Δέσποινα Βασιλειάδου

 Πηγή:https://www.pontosnews.gr/729014/pontos/pethane-i-despoina-vasileiadoy-i-pontia-daskala-poy-afise-to/?fbclid=IwAR3gED_MveJxZdsr9ZaiY25uBO8NAgu2nocpqLDDbOLR8ES5MgQHk61zFzQ

Πηγή :https://www.facebook.com/photo/?fbid=10158404195023497&set=ecnf.1212894782

 Στις 29 Μαΐου 2023 έφυγε από τη ζωή η εξαιρετική δασκάλα Δέσποινα Βασιλειάδου. Ξεχώρισε ως δασκάλα σε όλα τα σχολεία από όπου πέρασε και ιδιαίτερα από ττο σχολείο των Αγίων Θεοδώρων της Βλάγκας, το μόνο Δημοτικό που βρίσκεται ακόμη στην ιστορική χερσόνησο.

Το αγάπησε αυτό το σχολείο με την καρδιά της  και έδωσε την ψυχή της γι’ αυτό. Δεν έμεινε μόνο στη διδακτική πράξη – άφησε εποχή ως δασκάλα, αλλά ερεύνησε και την ιστορία του σχολείου, έγραψε γι’ αυτό και έκανε και μια ταινία μαζί με την κόρη της για τη Βλάγκα.

Η Δέσποινα καταγόταν από τον Πόντο. Η οικογένεια εκεί ήταν τουρκόφωνη, και η Δέσποινα έμαθε τα τουρκικά από τη γιαγιά της και τα μιλούσε με αυτή την ιδιαίτερη «ελληνοποντιακή» προφορά της Σαμψούντας.

Όταν ήρθε αρχικά στην Τουρκία για να εργαστεί ως εκπαιδευτικός έφερε μαζί της πολλά από τα στερεότυπα που κουβαλούν αρκετοί Έλληνες πριν γνωρίσουν την πραγματική Τουρκία και τον τουρκικό λαό. Άνθρωπος όμως με υψηλή αντίληψη, ευφυΐα και ενσυναίσθηση, η Δέσποινα άνοιξε τα μάτια της και είδε πράγματα που ούτε φανταζόταν πριν. Η εκ του σύνεγγυς γνωριμία με τον τόπο και τους ανθρώπους του ήταν για την Δέσποινα σαν αποκάλυψη.

Δεν άργησε να γίνει κήρυκας της φιλίας των λαών Ελλάδας και Τουρκίας, ταξίδεψε στον Πόντο, στη πατρίδα των προγόνων της, έκανε καλούς φίλους εκεί.

Συγχρόνως, με αρχικό κίνητρο να βρει περισσότερες πληροφορίες για τη Βλάγκα, αποφάσισε να ασχοληθεί επιστημονικά με την έρευνα και επέλεξε τον δύσκολο δρόμο των αρχείων. Ξεκίνησε και ολοκλήρωσε ένα μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Παράλληλα, αντιλαμβανόμενη τους αναξιοποίητους θησαυρούς που κρύβουν τα οθωμανικά αρχεία, έμαθε οθωμανικά και άρχισε να συχνάζει στο οθωμανικό αρχείο, πρώτα στο Τσαγάλογλου που ήταν πολύ κοντά της και αργότερα στη νέα τους θέση στο Καγατχανέ.

Μετά από οκτώ γόνιμα χρόνια στην Πόλη, η Δέσποινα αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα, βάζοντας ως προτεραιότητα την οικογένεια. Συνέχισε όμως να δουλεύει –αν και μπορούσε να βγει στη σύνταξη–, και συνέχισε την έρευνα στα οθωμανικά αρχεία, τώρα κυρίως για την ιδιαίτερη πατρίδα της, τη Δράμα.

Επισκεπτόταν την Πόλη όσο πιο συχνά μπορούσε. Για να πάει στα οθωμανικά αρχεία μα και για να πάρει τον αέρα της Βασιλεύουσας.

