Καλώς ήλθατε!

25 Ιουλίου 2025 Όταν μια γυναίκα θέλει όλα τα μπορεί! Δηλητήριο και μέλι κάθε της φιλί! Όταν μια γυναίκα θέλει όλα τα μπορεί! Κάνει κάποιονα κουρέλι Βασιλιά στη γη!" ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΆΚΗΣ (1987)

25 Ιουλίου 2024 Woman! Design the life you want!

25 Ιουλίου 2023 Woman! Carpe Diem! Happy 10 years blog anniversary!

25 Ιουλίου 2022 Iδού, αυτές οι γυναίκες φέρνονται θαυμαστά· αυτές είναι μεγαλόψυχες, και λένε ότι μαθαίνουν από μας· δε δειλιάζουν, μολονότι τους επάρθηκε η ελπίδα που είχαν να γεννήσουν τέκνα για τη δόξα και για την ευτυχία. Eμείς λοιπόν μπορούμε να μάθουμε απ’ αυτές και να τες λατρεύουμε έως την ύστερην ώρα.....(ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ Διονύσιος Σολωμός)

25 Ιουλίου 2021 Γυναίκα είσαι ζωή,απ’ τη φωτιά των άστρων, απ’ του Ήλιου το φιλί, πνοή του ανέμου, ανάσα μου, τραγούδι σε γιορτή.......Σωκράτης Μάλαμας

25 Ιουλίου 2020 Κάθε γυναίκα και μια πορεία προς την αιωνιότητα.

25 Ιουλίου 2019 Η χρονιά αφιερωμένη στην κακοποιημένη γυναίκα, τη γυναίκα που χάθηκε άδικα.. «Ο στίχος ως κραυγή (“El verso como grito” – Μάυτε Τουδέα Μπούστο): Τι κι αν είναι η φωνή μου βραχνιασμένη, με δύναμη και τόλμη θα παλεύω. Καμιά ελπίδα, ούτε όνειρο να κλέβω, μα τη ζωή να εξυμνώ, ταγμένη. Κοιτάζω με τα ματιά πολεμίστριας. Το χέρι μου κρατάει ρυτιδωμένο χαρτί, όπου διαβάζω κι ανασαίνω τους στίχους μου, γυναίκας και ποιήτριας. Το ποίημα αυτό, κραυγή, διαμαρτυρία, και πόνος, πίκρα, οργή, θυμός συνάμα. Σαν όπλο το βαστώ, μαζί και τάμα, τα δίκια να φρουρώ χωρίς αργία. Αφού η γυναίκα ανθρώπινο ον, συμβία, γιατί να υπομένει τόση βία;»

25 Ιουλίου 2018 "Αφιερωμένο στις γυναίκες στο Μάτι" «Πικρία πληρώνει το σώμα μου, με δοκίμασαν οι δεινές περιστάσεις. Φόβος, όχι γι΄ αυτό που με περιμένει, πιο πολύ για ότι αισθάνομαι. Έχασα τα φτερά της αγάπης. Είχα δυο μεγάλες άσπρες φτερούγες. Τώρα πού βρίσκομαι;…… Ω άμοιροι άνθρωποι! Αλίμονο, το κενό της ψυχής είναι η πιο βαριά συμφορά. Λόγια μιλάτε πολύτροπα, για να την καταλάβετε, πως καμιά παρηγοριά δεν μας φτάνει. Φαντάσματα γίνονται τα αισθήματα κι ο θάνατος αδιέξοδη φρίκη, όταν απίστευτη γίνεται η αγάπη. Αντιγόνη , Ζωή Καρέλλη"

25 Ιουλίου 2017 " Γυναίκα...ακοίμητη άσβεστη φλόγα,...νερό στων αιώνων τη στέρνα" Άννα Μπιθικώτση

25 Ιουλίου 2016 "Ήταν γυναίκα ήταν όνειρο ήτανε και τα δυο....." Γιώργος Σαραντάρος

25 Ιουλίου 2015 Οι μέρες περνούν και μαζί τους περνούν γυναίκες λιγότερο ή περισσότερο γνωστές που ταξιδεύουν αθόρυβα στο χρόνο μέσα από αυτό τo blog, που είναι αφιερωμένο σε αυτές!

25 Ιουλίου 2014 Συμπληρώθηκε μια χρονιά! Κάθε μέρα και γυναίκα! Και συνεχίζω........

