Η Αουρέλια Ναβάρο Μορένο γεννήθηκε στην Πουλιάνας της Ισπανίας τοκαι πέθανε στην Κόρδοβα στις ζωγράφος .
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο οικογενειακό σπίτι στην οδό Μαρτύρων στην πόλη Πουλιάνας της Ανδαλουσίας, κοντά στη Γρανάδα. .. Ο πατέρας της, Χοσέ Ναβάρο Γκονζάλες, ήταν απόφοιτος ιατρικής και η μητέρα της, Ρεσουρεκσιόν Μορένο Ολμέδο, προερχόταν από εύπορη οικογένεια. Το νοικοκυριό του μελλοντικού ζωγράφου απολάμβανε μια προνομιακή κοινωνικοοικονομική θέση.
Έλαβε την εκπαίδευσή της μέσω ιδιωτικών μαθημάτων, γνωρίζοντας ότι εκείνη την εποχή οι γυναίκες δεν επιτρεπόταν να ζωγραφίζουν γυμνά. Αρχικά ήταν μαθήτρια του ζωγράφου από τη Γρανάδα , Χοσέ Λαρότσα [ και αργότερα του ζωγράφου από την Κόρδοβα , Τομάς Μουνιόζ Λουσένα, ο οποίος εγκαταστάθηκε στη Γρανάδα το 1901 ως καθηγητής σχεδίου στο Γενικό και Τεχνικό Ινστιτούτο, που βρίσκεται στην οδό Σαν Χερόνιμο 46. Αυτό το κτίριο στεγάζει σήμερα το Ωδείο Μουσικής Βικτώρια Ευγενία στη Γρανάδα.
Παρά τα όσα μπορεί να έχουν πει ορισμένοι προηγούμενοι συγγραφείς, δεν υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία που να δείχνουν ότι στάλθηκε ως οικότροφος στη Μαδρίτη από το Επαρχιακό Συμβούλιο της Γρανάδας για να διευρύνει την καλλιτεχνική της εκπαίδευση.
Ήταν 22 ετών την πρώτη φορά που συμμετείχε στις Εθνικές Εκθέσεις Καλών Τεχνών , λαμβάνοντας τιμητική διάκριση για το έργο της «Ήσυχο Όνειρο» (1904) και, σε δύο περιπτώσεις, ένα μετάλλιο : μία για το Πορτρέτο μιας Σενιορίτας (1906) και την άλλη για το «Γυναικείο Γυμνό» (1908). Αυτός ο τελευταίος πίνακας έλαβε πολλούς επαίνους και σημαντική προσοχή από τον Τύπο. Ήταν, μάλιστα, μια από τις πρώτες Ισπανίδες ζωγράφους που απεικόνισαν ένα γυναικείο γυμνό , μια παραλλαγή μιας εκδοχής του έργου του Βελάσκεθ « Η Αφροδίτη στον Καθρέφτη» . Για τη Μαγκνταλένα Ιγιάν, ειδική στη ζωή και το έργο της ζωγράφου [ 3 ] , η ζωγραφική ενός γυναικείου σώματος ως γυναίκας είχε συνέπειες για την Αουρέλια Ναβάρο επειδή « ήταν ένα θέμα ταμπού για κάθε γυναίκα εκείνη την εποχή. Το να ζωγραφίσει μια γυναίκα κάτι τέτοιο θεωρούνταν αντίθετο με την ηθική » . Αυτή ήταν μια πράξη ανδρείας για εκείνη [ ] .
Η ίδια ιδέα επιβεβαιώνεται όταν εξετάζεται το ιστορικό πλαίσιο, όπως επισημαίνει η ιστορικός María Dolores Jiménez-Blanc. « Για πολλά χρόνια, οι ακαδημίες τέχνης δεν επέτρεπαν στις γυναίκες την πρόσβαση σε μαθήματα ζωγραφικής, πιστεύοντας ότι δεν ήταν προετοιμασμένες γι' αυτό. Για έναν άνδρα, δεν θεωρούνταν άσεμνο, αλλά για μια γυναίκα. Αυτό δείχνει τον βαθμό στον οποίο θεωρούνταν λιγότερο διανοητικά προετοιμασμένες να αντιμετωπίσουν ένα γυμνό σώμα » ] . Με το Γυναικείο Γυμνό , η Aurelia Navarro ήθελε να δείξει ότι μπορούσε να έχει πρόσβαση στο ίδιο υποτιθέμενο καλλιτεχνικό πλαίσιο με έναν άνδρα ] .
Ήταν μία από τις πρώτες συνεργάτιδες του Ισπανικού Συνδέσμου Ζωγράφων και Γλυπτών. Το 1910, ήταν μία από τις 6 γυναίκες που ίδρυσαν το ίδρυμα, το οποίο εκείνη την εποχή αριθμούσε 180 άνδρες [ ] .
Η ιστοριογραφία της τέχνης συχνά υποστηρίζει ότι η Αουρέλια Ναβάρο επέστρεψε στη Γρανάδα λόγω οικογενειακής πίεσης, αλλά στην πραγματικότητα, η ζωγράφος δεν πήγε ποτέ στη Μαδρίτη για να συμμετάσχει στις Εθνικές Εκθέσεις, όπως αποδεικνύεται από τα διοικητικά αρχεία αυτών των γεγονότων, τα οποία έχουν ανατρέξει στα Γενικά Αρχεία της Διοίκησης της Αλκαλά ντε Ενάρες (Μαδρίτη). Ούτε ήταν αντιγραφέας στο Μουσείο Πράδο , όπως αποδεικνύεται από την αναζήτηση στα Βιβλία Αντιγραφέων αυτής της πινακοθήκης. Συνέχισε να ζωγραφίζει στην πόλη της και συμμετείχε σε τέσσερις εκθέσεις του Καλλιτεχνικού, Λογοτεχνικού και Επιστημονικού Κέντρου της Γρανάδας το 1908, το 1914 και το 1916.
Σύμφωνα με τη Magdalena Illán, δεν είναι σαφές εάν η Aurelia Navarro εισήλθε στο μοναστήρι με δική της πρωτοβουλία ή αναγκάστηκε να το κάνει. Με το πίνακά της "Γυναικείο Γυμνό" , το οποίο στην πραγματικότητα ήταν αυτοπροσωπογραφία, " αναστάτωσε όλους τους ηθικούς κανόνες της εποχής. Αυτό δεν αντιστοιχεί στο γεγονός ότι αργότερα εισήλθε σε μοναστήρι " [ ] .
Υπό αυτή την έννοια, ο Jiménez Blanc επισημαίνει ότι « η καλλιτεχνική επιτυχία μιας γυναίκας θα μπορούσε να εκληφθεί ως επικίνδυνη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι γονείς της αποφάσισαν να επιστρέψει στη Γρανάδα, αναγκάζοντάς την να εγκαταλείψει την καριέρα της. Αντί να εκτιμήσουν την επιτυχία, οι γονείς της το θεώρησαν ακατάλληλο, κάτι που είναι πολύ αποκαλυπτικό » [ ] .
Αν και ο δάσκαλός της, Tomás Muñoz Lucena, προσπάθησε να πείσει την οικογένεια να επιτρέψει στην Aurelia Navarro να συνεχίσει την εκπαίδευσή της στη Ρώμη, δεν τα κατάφερε επειδή ο πατέρας της δεν ενέκρινε ποτέ την καλλιτεχνική πλευρά της κόρης του] .
Οι κοινωνικές και οικογενειακές πιέσεις την οδήγησαν σε μια βαθιά κρίση και σε μια προοδευτική απώλεια καλλιτεχνικής έμπνευσης. Το 1923, αποφάσισε να ενταχθεί στην Εκκλησία των Λατρευτών και περιόρισε την καλλιτεχνική της παραγωγή σε λίγα θρησκευτικά έργα] .
Ως μοναχή, αργότερα έζησε στη Ρώμη , τη Μαδρίτη και τη Μάλαγα και τελείωσε τα χρόνια της στο μοναστήρι της Κόρδοβα , όπου και πέθανε σε ηλικία 80 ετών.
Καλλιτεχνικό στυλ
Το έργο της επικεντρώνεται σε απεικονίσεις γυναικείων μορφών, τόσο αυλικών όσο και προσωπικών, και το ύφος της χαρακτηρίζεται από απαλές πινελιές και μια απαλή παλέτα.
Εργοστάσιο
Η Magdalena Illán εκτιμά ότι ζωγράφισε περίπου εκατό έργα μεταξύ 1904 και 1916. Μερικά από τα έργα της έχουν χαθεί λόγω της ποιότητας των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν, κυρίως παστέλ και ακουαρέλες. Ένα άλλο μέρος μοιράζεται μεταξύ της οικογένειας και των απογόνων του αδελφού της José. Το Επαρχιακό Συμβούλιο της Γρανάδας κατέχει το νικητήριο γυναικείο γυμνό του 1908 και ο Οίκος Ajsaris έχει ένα αντίγραφο του Pensativa στις συλλογές του] .
- Ήσυχο Όνειρο (1904)
- Young with mantón (1905), Συλλογή Ignacio Navarro
- Πορτρέτο της σενιορίτας Α. Μ. (1906)
- Το Απογευματινό Τσάι (1906)
- Ένα Μπακάντουμ (1906)
- Ένας καλλιτέχνης (1906)
- Παίζοντας με τις κότες στην Κάρμεν (1906)
- Γυναικείο γυμνό (1908), Επαρχιακό Συμβούλιο Γρανάδας
- Μελέτη φιγούρας με καπουτσίνο πίθηκο (1908)
- Πορτρέτο (1908)
- Γυμνό (1908)
- Πρωινό (1908)
- Παιδιά που φτιάχνουν λουλούδια
- Παιδί στην Κάρμεν
- Η Προσευχή (1914)
- Άγια Μυστήρια (1915), Εκκλησία της Παναγίας της Αιώνιας Βοήθειας, Γρανάδα
- Έκσταση (1916)
- Πορτρέτο της Μαρίας Μικαέλα του Μυστηρίου , ιδρύτριας της Εντολής των Λατρευτών
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου