Νταντά των Βυσσινί

 

Η Queen Nanny, Granny Nanny , ή Nanny of the Maroons ONH (περίπου 1686 – περ. 1733), ήταν ηγέτης των Maroons της Τζαμάικας του 18ου αιώνα . Ηγήθηκε μιας κοινότητας πρώην σκλάβων Αφρικανών που ονομάζονταν Windward Maroons.  Στις αρχές του 18ου αιώνα, υπό την ηγεσία της Nanny, οι Windward Maroons πολέμησαν έναν ανταρτοπόλεμο επί πολλά χρόνια ενάντια στις βρετανικές αρχές στην Αποικία της Τζαμάικα σε αυτό που έγινε γνωστό ως Πρώτος Πόλεμος των Maroon .

Πολλά από όσα είναι γνωστά για αυτήν προέρχονται από την προφορική ιστορία, καθώς υπάρχουν ελάχιστα κειμενικά στοιχεία. Σύμφωνα με τον μύθο των Maroon, η βασίλισσα Nanny γεννήθηκε στη σημερινή Γκάνα των Asante .  Σύμφωνα με την προφορική παράδοση και τουλάχιστον μια πηγή τεκμηρίωσης, δεν υποδουλώθηκε ποτέ. Αν και ευρέως θεωρείται ότι έφτασε στην Τζαμάικα ως σκλάβα, το πώς έφτασε στην Τζαμάικα δεν είναι σίγουρο.

Στα χρόνια του πολέμου, οι Βρετανοί υπέστησαν σημαντικές απώλειες στις αναμετρήσεις τους με τους Windward Maroons της ανατολικής Τζαμάικα. Οι Maroons απέδωσαν την επιτυχία τους εναντίον των Βρετανών στην επιτυχή χρήση υπερφυσικών δυνάμεων από την Nanny, αλλά οι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η μαεστρία των Maroon στον ανταρτοπόλεμο έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επιτυχία τους. Αφού απέτυχαν να τους νικήσουν στο πεδίο της μάχης, οι Βρετανοί μήνυσαν για ειρήνη, υπογράφοντας μια συνθήκη μαζί τους στις 20 Απριλίου 1740. Η συνθήκη σταμάτησε τις εχθροπραξίες, προέβλεπε την επιτρεπόμενη από το κράτος ελευθερία για τους βυσσινί και παραχώρησε 500 στρέμματα γης στη νταντά και τους ακόλουθούς της. Το χωριό που χτίστηκε με την επιχορήγηση γης παραμένει και σήμερα ονομάζεται Moore Town. Είναι επίσης γνωστή ως η Νέα Πόλη των Νταντών. Τα σύγχρονα μέλη της Moore Town γιορτάζουν τις 20 Απριλίου 1740 ως αργία.

Το 1975, η κυβέρνηση της Τζαμάικα ανακήρυξε τη Νταντά ως τη μόνη γυναίκα εθνικό ήρωα γιορτάζοντας την επιτυχία της ως ηγέτης, στρατιωτικός τακτικός και στρατηγός. Η εικόνα της βρίσκεται επίσης στο χαρτονόμισμα των 500 δολαρίων της Τζαμάικας που ονομάζεται Nanny στην τζαμαϊκανή αργκό .

Η προέλευση της Nanny

Σύμφωνα με τον μύθο των Maroon, η Nanny γεννήθηκε στο λαό Akan περίπου το 1686 στη σημερινή Γκάνα, στη Δυτική Αφρική. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές της πρώιμης ιστορίας της. Δεν είναι σαφές από αντικειμενικές πηγές ποιες είναι ακριβείς.

Σε μια ιστορία, ήρθε ως ελεύθερη γυναίκα που μπορεί να είχε ακόμη και δικούς της σκλάβους. Σε ένα άλλο, ήρθε στην Τζαμάικα ως σκλάβα, αλλά στη συνέχεια δραπέτευσε, ίσως ακόμη και να πηδήξει από το πλοίο ενώ βρισκόταν στην ανοικτή θάλασσα. Ωστόσο, οι προφορικές παραδόσεις για την άφιξή της στην Τζαμάικα υποστηρίζουν ότι ήταν πάντα ελεύθερη. 

Μια άλλη εκδοχή της ζωής της λέει ότι είχε βασιλικό αφρικανικό αίμα και ήρθε στην Τζαμάικα ως ελεύθερη γυναίκα. Μπορεί να ήταν παντρεμένη με έναν βυσσινί που ονομαζόταν Αντού, αλλά δεν είχε κανένα γνωστό παιδί που επέζησε.  Συγγενείς του ποιητή Τζον Άγκαρντ ισχυρίζονται ότι έχουν καταγωγή από την Νταντά.

Οι βυσσινί της Τζαμάικας

Οι βυσσινί είναι απόγονοι Δυτικοαφρικανών, κυρίως ανθρώπων από τους Ακάν . Ήταν γνωστοί ως Coromantie ή Koromantee και θεωρούνταν άγριοι μαχητές. Ένας αριθμός από τους υποδουλωμένους κατάγονταν από άλλες περιοχές της Αφρικής, συμπεριλαμβανομένης της Νιγηρίας , του Κονγκό και της Μαδαγασκάρης . Ωστόσο, η προέλευση τουλάχιστον του μισού από τους υποδουλωμένους Αφρικανούς στην Τζαμάικα κατά τον πρώιμο αγγλικό αποικισμό του νησιού είναι αβέβαιη. 

Αφού μεταφέρθηκαν στην Τζαμάικα κατά τη διάρκεια του διατλαντικού δουλεμπορίου , πολλοί σκλάβοι Αφρικανοί έφυγαν από τις καταπιεστικές συνθήκες των φυτειών και σχημάτισαν τις δικές τους κοινότητες ελεύθερων μαύρων στην Τζαμάικα στο απόκρημνο, λοφώδες εσωτερικό του νησιού. Οι άνθρωποι που δραπέτευσαν από τη σκλαβιά εντάχθηκαν σε αυτές τις κοινότητες των Maroon στα βουνά της ανατολικής Τζαμάικα ή στο Cockpit Country στα δυτικά του νησιού. Μέχρι τη δεκαετία του 1650 υπό ισπανική κυριαρχία, οι σκλάβοι Αφρικανοί διέφυγαν και παντρεύτηκαν με τους ντόπιους νησιώτες, τους Taíno ή Arawak , στις κοινότητές τους στα Blue Mountains (Τζαμάικα) , που βρίσκονται στο Ενορία Πόρτλαντ και Ενορία Αγίου Θωμά, Τζαμάικα , στο ανατολικό άκρο του νησιού.  Οι βυσσινί ήταν σκλάβοι που δραπέτευσαν. Έφυγαν από τις ισπανικές φυτείες τους όταν οι Βρετανοί κατέλαβαν το νησί Τζαμάικα της Καραϊβικής από την Ισπανία το 1655.

Ανεμοδαρμένοι βυσσινί

Το 1655, μετά την εισβολή στην Τζαμάικα , οι Άγγλοι κατέλαβαν την Τζαμάικα από τους Ισπανούς, αλλά πολλοί Ισπανοί σκλάβοι απελευθερώθηκαν υπό τους ηγέτες των Ισπανών βυσσινί, όπως ο Χουάν ντε Μπόλας και ο Χουάν ντε Σέρας . Οι Ισπανοί έφυγαν, ελευθερώνοντας τους σκλάβους τους στη διαδικασία, και εντάχθηκαν στις κοινότητες Windward Maroon. Αυτοί οι πρώην σκλαβωμένοι άνθρωποι, με τις τάξεις τους ενισχυμένες με δραπέτευτους και απελευθερωμένους σκλάβους, έγιναν ο πυρήνας των Windward Maroons. Οργάνωσαν έναν παρατεταμένο αγώνα ενάντια στην αγγλική υποταγή και υποδούλωση. Αργότερα τον 17ο αιώνα, περισσότεροι σκλάβοι διέφυγαν ενώνοντας τις δύο κύριες μπάντες των Windward και Leeward Maroons. Στις αρχές του 18ου αιώνα, αυτές οι βυσσινί πόλεις διοικούνταν αντίστοιχα από τη νταντά, η οποία μοιραζόταν την ηγεσία των ανατολικών βυσσινί με Quao και ο Captain Cudjoe και ο Accompong στα δυτικά. Οι Windward Maroons πολέμησαν τους Βρετανούς στην ανατολική πλευρά του νησιού από τα χωριά τους στα Blue Mountains του Πόρτλαντ. 

