Ethel Clayton

 

Η Ethel Clayton (8 Νοεμβρίου 1882 – 6 Ιουνίου 1966) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός της εποχής του βωβού κινηματογράφου.

Έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή ως επαγγελματίας ως μέλος της χορωδίας σε μια παραγωγή στην Όπερα του Σικάγο. Μετά από αυτό, εργάστηκε με θεατρικές εταιρείες στο Μιλγουόκι και τη Μινεάπολη.

 Στη σκηνή, η Κλέιτον εμφανίστηκε κυρίως σε μιούζικαλ ή μουσικές επιθεωρήσεις όπως το The Ziegfeld Follies του 1911. Εκτός από αυτή την παραγωγή, οι τίτλοι της στο Broadway περιλαμβάνουν Fancy Free (1918), You're in Love (1917), Nobody Home (1915), The Red Canary (1914), The Brute (1912) and His Name on the Door (1909).

 Η πρώτη ταινία της ήταν το  Όταν έτρεμε η Γη. Μετά από εμφανίσεις στην οθόνη σε μικρού μήκους δράματα από το 1909 έως το 1912, έκανε το ντεμπούτο της σε μεγάλου μήκους ταινία στο For the Love of a Girl το 1912. Ο Μπάρι Ο' Νιλ σκηνοθέτησε την ταινία και η Κλέιτον αργότερα σκηνοθέτησε τους Γουίλιαμ Ντεμίλ, Ρόμπερτ Τζ. Vignola, George Melford και Donald Crisp σε επόμενες μεγάλου μήκους ταινίες. Όπως πολλοί ηθοποιοί του βωβού κινηματογράφου, η καριέρα της Κλέιτον πληγώθηκε από την έλευση του ήχου σε κινηματογραφικές ταινίες. Συνέχισε την καριέρα της σε μικρά μέρη σε ταινίες μέχρι που αποσύρθηκε το 1948.

Για τη συνεισφορά της στη βιομηχανία του κινηματογράφου, η Clayton έχει ένα αστέρι στο Hollywood Walk of Fame στη λεωφόρο 6936 Hollywood Boulevard.