25 Ιουλίου 2013 Παραμονή της γιορτής της Αγίας Παρασκευής μιας σπουδαίας Αγίας της Ορθοδοξίας, ξεκινώ να φτιάχνω αυτή την ιστοσελίδα, με μόνο μου στόχο να συγκεντρώσω πληροφορίες και υλικό για τις γυναίκες που έκαναν τον κόσμο καλύτερο μέσα από την έρευνα, την πίστη, τη γνώση, το έργο και το παράδειγμά τους. Αφορμή για τη δημιουργία της ιστοσελίδας αυτή είναι η Ρόζαλιντ ΄Ελσι Φράνκλιν (Rosalind Elsie Franklin) (25 Ιουλίου 1920 - 16 Απριλίου 1958) η Βρετανή βιοφυσικός που συνέβαλε στην αποκάλυψη της δομής του DNA. Σε όλη αυτή την προσπάθεια θέλω να πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στην Wikipedia, the free encyclopedia που είναι η κύρια πηγή των πληροφοριών μου. Ένα πολύ μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και στον ιστότοπο YouTube , ο οποίος επιτρέπει κοινοποίηση, αποθήκευση, αναζήτηση και αναπαραγωγή ψηφιακών βίντεο και ψηφιακών ταινιών Οι υπόλοιπες πηγές αναφέρονται στις αναρτήσεις μου.


Τετάρτη 25 Μαρτίου 2026

Stanisława Leszczyńska


 Η Στανισλάβα Λεσζίνσκα (γεννημένη στις 8 Μαΐου 1896 στο Λοντζ , πέθανε εκεί στις 11 Μαρτίου 1974 ) ήταν Πολωνή μαία φυλακισμένη στο γερμανικό ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου . Ήταν εθελόντρια γνωστή ως «Μητέρα» και Υπηρέτρια του Θεού της Καθολικής Εκκλησίας . Περιέγραψε τις εμπειρίες της στο στρατόπεδο στο έργο της «Αναφορά της Μαίας από το Άουσβιτς », το οποίο γράφτηκε μετά τη συνταξιοδότηση της Λεσζίνσκα. Τα απομνημονεύματά της δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά στο «Przegląd Lekarski» το 1965.

Ήταν κόρη του Γιαν και της Χένρικα Ζαμπζίτσκι. Ο πατέρας της ήταν ξυλουργός και η μητέρα της εργαζόταν στο εργοστάσιο υφασμάτων « IK Poznański ». Το 1908, η Στανισλάβα μετακόμισε με την οικογένειά της στο Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου ζούσε ένας στενός συγγενής από την πλευρά της μητέρας της. Επέστρεψε στην Πολωνία το 1910, συνεχίζοντας τις σπουδές της σε ένα γυμνάσιο, οι οποίες είχαν διακοπεί λόγω της αναχώρησής της, και αποφοίτησε το 1914. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, εργάστηκε για την Επιτροπή Βοήθειας προς τους Φτωχούς.

Το 1920, μετακόμισε στη Βαρσοβία , όπου άρχισε να σπουδάζει στη Μαιευτική Σχολή, από την οποία αποφοίτησε με άριστα το 1922. Λίγο πριν από το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η οικογένεια Λεσζίνσκι ζούσε στην περιοχή Μπαλούτι του Λοντζ , στην οδό Ζουράβια 7. Όταν ιδρύθηκε ένα εβραϊκό γκέτο στην περιοχή, μετακόμισαν στην κοντινή οδό Βσπόλνα 3.

Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής του Λοτζ, άρρενα μέλη της οικογένειας Λεσζίνσκι συμμετείχαν ενεργά στις δομές των Εθνικών Ενόπλων Δυνάμεων (NSZ) στην πόλη.

Όλη η οικογένεια συνελήφθη τη νύχτα της 19ης προς 20ή Φεβρουαρίου 1943, κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης επιχείρησης για την οργάνωση. Η Στανισλάβα και η κόρη της φυλακίστηκαν στις γυναικείες φυλακές στην οδό Γκντανσκά 13, ενώ ο πατέρας και οι γιοι του φυλακίστηκαν στη φυλακή στην οδό Στερλίνγκα 16 (τότε Ρόμπερτ-Κοχ-Στρ.). Οι γυναίκες απελάθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου (17 Απριλίου 1943), ενώ οι άνδρες, μετά από έρευνα και καταδίκη, στάλθηκαν μέσω της φυλακής στο Ραντογόσζτς στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Γκρος-Ρόζεν (εδώ από τις 23 Ιουνίου 1943).

