Ναταλία Σέντοβα

 

Η Natalia Ivanovna Sedova ( Ρωσικά : Ната́лья Ива́новна Седо́ва ; 5 Απριλίου 1882 Romny , Ρωσική Αυτοκρατορία – 23 Ιανουαρίου 1962, Corbeil-Essonnes , Παρίσι , Γαλλία ) είναι περισσότερο γνωστή ως η δεύτερη σύζυγος του Λέον Τρότσκι , του Ρώσου επαναστάτη. Ήταν επίσης ενεργή επαναστάτρια και έγραψε για πολιτιστικά θέματα που αφορούσαν τον μαρξισμό .

 Γεννήθηκε στην οικογένεια ενός πλούσιου εμπόρου. Ο πατέρας της ήταν Κοζάκικης καταγωγής και η μητέρα της από τους πολωνούς ευγενείς. Η Sedova σπούδασε στο Kharkov Institute for Noble Maidens, από όπου εκδιώχθηκε επειδή συμμετείχε στο επαναστατικό κίνημα.

Η Ναταλία γνώρισε τον Λέον Τρότσκι στα τέλη του 1902, μετά την απόδρασή του από τη Σιβηρία. Η πρώτη του σύζυγος Aleksandra Sokolovskaya είχε μείνει πίσω, με τις δύο κόρες τους, και χώρισαν αμέσως μετά. Η Ναταλία και ο Τρότσκι παντρεύτηκαν το 1903. Απέκτησαν μαζί δύο παιδιά, τον Λεβ Σέντοφ (24 Φεβρουαρίου 1906 – 16 Φεβρουαρίου 1938) και τον Σεργκέι Σέντοφ (21 Μαρτίου 1908 – 29 Οκτωβρίου 1937), οι οποίοι και οι δύο θα προηγηθούν των γονιών τους. Ο Τρότσκι εξήγησε αργότερα ότι  μετά την επανάσταση του 1917:

Για να μην υποχρεώσω τους γιους μου να αλλάξουν το όνομά τους, εγώ για απαιτήσεις «ιθαγένειας» πήρα το όνομα της γυναίκας μου.

Ωστόσο, δεν χρησιμοποίησε ποτέ το όνομα "Sedov" είτε ιδιωτικά είτε δημόσια. Η Natalia Sedova υπέγραφε μερικές φορές το όνομά της "Sedova-Trotskaya". Ο Τρότσκι και η πρώτη του σύζυγος Αλεξάντρα διατήρησαν φιλική σχέση μετά το διαζύγιό τους. Εξαφανίστηκε το 1935 κατά τη διάρκεια των Μεγάλων Εκκαθαρίσεων και δολοφονήθηκε από τις σταλινικές δυνάμεις τρία χρόνια αργότερα.

Ο Λεβ Σέντοφ ήταν ενεργό και ηγετικό μέλος του μπολσεβίκικου-λενινιστικού κινήματος που ηγήθηκε ο πατέρας του και ήταν σχεδόν βέβαιο ότι δολοφονήθηκε ως αποτέλεσμα αυτού. Ο άλλος γιος της, ο Σεργκέι Σέντοφ , ο οποίος δεν ήταν πολιτικά ενεργός και παρέμεινε στη Ρωσία, δολοφονήθηκε σχεδόν σίγουρα από πράκτορες του Ιωσήφ Στάλιν .

Μετά τη δολοφονία του συζύγου της το 1940, η Ναταλία Σέντοβα παρέμεινε στο Μεξικό και διατήρησε επαφή με πολλούς εξόριστους επαναστάτες. Το πιο γνωστό της έργο τα τελευταία χρόνια ήταν μια βιογραφία του Τρότσκι, την οποία συνέγραψε με τον Ρώσο επαναστάτη Βίκτορ Σερζ . Ήταν επίσης κοντά στον Ισπανό επαναστάτη Grandizo Munis που είχε ηγηθεί της μικροσκοπικής ισπανικής Sección Bolchevique-Leninista κατά τη διάρκεια των επαναστατικών γεγονότων τη δεκαετία του 1930. Υπό την επιρροή του, κατέληξε να υιοθετήσει τη θέση ότι η ΕΣΣΔ ήταν μια κρατική καπιταλιστική κοινωνία και ότι η Τέταρτη Διεθνή ςπου ιδρύθηκε από τον Τρότσκι δεν τηρούσε πλέον το επαναστατικό πρόγραμμα του κομμουνισμού. Ως εκ τούτου, αποχώρησε από το FI το 1951.