Η κοινότητα εξέθρεψε ζώα, κυνηγούσε και καλλιεργούσε καλλιέργειες. Οι βυσσινί στο Nanny Town και παρόμοιες κοινότητες επιβίωσαν στέλνοντας εμπόρους στις κοντινές πόλεις της αγοράς για να ανταλλάξουν τρόφιμα με όπλα και ύφασμα. Οργανώθηκε πολύ σαν μια τυπική κοινωνία Asante στην Αφρική . Από το 1655 έως ότου υπέγραψαν συνθήκες ειρήνης το 1739 και το 1740, αυτοί οι βυσσινί οδήγησαν τις περισσότερες εξεγέρσεις των σκλάβων στην Τζαμάικα, βοηθώντας στην απελευθέρωση των σκλάβων από τις φυτείες. Έκαναν επιδρομές και στη συνέχεια κατέστρεψαν εκτάσεις και κτίρια που κατείχαν ιδιοκτήτες φυτειών. 

Οι βυσσινί ήταν επίσης γνωστοί για τις επιδρομές σε φυτείες για όπλα και τρόφιμα, έκαιγαν τις φυτείες και οδηγούσαν τους απελευθερωμένους σκλάβους να ενταχθούν στις ορεινές κοινότητες τους. Η νταντά είχε μεγάλη επιτυχία στην οργάνωση σχεδίων για την απελευθέρωση σκλάβων. Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 30 ετών, της πιστώθηκε ότι απελευθέρωσε περισσότερους από 1000 σκλάβους και τους βοήθησε να εγκατασταθούν στην κοινότητα Maroon. 

Ο πρώτος πόλεμος των βυσσινί

Μέχρι το 1720, η Nanny και ο Quao , που μερικές φορές αποκαλούνταν αδελφός της, εγκαταστάθηκαν και έλεγχαν μια περιοχή στα Blue Mountains. Αργότερα του δόθηκε το όνομα Nanny Town και είχε μια στρατηγική τοποθεσία με θέα στον ποταμό Stony μέσω μιας κορυφογραμμής 900 ποδιών (270 m), κάνοντας μια αιφνιδιαστική επίθεση από τους Βρετανούς πολύ δύσκολη. 

Η Νταντά έγινε λαϊκός ήρωας ανάμεσα στους βυσσινί και τους σκλάβους. Ενώ οι Βρετανοί κατέλαβαν το Nanny Town σε περισσότερες από μία περιπτώσεις, δεν μπόρεσαν να το κρατήσουν, μετά τις πολυάριθμες επιθέσεις των ανταρτών από τους Maroons. Οι βυσσινί διεξήγαγαν έναν επιτυχημένο πόλεμο ενάντια στις βρετανικές αποικιακές δυνάμεις κατά τη διάρκεια μιας δεκαετίας. 

Όταν η Nanny Town εγκαταλείφθηκε, οι Windward Maroons υπό τη διοίκηση της Nanny μετακόμισαν στη New Nanny Town. Μεταξύ 1728 και 1734, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου των Maroon , η Nanny Town και άλλοι οικισμοί των Maroon δέχθηκαν συχνά επιθέσεις από βρετανικές αποικιακές δυνάμεις. Ήθελαν να σταματήσουν τις επιδρομές και πίστευαν ότι οι βυσσινί εμπόδιζαν τον εποικισμό του εσωτερικού. Σύμφωνα με ορισμένες μαρτυρίες, το 1733 πολλοί βυσσινί της Νάνι Τάουν ταξίδεψαν σε όλο το νησί για να ενωθούν με τους υπήνεμους βυσσινί.  Το 1734, ένας καπετάνιος Stoddart επιτέθηκε στα απομεινάρια της Nanny Town, «που βρίσκεται σε ένα από τα ψηλότερα βουνά του νησιού», μέσω «του μόνου διαθέσιμου μονοπατιού»: «Το βρήκε απότομο, βραχώδες και δύσκολο, και όχι αρκετά φαρδύ για να παραδεχτεί το πέρασμα δύο ατόμων δίπλα». 

Εκτός από τη χρήση της χαράδρας, που μοιάζει με αυτό που οι Τζαμαϊκανοί αποκαλούν «πιλοτήριο», οι βυσσινί χρησιμοποιούσαν επίσης δόλώματα για να ξεγελάσουν τους Βρετανούς σε ενέδρες. Μερικοί βυσσινί θα έτρεχαν μπροστά στους Βρετανούς και μετά έτρεχαν προς την κατεύθυνση των συναδέλφων βυσσινί που ήταν κρυμμένοι και θα επιτέθηκαν. Αφού έπεσαν πολλές φορές σε αυτές τις ενέδρες, οι Βρετανοί αντεπιτέθηκαν. Σύμφωνα με τον φυτευτή Bryan Edwards , ο οποίος έγραψε την αφήγησή του μισό αιώνα αργότερα, ο καπετάνιος Stoddart «βρήκε τις καλύβες στις οποίες κοιμόντουσαν οι νέγροι» και «πυροβολούσε πάνω τους τόσο ζωηρά, που πολλοί σκοτώθηκαν στις κατοικίες τους».  Ωστόσο, πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι ο αριθμός των Windward Maroons που σκοτώθηκαν από τον Stoddart στην επίθεσή του στην Nanny Town ήταν μονοψήφιος. 

Στρατιωτική τακτική

Η επιτυχία των Windward Maroons εναντίον ενός πολύ ανώτερου και καλύτερα οπλισμένου εχθρού ήταν απόδειξη της μεγάλης ικανότητας που διέθετε ο αρχηγός τους, η Nanny. Ένα από τα πλεονεκτήματά τους έναντι των Βρετανών ήταν η ικανότητα επικοινωνίας μεγάλης εμβέλειας. Πρωτοστάτησαν στη χρήση ενός κέρατος αγελάδας που ονομάζεται abeng.  Αυτή η κόρνα με μια τρύπα στο ένα άκρο χρησιμοποιήθηκε για επικοινωνίες μεγάλης εμβέλειας. Τα σήματα του επέτρεπαν στις επιφυλακές Maroon να επικοινωνούν σε μεγάλες αποστάσεις και δεν ήταν κατανοητά από τους Βρετανούς που δεν είχαν παρόμοια ικανότητα επικοινωνίας. 

Τα στρατεύματα της Νταντάς ήταν κύριοι του καμουφλάζ. Οι στρατιώτες ήταν τόσο ικανοί στη συγκάλυψη της τοποθεσίας τους που οι Βρετανοί κυκλοφόρησαν ιστορίες για δέντρα στο δάσος που ζωντανεύουν και του έκοβαν το κεφάλι. Εκτός από τις φυσικές πτυχές του καμουφλάζ, οι Maroons έγιναν ειδικοί στην επιβράδυνση της αναπνοής τους, ώστε να μην αποκαλύψουν την παρουσία τους σε κάποιον κοντά τους. Οι βυσσινί ανέπτυξαν επίσης τρόπους δημιουργίας κρυφών πυρκαγιών που δεν ήταν εύκολα ορατές. 

Οι Windward Maroons ήταν καινοτόμοι στον ανταρτοπόλεμο. Χρησιμοποίησαν τον αιφνιδιασμό, τη γνώση του εδάφους και επέλεξαν έξυπνα θέσεις στον αγώνα τους εναντίον των Βρετανών. Το χωριό τους βρισκόταν σε κακοτράχαλο έδαφος με μόνο μία είσοδο. Αυτή η μονή ήταν ένα στενό μονοπάτι που ήταν αρκετά φαρδύ μόνο για ένα άτομο. Στρατιώτες που προσπαθούσαν να επιτεθούν παρατεταγμένοι σε ένα μόνο αρχείο δέχθηκαν εύκολα ενέδρα. Για να αυξήσουν τον φόβο του εχθρού, οι δυνάμεις της Νταντάς δεν σκότωσαν ποτέ όλες τις επιτιθέμενες δυνάμεις. Πάντα θα επέτρεπε σε ένα υπόλοιπο να ζήσει για να επιστρέψει στη βάση για να μεταδώσει την ιστορία και τη φρίκη της συνάντησης.

Συνθήκη

Όταν οι Βρετανοί υπέγραψαν μια συνθήκη με τον Cudjoe το 1739, αυτή η επιτυχία τους επέτρεψε να προσφέρουν μια λιγότερο ευνοϊκή συνθήκη στους Windward Maroons. Εκπρόσωποι του Βρετανού κυβερνήτη στην Τζαμάικα υπέγραψαν συνθήκη με τους Windward Maroons το 1740, μεταξύ των αποικιακών αρχών και του Quao, ο οποίος αργότερα έγινε ένας από τους ηγέτες της Crawford's Town .  Αυτή η συνθήκη μεταξύ των αποικιακών αρχών και των Maroons του Quao δεν έκανε καμία αναφορά στο πόση γη θα διατεθεί στην πόλη του Crawford. Ως αποτέλεσμα, ένας αριθμός διαφωνιών προέκυψε μεταξύ των φυτευτών και των Maroons of Crawford's Town, και αργότερα των διαδοχικών πόλεων Charles Town και Scott's Hall. 

Επιπλέον, αργότερα εκείνο το έτος, υπεγράφη μια ξεχωριστή επιχορήγηση γης με την Nanny and the Maroons of Nanny Town, η οποία παραχώρησε «Η Νταντά και οι άνθρωποι που κατοικούν τώρα μαζί της και τους κληρονόμους τους... ένα συγκεκριμένο αγροτεμάχιο που περιείχε πεντακόσια στρέμματα σε η ενορία του Πόρτλαντ ...». Αυτό το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας γης αποτελούνταν από 500 στρέμματα (2,4 km ² ) γης που παραχωρήθηκε από την κυβέρνηση στους Maroons of New Nanny Town βάσει ενός χωριστού εγγράφου του 1740 που τερματίζει τον Πρώτο Maroon War. Η ανακατασκευασμένη Nanny Town, που αργότερα ονομάστηκε Moore Town χτίστηκε σε αυτήν την τοποθεσία. Το 1781, η Συνέλευση συμφώνησε να αγοράσει άλλα 500 στρέμματα από τον γειτονικό φυτευτή Τσαρλς Ντάγκλας για να αυξήσει την κοινοτική γη του Μουρ Τάουν σε 1.000 στρέμματα. 

Οι New Nanny Town Maroons, όπως εκείνοι των Cudjoe και Quao, συμφώνησαν να μην φιλοξενήσουν νέους δραπέτες σκλάβους, αλλά να βοηθήσουν να τους πιάσουν για επιδόματα. Οι βυσσινί αναμενόταν επίσης να πολεμήσουν για τους Βρετανούς σε περίπτωση επίθεσης από τους Γάλλους ή τους Ισπανούς. Υπογράφοντας συνθήκες με τους βυσσινί, οι Βρετανοί όχι μόνο έκαναν ανακωχή με έναν ενοχλητικό εχθρό, αλλά και στρατολόγησαν αυτόν τον εχθρό στη σύλληψη δραπέτητων σκλάβων. Οι αποικιακές αρχές αναγνώρισαν αρχικά δύο πόλεις Maroon: την πόλη Crawford's Town και Cudjoe's Town, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Trelawny Town. Τελικά, υπήρχαν πέντε βυσσινί πόλεις τον 18ο αιώνα - Accompong Town, Trelawny Town, Charles Town , Scott's Hall, και η Nanny Town (αργότερα Moore Town) – που ζουν υπό τους δικούς τους αρχηγούς με έναν Βρετανό επόπτη σε κάθε πόλη. Σε αντάλλαγμα, συμφώνησαν να μην φιλοξενήσουν νέους δραπέτες σκλάβους, αλλά να βοηθήσουν να τους πιάσουν για επιδόματα.

Moore Town και Tacky's War

Το New Nanny Town μετονομάστηκε σε Moore Town, πιθανώς το 1760 από τον κυβερνήτη Sir Henry Moore, 1st Baronet , κατά τη διάρκεια του Tacky's War , τον οποίο βοήθησαν οι Maroons να καταστείλουν. Η πρώτη επίσημη αναφορά στο Moore Town στα αποικιακά αρχεία ήταν το 1760^.

Μέχρι το 1760, η New Nanny Town, τώρα γνωστή ως Moore Town, ήταν υπό τη διοίκηση ενός λευκού επιθεωρητή ονόματι Charles Swigle, και οι ηγέτες των Maroon αυτής της πόλης, Clash και Sambo, ανέφεραν στον Swigle, όταν ο επιθεωρητής διέταξε τις δυνάμεις τους εναντίον των ανταρτών σκλάβων. στο Tacky's War . Είναι πιθανό ότι η Νταντά είχε ήδη πεθάνει εκείνη τη στιγμή.

Μια πνευματική γυναίκα

Πολλοί στην κοινότητά της απέδωσαν τις ηγετικές ικανότητες της Nanny στις δυνάμεις της στην Obeah .  Το Obeah είναι μια αφρικανική θρησκεία που εξακολουθεί να ασκείται στο Σουρινάμ , την Τζαμάικα, το Τρινιντάντ και Τομπάγκο , τη Γουιάνα , τα Μπαρμπάντος , το Μπελίζ και άλλες χώρες της Καραϊβικής. Συνδέεται τόσο με την καλή όσο και με την κακή μαγεία, τη γοητεία, την τύχη και γενικά με τον μυστικισμό . Σε ορισμένα έθνη της Καραϊβικής, πτυχές του Obeah έχουν επιβιώσει μέσω της σύνθεσης με τον χριστιανικό συμβολισμό και την πρακτική που εισήγαγαν οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες και ιδιοκτήτες σκλάβων.