Η Δέσποινα Βασιλειάδου σε μία από τις τελευταίες φωτογραφίες (φωτ.: facebook / Despoina Vasileiadou)

 Προσωπική Ανάρτηση της Δέσποινας Βασιλειάδου στο Facebook

Πηγή:https://www.facebook.com/despoina.vasileiadou.77/posts/10224696716944644

ΕΝΑΣ ΚΥΚΛΟΣ ΖΩΗΣ ΕΧΕΙ ΚΛΕΙΣΕΙ

Την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2020 υπογράφοντας το πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής έκλεισα τον κύκλο μου στο 2ο Δ. Σ. Προσοτσάνης και ταυτόχρονα έβαλα τελεία στην 38χρονη εκπαιδευτική μου σταδιοδρομία. Αφού ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στην Αρσάκειο Παιδαγωγική Ακαδημία Πατρών τον Ιούλιο του 1982 ξεκίνησα να εργάζομαι ως δασκάλα τον Σεπτέμβριο στο Ιδιωτικό Δημοτικό Σχολείο « Η Ελληνική Παιδεία» στο Μαρούσι Αττικής. Ανήκει στη θρησκευτική οργάνωση «Σωτήρας» και μέχρι σήμερα προσφέρει σύγχρονη και άρτια εκπαίδευση με ελληνορθόδοξο ήθος και αγωγή. Είχα την τύχη και τη χαρά να δουλέψω και να συνεργαστώ με έμπειρες και καταξιωμένες εκπαιδευτικούς κάποιες από τις οποίες είναι συγγραφείς, ποιήτριες όπως η Αικατερίνη Χιόνη. Δίπλα τους απέκτησα γνώσεις, εμπειρία με προίκισαν με εφόδια, δεξιότητες που με ακολούθησαν στη συνέχεια στην εργασία μου στα δημόσια σχολεία.

Πρώτος διορισμός 1984 Δημοτικό Σχολείο Βώλακα. Τότε η συγκοινωνία ήταν δύσκολη και όλοι οι δάσκαλοι μέναμε εκεί. Μετά από δυο χρόνια σε ιδιωτικό σχολείο της Αθήνας, οι ανισότητες που βίωνα δεν με πτόησαν, με έκαναν να προσφέρω όσα περισσότερα μπορούσα. Η δράση μου δε σταματούσε στο Σχολείο. Βοηθούσα τους μαθητές μας όλων των τάξεων στα μαθήματα που γίνονταν κάθε απόγευμα στο Σπίτι Παιδιού, διοργάνωνα απογευματινά μαθήματα χορωδίας, θεατρικής ομάδας. Την πρακτική που είχαμε στην Ελληνική Παιδεία να ενημερώνουμε τους γονείς την πρώτη Τετάρτη κάθε μήνα τη διατήρησα και στον Βώλακα και είχαμε πολύ καλή συνεργασία. Την επόμενη χρονιά κατέβηκα και υπηρέτησα στα σχολεία των Πηγών, των Κοκκινογείων, σχολεία που ανήκουν στο χωριό που ζούσα και ήμουν με παιδιά που τα γνώριζα και είχα φιλικές και συγγενικές σχέσεις. Από το 1989 μέχρι το 2007 υπηρέτησα στη Δράμα στο 6ο και στο 9ο Δημοτικό Σχολείο, με δυο ενδιάμεσες χρονιές στο σχολείο του Ξηροποτάμου,. Όλα αυτά τα χρόνια πέρασαν πολλά παιδιά από τα χέρια μου. Μαζί τους έζησα όλες τις αλλαγές που συντελέστηκαν στην εκπαίδευση: Σχολεία Δοκιμαστικής Εφαρμογής, Ειδικότητες στο Δημοτικό, Τμήματα Υποδοχής, Τμήματα Ένταξης, Ολοήμερο …

Το 2007 αποσπάσθηκα στα Ομογενειακά Δημοτικά Σχολεία της Κωνσταντινούπολης. 7 χρόνια στο Δημοτικό Σχολείο της Βλάγκας και 1 χρόνος στο Ζάππειο. Εμπειρία μοναδική, ανεπανάληπτη. Το αποκορύφωμα της προσφοράς. Αγωνιστήκαμε να διατηρήσουμε την ελληνική γλώσσα και παράδοση στα μικρά μας ρωμιόπουλα. https://vimeo.com/150537163...

Το 2015 που επέστρεψα στην Ελλάδα και ενώ μπορούσα να συνταξιοδοτηθώ παρά τα μηνύματα για επικείμενες μειώσεις των συντάξεων που με προβλημάτιζαν, δεν μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου μακριά από το σχολείο, χωρίς τα παιδιά. Υπηρέτησα στα Εκπαιδευτήρια Δράμας, στο 14ο Δράμας και έκλεισα την εκπαιδευτική μου καριέρα στο 2ο Δ. Σ. Προσοτσάνης.

Όλα αυτά τα χρόνια έδωσα ότι καλύτερο μπορούσα στα παιδιά και μου έδωσαν τόσα πολλά που τα κουβαλώ ακριβό θησαυρό στις αναμνήσεις μου. Τις δυσκολίες που αντιμετώπισα τις έχω βάλει στην άκρη και κρατώ όλα τα όμορφα για να ξεκινήσω την καινούρια σελίδα που ανοίγει στη ζωή μου.