Gladys Marín

 

Η Gladys del Carmen Marín Millie ( ισπανική προφορά:  [ˈɡlaðis maˈɾin] , 16 Ιουλίου 1938 – 6 Μαρτίου 2005) ήταν Χιλιανή ακτιβίστρια και πολιτική προσωπικότητα. Διετέλεσε Γενική Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Χιλής (PCCh) (1994–2002) και στη συνέχεια πρόεδρος του PCCh μέχρι τον θάνατό της. Ήταν ένθερμη αντίπαλος του στρατηγού Αουγκούστο Πινοσέτ και υπέβαλε την πρώτη μήνυση εναντίον του, στην οποία τον κατηγόρησε ότι διέπραξε παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια της δεκαεπτάχρονης δικτατορίας του .

Η Marín γεννήθηκε στο Curepto , στην περιοχή Maule από τον Heraclio Marín, αγρότη και δασκάλα Adriana Millie, μετακομίζοντας αργότερα με την οικογένειά της στο Sarmiento και στη συνέχεια στο Talagante . Σε ηλικία έντεκα ετών εγκαταστάθηκε στο Σαντιάγο .

Πολιτικός ακτιβισμός

Η Μαρίν εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα ενώ σπούδαζε στην παιδαγωγική σχολή στο Σαντιάγο. Εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων το 1965 και ξανά το 1970, εκπροσωπώντας μια εργατική συνοικία του Σαντιάγο.

Μετά το πραξικόπημα του 1973 , η Μαρίν πέρασε αρχικά στην παρανομία και στη συνέχεια, με την επιμονή του PCCh, κατέφυγε στην ολλανδική πρεσβεία στο Σαντιάγο, όπου παρέμεινε για οκτώ μήνες πριν της επιτραπεί να φύγει από τη χώρα στην Ανατολική Γερμανία . Ο σύζυγός της Jorge Muñoz εξαφανίστηκε το 1976, ενώ ο Marín βρισκόταν εκτός χώρας, ταξίδευε στην Κόστα Ρίκα . Επέστρεψε στη Χιλή , λαθραία, το 1978 και πολέμησε από το υπόγειο για την επιστροφή της δημοκρατίας.

Το 1997, η Μαρίν έθεσε υποψηφιότητα για μια θέση στη Γερουσία και απέκτησε την όγδοη μεγαλύτερη εθνική πλειοψηφία, αλλά δεν εξελέγη λόγω της φύσης του εκλογικού συστήματος της Χιλής, το οποίο ευνοεί τα δύο κυρίαρχα κόμματα ή συνασπισμούς. Έλαβε υποψηφιότητα για πρόεδρος το 1999 και συγκέντρωσε λιγότερο από το 4% των ψήφων, κυρίως λόγω του φόβου των αριστερών ψηφοφόρων ότι ο δεξιός υποψήφιος Joaquín Lavín θα μπορούσε να νικήσει τον σοσιαλιστή Ricardo Lagos .

Στις 12 Ιανουαρίου 1998, η Marín υπέβαλε καταγγελία - ο πρώτος άνθρωπος στη Χιλή που το έκανε - εναντίον του Augusto Pinochet , κατηγορώντας τον για γενοκτονία, απαγωγές, παράνομη συναναστροφή και παράνομη ταφή.

Τον Αύγουστο του 2000, η Marín παρακολούθησε την Τρίτη Διάσκεψη Al Mathaba, που πραγματοποιήθηκε από το Παγκόσμιο Αντιιμπεριαλιστικό Κέντρο Al-Mathaba, ένα κέντρο στη Λιβύη που ιδρύθηκε από τον Λίβυο ηγέτη Muammar Gaddafi για την υποστήριξη των αντιιμπεριαλιστών και αριστερών επαναστατών παγκοσμίως, ως εκπρόσωπος του PCCh. , του οποίου η πρώην ένοπλη πτέρυγα κατά του Πινοσέτ, το Πατριωτικό Μέτωπο Manuel Rodríguez , είχε λάβει υποστήριξη από τη Λιβύη και τον ηγέτη της.

Προσωπική ζωή και θάνατος

Η Marín παντρεύτηκε τον Jorge Muñoz Poutays το 1963, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά. Η Μαρίν πέθανε από καρκίνο στον εγκέφαλο μετά από μια μακρά μάχη που περιελάμβανε θεραπεία στην Κούβα και τη Σουηδία . Μετά το θάνατό της η κυβέρνηση κήρυξε διήμερο εθνικό πένθος. Σύμφωνα με τις επιθυμίες της, το φέρετρό της εκτέθηκε στο πρώην Εθνικό Κογκρέσο στο Σαντιάγο και το είδαν χιλιάδες πενθούντες πριν από την καύση του. Για την κηδεία της, το PCCh και η οικογένειά της οργάνωσαν μια πορεία στο κέντρο του Σαντιάγο , με εκτιμήσεις στον Τύπο να κυμαίνονται από "δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές" έως "πάνω από 200.000 άτομα" έως "σχεδόν ένα εκατομμύριο άτομα". Μια λεωφόρος που διέσχιζε μια εργατική συνοικία του Σαντιάγο μετονομάστηκε αργότερα από αυτήν.