Σύμφωνα με την προφορική ιστορία του Maroon, η επιτυχία της Nanny στην υπεράσπιση του λαού της ενάντια στις αποικιακές δυνάμεις αποδόθηκε συχνά στις μυστηριώδεις υπερφυσικές δυνάμεις της. Σύμφωνα με το μύθο, η νταντά είχε μαγικές δυνάμεις και μπορούσε να πιάσει σφαίρες και στη συνέχεια να τις κατευθύνει πίσω στους ανθρώπους που την πυροβόλησαν.

Ένας άλλος θρύλος των Maroon ισχυρίζεται ότι αν κάποιος ίσιο μαλλιά, λευκός άνδρας πάει στην αρχική Nanny Town, χτυπιέται αμέσως νεκρός.

Θάνατος

Στο Journal of the Assembly of Jamaica , 29–30 Μαρτίου 1733, υπάρχει μια αναφορά για την «αποφασιστικότητα, γενναιότητα και πίστη» που απονέμεται σε «πιστούς σκλάβους… υπό τις διαταγές του λοχαγού Sambo», δηλαδή τον William Cuffee, ο οποίος βραβεύτηκε για έχοντας πολεμήσει τους Maroons στον Πρώτο Maroon War και ο οποίος ονομάζεται "ένα πολύ καλό κόμμα Negro, έχοντας σκοτώσει την Nanny, the rebels old obeah woman".  Αυτοί οι μισθωμένοι στρατιώτες ήταν γνωστοί ως "Black Shots". 

Ωστόσο, είναι απίθανο ο Cuffee να σκότωσε την Nanny που διοικούσε την Nanny Town, καθώς υπάρχουν ενδείξεις ότι η Moore Town παραχωρήθηκε στους ανθρώπους της υπό την ηγεσία της το 1740.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι η βασίλισσα Νάνι έζησε ως ηλικιωμένη γυναίκα, που πέθανε από φυσικά αίτια τη δεκαετία του 1760. Η ακριβής ημερομηνία του θανάτου της παραμένει μυστήριο. Μέρος της σύγχυσης είναι ότι το "Nanny" είναι ένας τιμητικός τίτλος και πολλές υψηλόβαθμες γυναίκες ονομάζονταν έτσι στην Maroon Town. Ωστόσο, οι βυσσινί είναι ανένδοτοι ότι υπήρχε μόνο μία «Νταντά της Βασίλισσας».

Σύμφωνα με την προφορική ιστορία του Maroon, τα λείψανα της Nanny θάβονται στο "Bump Grave" στο Moore Town .

Διακρίσεις

Η Νταντά γιορτάζεται στην Τζαμάικα και στο εξωτερικό:

• Η κυβέρνηση της Τζαμάικα ανακήρυξε τη Βασίλισσα Νταντά Εθνική Ηρωίδα το 1975. Ο συνταγματάρχης CLG Harris από το Moore Town, τότε γερουσιαστής στην άνω βουλή της Τζαμάικα, ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από την κίνηση αναγνώρισης της Νταντάς ως Εθνικής Ηρωίδας. 
• Το πορτρέτο της εμφανίζεται στο χαρτονόμισμα των 500 δολαρίων Τζαμάικας , το οποίο στην καθομιλουμένη αναφέρεται ως «Νταντά». 
• Η Nanny γιορτάζεται κάθε Οκτώβριο την Ημέρα των Εθνικών Ηρώων της Τζαμάικας .
• Το Nanny's Monument βρίσκεται στο Moore Town, Portland, Jamaica.
• Η Nannyville Gardens , μια οικιστική κοινότητα που βρίσκεται στο Kingston της Τζαμάικα , ιδρύθηκε το 1977 και πήρε το όνομά της.
• Το Gilder Lehrman Center for the Study of Slavery, Resistance and Abbolition στο Πανεπιστήμιο Yale στις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιεί το πορτρέτο της Nanny στο λογότυπό του. Το Κέντρο χρηματοδοτεί έρευνες και συνέδρια για τη δουλεία στην Αμερική .
• Ένα πλοίο της ακτοφυλακής της Τζαμάικας Αμυντικής Δύναμης πήρε το όνομα της Νταντάς. HMJS Nanny of the Maroons.

Τζαμάικα το 1717