Στο KL Birkenau εργάστηκε ως μαία (κρατούμενη αρ. 41335). Διατήρησε αυτή τη θέση μέχρι την απελευθέρωση του στρατοπέδου από τον Κόκκινο Στρατό στις 27 Ιανουαρίου 1945. Σε αυτή τη θέση, αψηφώντας τις ρητές εντολές των αρχών του στρατοπέδου, παρευρέθηκε σε περίπου 3.000 γεννήσεις  .

Πρόσφατα χρόνια

Περιέγραψε τις εμπειρίες της στο στρατόπεδο στο βιβλίο « Report położnej z Oświęcimia» (Η αναφορά μιας μαίας από το Άουσβιτς ), το οποίο γράφτηκε μετά τη συνταξιοδότηση της Leszczyńska το 1957. Η πρώτη δημοσίευση των απομνημονευμάτων της έγινε στο «Przegląd Lekarski» το 1965. Το βιβλίο έγινε η βάση για τη θεατρική ραψωδία «Oratorium oświęcimskie » (Ορατόριο του Άουσβιτς) , με μουσική των Άννα Γκέρμαν και Γέρζι Μακσίμιουκ (έκανε πρεμιέρα το 1970).

Τα αρσενικά μέλη της οικογένειας Leszczyński επέζησαν επίσης ευτυχώς .

Πέθανε στις 11 Μαρτίου 1974 από καρκίνο. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε στο Κοιμητήριο St. Roch στην οδό Zgierska στο Radogoszcz , Łódź . Το 1996, τα λείψανά της μεταφέρθηκαν στην εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου .

Ιδιωτική ζωή

Στις 17 Οκτωβρίου 1916, παντρεύτηκε τον Μπρόνισλαβ Λέστσινσκι (γεννημένο το 1888), τυπογράφο , με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά: μια κόρη, τη Σύλβια, και γιους: Μπρόνισλαβ, Στάνισλαβ και Χένρικ .

Η προγιαγιά της Άννας Λεβαντόφσκα  .

Εορτασμός

Από το 1983, η Σχολή Μαιών της Κρακοβίας (νυν Ιατρικό Μεταλυκειακό Σχολείο Νο. 1 Stanisława Leszczyńska στην Κρακοβία, ενσωματωμένη στο Συγκρότημα Εκπαιδευτικών Μονάδων Małopolska στην Κρακοβία από το 2023) φέρει το όνομά της από την Stanisława Leszczyńska. Η εικόνα της εμφανίζεται επίσης στο Δισκοπότηρο της Ζωής και της Μεταμόρφωσης του Έθνους , το οποίο τοποθετήθηκε από νοσοκόμες στη Jasna Góra ως ανάθημα για την εξακοσιοστή επέτειο από την παρουσία της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας, κατά την τελετή στις 3 Μαΐου 1982. Δέκα χρόνια αργότερα, ξεκίνησε η διαδικασία αγιοποίησης της Stanisława Leszczyńska. Ένας από τους δρόμους κοντά στο πρώην στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς στο Οσβιέτσιμ, καθώς και ένας δρόμος στο Λοντζ, φέρει το όνομά της από την Stanisława Leszczyńska. Το 1985, της απονεμήθηκε μετά θάνατον ο Σταυρός του Άουσβιτς .

Το 2020, γυρίστηκε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο Położna (Η Μαία) για την τύχη της Stanisława Leszczyńska, σε σκηνοθεσία Maria Stachurska  . Στις 11 Μαρτίου 2024, εγκαινιάστηκε μια έκθεση αφιερωμένη σε αυτήν στο κέντρο Manufaktura στο Łódź .


Διαδικασία αγιοποίησης

Στις 11 Μαρτίου 2024, η διαδικασία αγιοποίησης ολοκληρώθηκε επίσημα στην Αρχιεπισκοπή του Λοτζ, κατά την οποία εξετάστηκαν 56 μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένων συγκρατουμένων. Οι 1.200 σελίδες αρχειακού υλικού περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, επιστολές από το στρατόπεδο που γράφτηκαν από την Στανισλάβα Λέστσινσκα  .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου