Florence Austral

 Η Florence Austral (26 Απριλίου 1892 – 15 Μαΐου 1968) ήταν μια Αυστραλιανή σοπράνο όπερας γνωστή για την ερμηνεία της στους πιο απαιτητικούς γυναικείους ρόλους του Βάγκνερ , αν και ποτέ δεν κέρδισε την ευκαιρία να εμφανιστεί στο Φεστιβάλ Μπαϊρόιτ ή στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης . 

Λέγεται για την Austral ότι «θεωρείτο ότι είχε λίγους ίσους σε καθαρή φωνητική ποιότητα μέχρι την άφιξη της Kirsten Flagstad . Η υποκριτική δεν ήταν το δυνατό της σημείο· και οι χαρακτηρισμοί της επιτεύχθηκε κυρίως με τη φωνή, που έκανε τις ηχογραφήσεις της τόσο πολύ ευχάριστες ." Η Austral, η Germaine Lubin και η Frida Leider «θεωρήθηκαν ως οι μεγάλες βαγκνεριανές δραματικές σοπράνο της εποχής τους, μαζί με τον Flagstad, ο οποίος έγινε διεθνής φήμη μέχρι τη δεκαετία του 1930. (Μεταξύ όλων των μεταπολεμικών Βαγκνεριανών σοπράνο, μόνο η Birgit Nilsson και , σε μικρότερο βαθμό, η Astrid Varnay , ήταν στο εξέχον πρωτάθλημά τους.)"

Η Florence Mary Wilson γεννήθηκε στο Ρίτσμοντ της Βικτώριας στις 26 Απριλίου 1892.  Ήταν κόρη ενός Σουηδού ξυλουργού που είχε αλλάξει το όνομά του από Wilhelm Lindholm σε William Wilson, και της μόδιστρου Helena Mary, το γένος Harris. Ο πατέρας της πέθανε το 1895 και η μητέρα της ξεκίνησε μια επιχείρηση. Το 1903, η μητέρα της Φλωρεντίας παντρεύτηκε ξανά, με έναν 28χρονο Σύριο λογιστή ονόματι John Fawaz, και η Φλωρεντία πήρε το όνομα Florence Fawaz . 

Καλλιτεχνικό ψευδώνυμο

Όπως και άλλες διακεκριμένες Αυστραλές σοπράνο, όπως η Elsie Mary Fischer (1881-1945) ("Elsa Stralia"), η June Mary Gough (1929-2005) ("June Bronhill", μετά το Broken Hill), η Vera Honor Hempseed (1890-1952) ^{[4] [5]} ("Madame Vera Tasma", μετά την Τασμανία), Helen Porter Mitchell (1861-1931) ("Nellie Melba", μετά τη Μελβούρνη), Dorothy Mabel Thomas (1896-1978) ("Dorothy Canberra"), και Florence Ellen Towl (1870-1952) («Madame Ballara», μετά το Ballarat), η Florence Mary Wilson υιοθέτησε το επαγγελματικό επώνυμο Austral το 1921 προς τιμήν της Αυστραλίας. 

Καριέρα

Η Austral ανακαλύφθηκε από τον χοράρχη αιδεσιμότατο Edward Sugden στην εκκλησία Wesleyan Methodist στην οδό Palmerston Street, Carlton, Μελβούρνη (τώρα Εκκλησία όλων των Εθνών). Το 1914, κέρδισε τα πρώτα βραβεία και στις δύο κατηγορίες σοπράνο και μέτζο-σοπράνο σε έναν διαγωνισμό τραγουδιού στο Ballarat , λαμβάνοντας υποτροφία που της επέτρεψε να συνεχίσει τις σπουδές της με την Elise Wiedermann . Πήγε στη Νέα Υόρκη το 1919 για να σπουδάσει περαιτέρω με τον Gabriele Sibella. Η φωνή της εντυπωσίασε τους ακροατές με επιρροή και της προσφέρθηκε συμβόλαιο για να τραγουδήσει στη Metropolitan Opera; Ωστόσο, αρνήθηκε την προσφορά του Met για να αποκτήσει σκηνική εμπειρία στην Αγγλία και δεν είχε ποτέ ξανά την ευκαιρία να τραγουδήσει με την εταιρεία της Νέας Υόρκης.

Η Austral πήγε κανονικά στο Λονδίνο όπου την προώθησε ο κορυφαίος Βρετανός μπάσος της εποχής, Robert Radford . Έκανε το ντεμπούτο της στο Covent Garden στις 16 Μαΐου 1922 ως Brünnhilde στο Die Walküre του Wagner και αργότερα στον ίδιο ρόλο στο Siegfried . Μοιράστηκε αυτόν τον ρόλο με τη Frida Leider , η οποία έλαβε μεγαλύτερη αναγνώριση λόγω των ανώτερων υποκριτικών της δεξιοτήτων. Οι άλλοι ρόλοι του Austral στο Covent Garden περιελάμβαναν την Isolde και τον ομώνυμο ρόλο στην Aida του Verdi .

Το 1923, η Austral εμφανίστηκε με την Dame Nellie Melba , η οποία την αποκάλεσε «μια από τις θαυματουργές φωνές του κόσμου», επαινώντας την καθαρότητα του τόνου της και την αστραφτερή δύναμη των ψηλών της νότες. Δυστυχώς για την καριέρα της, λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν και της φημισμένης αντιπάθειας του μαέστρου Μπρούνο Γουόλτερ , κατέληξε να τραγουδά περισσότερο με τη Βρετανική Εθνική Όπερα παρά στο Κόβεντ Γκάρντεν τη δεκαετία του 1920.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1920, έκανε την πρώτη από τις 100 και πλέον ηχογραφήσεις για το HMV , οι οποίες εξακολουθούν να φυλάσσονται από τους συλλέκτες. Ο διάσημος μηχανικός ηχογράφησης και παραγωγός στο HMV, Fred Gaisberg , είπε: «Στις αρχές της δεκαετίας του '20 η Florence Austral ήταν ο πιο σημαντικός καλλιτέχνης ηχογράφησης που είχαμε, χάρη στην ομορφιά, τη δύναμη και την πυξίδα της φωνής της».

Η Austral ηχογράφησε άριες όπερας, καθώς και τραγούδια, ιερή μουσική και αποσπάσματα από ορατόριο. Μπορεί επίσης να ακουστεί σε αξιοσημείωτα ντουέτα με τους Feodor Chaliapin , Miguel Fleta , Tudor Davies και Walter Widdop , τα οποία χρησιμοποιούν τόσο την ακουστική όσο και την ηλεκτρική διαδικασία ηχογράφησης. (Οι ακουστικές ηχογραφήσεις της για το HMV περιλαμβάνουν την πρωτοποριακή αγγλόφωνη σειρά αποσπασμάτων από το The Ring Cycle .)

Το 1925, η Austral έγινε η δεύτερη σύζυγος του Αυστραλού φλαουτίστα John Amadio , και έκαναν μεγάλες περιοδείες μαζί στην Αμερική, την Ευρώπη και την Αυστραλία. Τραγουδούσε συχνά στις όπερες του Ring στη Φιλαδέλφεια και σε συναυλία υπό τον μαέστρο Fritz Reiner . Ωστόσο, δεν εμφανίστηκε ποτέ στο Μπαϊρόιτ ή στην Κρατική Όπερα της Βιέννης . Διαπραγματευόταν να τραγουδήσει στη Βιέννη , αλλά αυτό δεν κατέληξε.

Ο Neville Cardus, γράφοντας στον Guardian του Μάντσεστερ το 1928, είπε: "Τα νερά του Ρήνου φαίνονται να ανεβαίνουν ψηλά, και πάνω από όλα ιππεύει η θριαμβευτική φωνή της Florence Austral ως Brunnhilde. Το τραγούδι της μπορεί δίκαια να ονομαστεί queenly. Ακόμη και αφού ακούσει το ένδοξο τραγουδώντας τη Frida Leider σε άλλους δίσκους, η θριαμβευτική φωνή της Austral παραμένει στο μυαλό».

Η Austral έγινε βασική τραγουδίστρια με την περίφημη Κρατική Όπερα του Βερολίνου το 1930. Εκεί την ίδια χρονιά έδειξε τα πρώτα σημάδια σκλήρυνσης κατά πλάκας , τα οποία εκδηλώθηκαν στη σκηνή κατά τη διάρκεια μιας παράστασης του Die Walküre απέναντι από τον μπάσο-βαρύτονο Friedrich Schorr . Η καριέρα της στην όπερα σταδιακά υπέφερε ως αποτέλεσμα της εξέλιξης αυτής της εξουθενωτικής ασθένειας, αλλά ήταν ακόμα σε θέση να αφοσιωθεί σε συναυλίες και ρεσιτάλ, αναπτύσσοντας ένα μεγάλο ρεπερτόριο lieder, αν και τραγούδησε επίσης κομμάτια όπερας. Οι εμφανίσεις της στην όπερα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου περιελάμβαναν εκείνες στην πατρίδα της την Αυστραλία, όπου περιόδευσε με τον τενόρο Walter Widdop το 1934–35, τραγουδώντας την αυστραλιανή πρεμιέρα τουLes pêcheurs de perles .

Η Austral επέστρεψε στη Βρετανία το 1939 και εμφανίστηκε σε πολλές ευεργετικές συναυλίες κατά τις αρχές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου , προτού η ασθένειά της την αναγκάσει να αποσυρθεί το 1940. Το 1946, επέστρεψε στην Αυστραλία. Πολλά από τα υπάρχοντά της χάθηκαν σε μια φωτιά. Τα έσοδα από τα δικαιώματα από τις ηχογραφήσεις της είχαν επίσης μειωθεί, και βρήκε ότι είχε ανάγκη από εισόδημα, γι' αυτό δίδαξε τραγούδι στο Ωδείο Newcastle της Νέας Νότιας Ουαλίας (τώρα μέρος του Πανεπιστημίου του Newcastle ) από το 1954 μέχρι τη συνταξιοδότησή της το 1959.

Θάνατος

Η Austral έδωσε πολλές συνεντεύξεις σε εφημερίδες κατά τη συνταξιοδότησή της. Πέθανε από εγκεφαλοαγγειακή νόσο σε ένα εκκλησιαστικό σπίτι για ηλικιωμένους στο Mayfield, Newcastle , στις 15 Μαΐου 1968, σε ηλικία 76 ετών. Με γενική κριτική συγκατάθεση, παραμένει η καλύτερη δραματική σοπράνο που παρήγαγε ποτέ η Αυστραλία. Διάφορες ηχογραφήσεις της έχουν κυκλοφορήσει σε επανεκδόσεις CD.

 Florence Austral – Our forgotten Divacom/2020/07/06/austral/