Rosita Renard

 

Η Ροζίτα Ρενάρ (πραγματικό όνομα Ρόζα Αμέλια Ρενάρ Αρτίγκας , 8 Φεβρουαρίου 1894 στο Σαντιάγο της Χιλής – 24 Μαΐου 1949 στο Σαντιάγο της Χιλής) ήταν Χιλιανή πιανίστρια κλασικής μουσικής.

Η Ρόζα Αμέλια Ρενάρ Αρτίγκας γεννήθηκε στο Σαντιάγο,  κόρη ενός Καταλανού εργολάβου κτιρίων, Χοσέ Ρενάρ, και της Χιλιανής συζύγου του, Κάρμεν Αρτίγκας. Η μικρότερη αδερφή της Blanca Renard ήταν επίσης μια διεθνώς αναγνωρισμένη πιανίστα, που αργότερα δίδαξε στην Αλαμπάμα. Σπούδασε στη Γερμανία υπό τον Μάρτιν Κράουζε και κέρδισε το Βραβείο Λιστ ενώ βρισκόταν στο Βερολίνο. Ήταν μέντορας του νεαρού Claudio Arrau^.

Καριέρα

Η Renard έπαιξε ένα κονσέρτο Grieg με τη Χιλιανή Συμφωνική Ορχήστρα σε ηλικία 14 ετών. Περιόδευσε ως συνοδός με την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Geraldine Farrar το 1919. Από το 1930, εργάστηκε στο Εθνικό Ωδείο της Χιλής, διδάσκοντας στο τμήμα πιάνου μέχρι το 1936. περιοδεύοντας περιστασιακά και εμφανίστηκε στον Καναδά, το Μεξικό και σε ολόκληρη τη Νότια Αμερική, καθώς και σε πολλές αμερικανικές πόλεις.

Το υψηλότερο σημείο της καριέρας της ήρθε μετά το 1945, όταν ξεκίνησε μια καλλιτεχνική συνεργασία με τον μαέστρο Erich Kleiber . Έδωσε ένα ρεσιτάλ στο Carnegie Hall στις 19 Ιανουαρίου 1949. Η συναυλία ηχογραφήθηκε και έκτοτε κυκλοφόρησε σε LP και CD. 

Προσωπική ζωή

Η Ρενάρ παντρεύτηκε έναν Τσέχο τραγουδιστή, τον Ότο Στερν, το 1928 .Πέθανε στο Σαντιάγο αμέσως μετά το ρεσιτάλ της στο Carnegie Hall, τον Μάιο του 1949, σε ηλικία 55 ετών, αφού προσβλήθηκε από μια σπάνια και θανατηφόρα ασθένεια του ύπνου από ένα κουνούπι. Το 1993 μια βιογραφία της Renard από τον Samuel Claro δημοσιεύτηκε στα ισπανικά.