δεκαετίας του 1950 και του 1960: τα παιδιά, οι μαύρες υπηρέτριες, οι αλήτες που ξεκαρδίζονταν στα ράφια των καταστημάτων».  Οι περισσότερες φωτογραφίες της Maier είναι ασπρόμαυρες και πολλές είναι τυχαίες λήψεις περαστικών που απαθανατίζονται σε παροδικές στιγμές «που παρόλα αυτά διαθέτουν μια υποκείμενη σοβαρότητα και συναίσθημα». 

Το 1952, αγόρασε την πρώτη της φωτογραφική μηχανή Rolleiflex . Κατά τη διάρκεια της καριέρας της χρησιμοποίησε Rolleiflex 3.5T, Rolleiflex 3.5F, Rolleiflex 2.8C, Rolleiflex Automat και άλλες. Αργότερα χρησιμοποίησε επίσης μια φωτογραφική μηχανή Leica IIIc με αποστασιόμετρο, μια Ihagee Exakta , μια Zeiss Contarex και άλλες φωτογραφικές μηχανές SLR .

Γράφοντας στην Wall Street Journal , ο William Meyers σημειώνει ότι επειδή η Maier χρησιμοποίησε μια Rolleiflex μεσαίου φορμά , αντί για μια φωτογραφική μηχανή 35 χιλιοστών , οι φωτογραφίες της έχουν περισσότερες λεπτομέρειες από αυτές των περισσότερων φωτογράφων δρόμου. Γράφει ότι το έργο της θυμίζει τις φωτογραφίες των Harry Callahan , Garry Winogrand και Weegee , καθώς και του Robert Frank. Σημειώνει επίσης ότι υπάρχει μεγάλος αριθμός αυτοπροσωπογραφιών στο έργο της, «σε πολλές ευρηματικές παραλλαγές, σαν να έλεγχε την ταυτότητά της ή να παρεμβαλλόταν στο περιβάλλον. Ως σκιώδης χαρακτήρας, συχνά φωτογράφιζε τη σκιά της, πιθανώς ως έναν τρόπο να βρίσκεται εκεί και ταυτόχρονα να μην είναι ακριβώς εκεί». 

Η Roberta Smith , γράφοντας στους New York Times , έχει επιστήσει την προσοχή στο πώς οι φωτογραφίες της Maier θυμίζουν πολλούς διάσημους φωτογράφους του 20ού αιώνα, αλλά έχουν και τη δική τους αισθητική. Γράφει ότι το έργο της Maier «μπορεί να προσθέσει στην ιστορία της φωτογραφίας δρόμου του 20ού αιώνα συνοψίζοντάς την με μια σχεδόν εγκυκλοπαιδική πληρότητα, πλησιάζοντας σχεδόν κάθε γνωστό φωτογράφο που μπορείτε να σκεφτείτε, συμπεριλαμβανομένων των Weegee, Robert Frank και Richard Avedon , και στη συνέχεια απομακρύνοντας προς μια άλλη κατεύθυνση. Ωστόσο, διατηρούν ένα διακριτικό στοιχείο ηρεμίας, μια σαφήνεια σύνθεσης και μια ευγένεια που χαρακτηρίζεται από έλλειψη ξαφνικής κίνησης ή ακραίου συναισθήματος». 

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, η Maier σταμάτησε να χρησιμοποιεί τη Rolleiflex της. Οι περισσότερες από τις φωτογραφίες της που τραβήχτηκαν τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 ήταν έγχρωμες διαφάνειες, τραβηγμένες σε φιλμ Ektachrome .

εκδίδω

Οδός Βίβιαν Μάγιερ στο Παρίσι

Ένα ντοκιμαντέρ για τη Μάιερ, με τίτλο «Finding Vivian Maier» , κυκλοφόρησε το 2013. Παρουσίαζε μερικά από τα πλέον ενήλικα παιδιά που φρόντιζε η Μάιερ τις δεκαετίες του 1950, του 1960 και του 1970, τα οποία θυμούνταν πώς συνδύαζε την εργασία της ως φωτογράφος με την καθημερινή της εργασία ως νταντά. 

Κατά το σχολικό έτος 2014-2015 στη Σχολή του Ινστιτούτου Τέχνης του Σικάγο , ιδρύθηκε το Ταμείο Υποτροφιών Vivian Maier για να παρέχει ευκαιρίες σε φοιτήτριες που χρειάζονται πρόσθετους οικονομικούς πόρους. Η υποτροφία χρηματοδοτήθηκε μέσω δωρεών των Maloof, Siskel και Howard Greenberg,  ιδιοκτήτη της γκαλερί Howard Greenberg, η οποία εκθέτει και διαχειρίζεται τα έργα της.  Ο Maloof χρησιμοποίησε τα κεφάλαια που έλαβε από τις πωλήσεις εντύπων και την ταινία του " Finding Vivian Maier" για να βοηθήσει στη δημιουργία της υποτροφίας, με σκοπό να είναι μόνιμη και να προσφέρεται σε ετήσια βάση. Χωρίς διαδικασία υποβολής αιτήσεων, τα χρήματα θα απονέμονται σε φοιτητές ανεξάρτητα από το πτυχίο, το έτος εγγραφής ή το μέσο στο οποίο εργάζονται, επιτρέποντας καλλιτεχνική ελευθερία στους δικαιούχους. Τα ονόματα των δικαιούχων δεν έχουν δημοσιοποιηθεί.

Ντοκιμαντέρ για τη Μάιερ

εκδίδω

• Βίβιαν Μάιερ: Ποιος τράβηξε τις φωτογραφίες της νταντάς (2013) – σκηνοθεσία Τζιλ Νίκολς , παραγωγή του BBC 
  • Το μυστήριο της Βίβιαν Μάιερ (2013) – επανακυκλοφορήθηκε και κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ 
• Ψάχνοντας τη Βίβιαν Μάιερ (2013) – σε σκηνοθεσία Μαλούφ και Τσάρλι Σίσκελ 
• Η Γυναίκα στον Καθρέφτη (2017) – σκηνοθεσία Ryan Alexander Huang, βιογραφική ταινία μικρού μήκους

Μουσική

εκδίδω

Το 2018, το ουαλικό ροκ συγκρότημα Manic Street Preachers ηχογράφησε το τραγούδι "Vivian" για το άλμπουμ Resistance Is Futile . Η στιχουργός Nicky Wire είναι θαυμάστρια της δουλειάς της. Άλλα μέλη του συγκροτήματος δήλωσαν ότι «Ήταν πιθανώς μια από τις καλύτερες περιστασιακές δημοσιογραφικές φωτογράφους που έζησαν ποτέ, αλλά ποτέ δεν αναγνωρίστηκε. Ο Nick έγινε εμμονικός με τη Vivian Maier ως φωτογράφο, νομίζω ότι τη βλέπει ως μια πραγματική αναπαράσταση μιας καλλιτέχνιδας που εργάζεται και δεν έχει καμία ανατροφοδότηση από τον έξω κόσμο». 

Ο Καναδός τραγουδοποιός Πάτρικ Γουάτσον έγραψε ένα τραγούδι το 2022 με τίτλο «Ωδή στη Βίβιαν», εμπνευσμένο από τον αείμνηστο φωτογράφο. 

Αρχεία

εκδίδω

Το 2017, η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Σικάγο ανακοίνωσε ότι μια ερευνητική συλλογή εικόνων του Μάιερ δωρήθηκε από τον Μαλούφ. 

Δημοσιεύσεις

εκδίδω

Βιβλία με φωτογραφίες του Μάιερ

εκδίδω

• Βίβιαν Μάιερ: Φωτογράφος δρόμου. Μπρούκλιν, Νέα Υόρκη: powerHouse , 2011. ISBN 978-1-57687-577-3Επιμέλεια: John Maloof. Με εισαγωγή από τον Maloof και πρόλογο από τον Geoff Dyer .
• Βίβιαν Μάιερ: Έξω από τις σκιές . Σικάγο, Ιλινόις: CityFiles, 2012. ISBN 978-0978545093Επιμέλεια: Richard Cahan και Michael Williams.
• Βίβιαν Μάιερ: Αυτοπροσωπογραφίες. Μπρούκλιν, Νέα Υόρκη: powerHouse, 2013. ISBN 978-1-57687-662-6Επιμέλεια Maloof.
• Μάτι με Μάτι: Φωτογραφίες της Vivian Maier. Σικάγο, Ιλινόις: CityFiles, 2014. ISBN 9780991541805Επιμέλεια και κείμενο από τους Richard Cahan και Michael Williams.
• Βίβιαν Μάιερ: Μια φωτογράφος βρέθηκε. Λονδίνο: Harper Design , 2014. ISBN 9780062305534Επιμέλεια Maloof με κείμενο των Marvin Heiferman και Howard Greenberg.
• Το Έργο με τα Χρώματα. Νέα Υόρκη: Harper Design, 2014. ISBN 978-0062795571Με πρόλογο του Joel Meyerowitz και κείμενο του Colin Westerbeck .

Βιβλία για τον Μάιερ

εκδίδω

• Βίβιαν Μάιερ: Η ζωή και η μετά θάνατον ζωή μιας φωτογράφου . Σικάγο: Πανεπιστήμιο του Σικάγο , 2017. Από την Πάμελα Μπάνος. ISBN 978-0226470757.
• Vivian Maier Developed: Η πραγματική ιστορία της φωτογράφου νταντάς. Μπρούκλιν, Νέα Υόρκη: powerHouse, 2018. Από την Ann Marks. ISBN 978-1576879030.
• Vivian Maier und der gespiegelte Blick: Fotografische Positionen zu Frauenbildern im Selbstporträt. Bielefeld, μεταγραφή, 2019. Από Nadja Köffler. ISBN 978-3-8376-4700-6.

Εκθέσεις

εκδίδω

• Μάρτιος/Απρίλιος 2010, Bruun's Galleri, Århus, Δανία. Ψάχνοντας τη Βίβιαν Μάιερ , Νοέμβριος/Δεκέμβριος 2010, The Apartment Gallery (Διαμέρισμα 02), Όσλο, Νορβηγία. 
• Ψάχνοντας τη Βίβιαν Μάιερ: Φωτογράφος Δρόμου του Σικάγο , 2011, Πολιτιστικό Κέντρο του Σικάγο .
• Twinkle, twinkle, small star ... , 2011, Galerie Hilaneh von Kories, Αμβούργο, Γερμανία. 
• Βίβιαν Μάιερ, Φωτογράφος , 2011, Russell Bowman Art Advisory, Σικάγο, Ιλινόις. 
• Vivian Maier – A Life Uncovered , 2011, Γερμανικό Γυμνάσιο , Φεστιβάλ Φωτογραφίας Δρόμου Λονδίνου, Λονδίνο. 
• Βίβιαν Μάιερ, Φωτογράφος , 2011/12, Γκαλερί Hearst, Νέα Υόρκη. 
• Βίβιαν Μάιερ – Μια ζωή ανακαλυμμένη , 2011, Photofusion Gallery, Λονδίνο. 
• Βίβιαν Μάιερ, Φωτογράφος , 2011, Γκαλερί Stephen Cohen, Λος Άντζελες. 
• Βίβιαν Μάιερ – Παρουσίαση από τον Τιμ Ροθ , 2011/12, Γκαλερί Merry Karnowsky, Λος Άντζελες. 
• Βίβιαν Μάιερ – Φωτογραφίες 2012, Jackson Fine Art, Ατλάντα.
• Το Σικάγο της Βίβιαν Μάιερ , 2012–2014, Μουσείο Ιστορίας του Σικάγο , Σικάγο, Ιλινόις.
• A la recherche de Vivian Maier (Σε αναζήτηση της Vivian Maier), 2011, Saint-Julien-en-Champsaur
• A la recherche de Vivian Maier (Αναζητώντας τη Vivian Maier), 2011, Gap Library, Gap, Hautes-Alpes, Γαλλία. 
• Lo sguardo nascosto (The Hidden Glance), 2012, Μπρέσια, Ιταλία. 
• Βίβιαν Μάιερ , 2013, Αμβέρσα, Βέλγιο, Gallery51.
• Βίβιαν Μάιερ: Έξω από τις σκιές , 2013, Τάμπα, Φλόριντα· Μουσείο Φωτογραφικών Τεχνών της Φλόριντα . 
• Καλοκαίρι στην Πόλη , 2013, Σικάγο, Ιλινόις· Russell Bowman Art Advisory. 
• Vivian Maier , 2013, Σαγκάη, Κίνα; Kunst.Licht Photo Gallery. 
• Загадка Вивьен Майер (The Riddle of Vivian Maier), 2013, Μόσχα, Ρωσία; Κέντρο Φωτογραφίας Lumiere Brothers . 
• Vivian Maier: Εικονογραφώντας το Σικάγο , Οκτώβριος 2013, Σικάγο, Ιλινόις· Λέσχη Union League.
• Vivian Maier: Ο φακός μιας γυναίκας , Οκτώβριος 2013, Waltham, MA· Κέντρο Έρευνας Γυναικείων Σπουδών, Πανεπιστήμιο Brandeis. 
• Vivian Maier , 2013/14, Tours, Γαλλία; Jeu de paume , Παρίσι. 
• Πιστοποιητικά Παρουσίας: Vivian Maier, Livija Patikne, J. Lindemann , 2014, Μιλγουόκι, Ουισκόνσιν· Πινακοθήκη Εταιρείας Πορτρέτων. 
• Vivian Maier: Έξω από τις σκιές , 2014, Μινεάπολη, Μινεσότα· Φωτογραφικό Κέντρο MPLS. 
• Δείτε τα πάντα για αυτό: Πορτρέτα εφημερίδων της Vivian Maier , 2014, Μπέρκλεϊ, Καλιφόρνια· Η γκαλερί Reva and David Logan στη Μεταπτυχιακή Σχολή Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ.
• Βίβιαν Μάιερ, Φωτογράφος , 2014, Φρίμπουργκ, Ελβετία· Βιβλιοθήκη Καντονιού και Πανεπιστημίου. 
• Βίβιαν Μάιερ: Έξω από τις Σκιές , 2014, Σικάγο, Ιλινόις· Βιβλιοθήκη Χάρολντ Ουάσινγκτον. 
• «Βίβιαν Μάιερ – Φωτογράφος Δρόμου», 2014/2015, FOAM Άμστερνταμ , Ολλανδία 
• O Mundo Revelado de Vivian Maier , Μουσείο Εικόνας και Ήχου του Σάο Πάολο , Σάο Πάολο, Βραζιλία, 2015. 
• Βίβιαν Μάιερ – Φωτογράφος δρόμου, 2015, Νουόρο, Σαρδηνία, Ιταλία.
• Vivian Maier – In Her Own Hands, 2016, Fundació Foto Colectania , Βαρκελώνη, Ισπανία. 
• Vivian Maier – Street Photographer, 2018, WestLicht, Βιέννη, Αυστρία. 
• Βίβιαν Μάιερ - Έργα με Χρώμα, 2020, FOAM Άμστερνταμ , Ολλανδία. 
• Έκθεση Vivian Maier στο Musée du Luxembourg στο Παρίσι, 2021/2022. 
• Vivian Maier: In Color , 8 Μαΐου 2021 – 31 Δεκεμβρίου 2022, Μουσείο Ιστορίας του Σικάγο 
• Vivian Maier - Έκθεση Inedita, 2022, Musei Reali Torino, Ιταλία. 
• Βίβιαν Μάιερ - Η Αυτοπροσωπογραφία και το Διπλό της , 2022, Κέντρο Καλών Τεχνών, Βρυξέλλες, Βέλγιο. 
• Βίβιαν Μάιερ: Ανθολογία, 2022, MK Gallery, Μίλτον Κέινς , Ηνωμένο Βασίλειο.
• Vivian Maier: Unseen Work , 2024, Fotografiska New York 
• Vivian Maier - Anthology , 2024, Haus der Fotografie Olten 
• Vivian Maier - Χωρίς σενάριο , Μάρτιος/Απρίλιος 2025 KP Projects, Λος Άντζελες.